Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies.
22 października 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
medycyna praktyczna dla lekarzy
 

Oznaczanie przeciwciał przeciwko transglutaminazie tkankowej jest wiarygodnym badaniem przesiewowym w diagnostyce celiakii

26.02.2001
Tissue transglutaminase enzyme-linked immunosorbent assay as a screening test for celiac disease in pediatric patients.
Chan A. i wsp.
Pediatrics, 2001; 107: e8
Wprowadzenie: Serologiczne oznaczanie przeciwciał przeciwendomyzjalnych (IgA EMA) uznaje się za najbardziej wiarygodny test przesiewowy w diagnostyce celiakii, jednak metoda badania (immunofluorescencja pośrednia) jest pracochłonna, droga i może dać fałszywie ujemne wyniki u pacjentów z innymi autoprzeciwciałami. Alternatywną metodą może być oznaczanie przeciwciał przeciwko transglutaminazie tkankowej w klasie IgA (IgA tTG) metodą ELISA.

Pytanie kliniczne:

Metodyka: badanie obserwacyjne; u wszystkich dzieci oceniono obecność przeciwciał przeciwko endomyzjum i transglutaminazie tkankowej oraz wykonano biopsję jelita cienkiego.

Badani: (1) 77 dzieci z podejrzeniem celiakii; (2) 16 dzieci chorych na cukrzycę typu 1., u których wcześniej stwierdzono IgA EMA.

Najważniejsze wyniki: W grupie 1. u 9 dzieci bez niedoboru IgA rozpoznano celiakię na podstawie badania wycinka błony śluzowej jelita. Oba testy serologiczne – IgA anty–tTG i IgA EMA – wykazały identyczną czułość (89%; 95% CI: 52–99,7) oraz podobną swoistość (odpowiednio: 94% [95% CI: 85–99] vs 97% [95% CI: 89–99,6]). W grupie 2. celiakię rozpoznano u 12 chorych, a obydwa testy wykazały dużą korelację (r = 0,79) i całkowitą zgodność.

Wniosek: W badaniach przesiewowych w kierunku celiakii u pacjentów bez niedoboru IgA stwierdzenie przeciwciał przeciwko transglutaminazie tkankowej w klasie IgA ma podobne znaczenie jak wykrycie przeciwciał przeciwendomyzjalnych. Złotym standardem w diagnostyce celiakii nadal jest biopsja błony śluzowej jelita cienkiego. (Opr. K.K.–D.)



Opublikowano w czasopiśmie Medycyna Praktyczna – Pediatria, 1/2001


O tym się mówi