Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies.
Jestem lekarzem Jestem pacjentem
25 maja 2015 roku
poczta
zaloguj się
 
medycyna praktyczna dla lekarzy

Endokrynologia. 36-letni mężczyzna z wymiotami, stanem podgorączkowym, kołataniem serca i nadpobudliwością

36-letni mężczyzna z wymiotami, stanem podgorączkowym, kołataniem serca i nadpobudliwością

10.05.2010
dr med. Urszula Ambroziak, prof. dr hab. med. Tomasz Bednarczuk, prof. dr hab. med. Ewa Bar-Andziak
Katedra i Klinika Chorób Wewnętrznych i Endokrynologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

Sytuacja kliniczna

36-letni mężczyzna zgłosił się na izbę przyjęć z powodu występujących od 2 dni nudności, wymiotów treścią pokarmową i stanu podgorączkowego. W ostatnich dniach nasiliły się również inne trwające od około 3 miesięcy dolegliwości: osłabienie mięśni, uczucie szybkiego bicia serca, nadpobudliwość, bezsenność, wzmożona potliwość i zwiększone pragnienie. Chory schudł 7 kg. Poza tym nie zgłaszał innych dolegliwości. Wywiad rodzinny nie był obciążający. Chory nie przyjmował na stałe żadnych leków, od 10 lat pali około 20 papierosów dziennie.
W badaniu przedmiotowym stwierdzono drobnofaliste drżenie rąk, skóra była ciepła i wilgotna z widocznym dermografizmem (ryc. 1). Tarczyca była powiększona, płat prawy bardziej niż lewy, bez wyczuwalnych palpacyjnie guzków, nad tarczycą był słyszalny szmer naczyniowy. Czynność serca miarowa 110/min, ciśnienie tętnicze 145/65 mm Hg bez hipotonii ortostatycznej. Stwierdzono wytrzeszcz gałek ocznych (oko prawe 23 mm, oko lewe 22 mm [norma <20 mm]), obrzęk powiek, niewielkie zaczerwienienie spojówek gałkowych i powiekowych (ryc. 2).
» Ciąg dalszy dostępny po zalogowaniu dla osób związanych zawodowo z ochroną zdrowia.

» Zaloguj się lub przejdź do portalu dla pacjentów.

O tym się mówi

  • Porzućmy model biurokratyczny
    Istnieje kilka wariantów relacji lekarz rodzinny-specjalista. Pierwszy – biurokratyczny, nie służy ani lekarzom, ani pacjentom. Drugi – lekarski, służy pacjentowi i relacjom między lekarzami, lecz kłóci się z przyjętym w Polsce urzędniczym modelem ochrony zdrowia – pisze prof. Andrzej Szczudlik.
  • Nie jesteśmy konkurencją dla specjalistów
    Mamy sprecyzowane oczekiwania: chcemy wiedzieć, jakie jest rozpoznanie, jaką diagnostykę wykonano i jakie są plany postępowania wobec naszego pacjenta – mówi o współpracy lekarzy POZ ze specjalistami Agnieszka Jankowska-Zduńczyk, konsultant krajowy medycyny rodzinnej.
  • Intensywne kształcenie kontra stereotyp
    W polskiej ochronie zdrowia pokutuje wiele nieprawdziwych przekonań, jak np. to, że łóżek w szpitalach jest za dużo, że da się ściśle określić potrzeby zdrowotne, albo że na intensywnej terapii powinni pracować tylko anestezjolodzy – mówi prof. Rafał Niżankowski, prezes PTITI.
  • Interniści: w raporcie NIK roi się od błędów
    Zawarte w raporcie informacje w sposób dość propagandowy przedstawiają fałszywy obraz roli „interny” w systemie ochrony zdrowia – czytamy w stanowisku Towarzystwa Internistów Polskich w sprawie raportu NIK na temat opieki geriatrycznej w Polsce.