Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies.
Jestem lekarzem Jestem pacjentem
24 maja 2015 roku
poczta
zaloguj się
 
medycyna praktyczna dla lekarzy

Oznaczanie przeciwciał przeciwko transglutaminazie tkankowej jest wiarygodnym badaniem przesiewowym w diagnostyce celiakii

Poleć:
Udostępnij:
26.02.2001
Tissue transglutaminase enzyme-linked immunosorbent assay as a screening test for celiac disease in pediatric patients.
Chan A. i wsp.
Pediatrics, 2001; 107: e8
Wprowadzenie: Serologiczne oznaczanie przeciwciał przeciwendomyzjalnych (IgA EMA) uznaje się za najbardziej wiarygodny test przesiewowy w diagnostyce celiakii, jednak metoda badania (immunofluorescencja pośrednia) jest pracochłonna, droga i może dać fałszywie ujemne wyniki u pacjentów z innymi autoprzeciwciałami. Alternatywną metodą może być oznaczanie przeciwciał przeciwko transglutaminazie tkankowej w klasie IgA (IgA tTG) metodą ELISA.

Pytanie kliniczne:

Metodyka: badanie obserwacyjne; u wszystkich dzieci oceniono obecność przeciwciał przeciwko endomyzjum i transglutaminazie tkankowej oraz wykonano biopsję jelita cienkiego.

Badani: (1) 77 dzieci z podejrzeniem celiakii; (2) 16 dzieci chorych na cukrzycę typu 1., u których wcześniej stwierdzono IgA EMA.

Najważniejsze wyniki: W grupie 1. u 9 dzieci bez niedoboru IgA rozpoznano celiakię na podstawie badania wycinka błony śluzowej jelita. Oba testy serologiczne – IgA anty–tTG i IgA EMA – wykazały identyczną czułość (89%; 95% CI: 52–99,7) oraz podobną swoistość (odpowiednio: 94% [95% CI: 85–99] vs 97% [95% CI: 89–99,6]). W grupie 2. celiakię rozpoznano u 12 chorych, a obydwa testy wykazały dużą korelację (r = 0,79) i całkowitą zgodność.

Wniosek: W badaniach przesiewowych w kierunku celiakii u pacjentów bez niedoboru IgA stwierdzenie przeciwciał przeciwko transglutaminazie tkankowej w klasie IgA ma podobne znaczenie jak wykrycie przeciwciał przeciwendomyzjalnych. Złotym standardem w diagnostyce celiakii nadal jest biopsja błony śluzowej jelita cienkiego. (Opr. K.K.–D.)



Opublikowano w czasopiśmie Medycyna Praktyczna – Pediatria, 1/2001


Poleć:
Udostępnij:

O tym się mówi

  • Porzućmy model biurokratyczny
    Istnieje kilka wariantów relacji lekarz rodzinny-specjalista. Pierwszy – biurokratyczny, nie służy ani lekarzom, ani pacjentom. Drugi – lekarski, służy pacjentowi i relacjom między lekarzami, lecz kłóci się z przyjętym w Polsce urzędniczym modelem ochrony zdrowia – pisze prof. Andrzej Szczudlik.
  • Nie jesteśmy konkurencją dla specjalistów
    Mamy sprecyzowane oczekiwania: chcemy wiedzieć, jakie jest rozpoznanie, jaką diagnostykę wykonano i jakie są plany postępowania wobec naszego pacjenta – mówi o współpracy lekarzy POZ ze specjalistami Agnieszka Jankowska-Zduńczyk, konsultant krajowy medycyny rodzinnej.
  • Intensywne kształcenie kontra stereotyp
    W polskiej ochronie zdrowia pokutuje wiele nieprawdziwych przekonań, jak np. to, że łóżek w szpitalach jest za dużo, że da się ściśle określić potrzeby zdrowotne, albo że na intensywnej terapii powinni pracować tylko anestezjolodzy – mówi prof. Rafał Niżankowski, prezes PTITI.
  • Interniści: w raporcie NIK roi się od błędów
    Zawarte w raporcie informacje w sposób dość propagandowy przedstawiają fałszywy obraz roli „interny” w systemie ochrony zdrowia – czytamy w stanowisku Towarzystwa Internistów Polskich w sprawie raportu NIK na temat opieki geriatrycznej w Polsce.