Leki przeciwwymiotne w ostrym nieżycie żołądkowo-jelitowym - metaanaliza
opracowanie na podstawie: Use of antiemetic agents in acute gastroenteritis: a systematic review and meta-analysisL.R. DeCamp, J.S. Byerley, N. Doshi, M.J. Steiner
Archives of Pediatrics and Adolescent Medicine, 2008; 162: 858-865
Data utworzenia: 06.04.2009
Ostatnia modyfikacja: 16.02.2010
Opublikowano w Medycyna Praktyczna Pediatria 2009/02
opracowała dr med. Bożena Dubiel
konsultowała prof. dr hab. med. Hanna Szajewska
II Katedra Pediatrii
Warszawski Uniwersytet Medyczny
Skróty: i.v. - dożylnie, p.o. - doustnie, p.r. - doodbytniczo
Wprowadzenie
Ostry nieżyt żołądkowo-jelitowy należy do najczęstszych chorób wieku dziecięcego. Według danych amerykańskich co roku staje się on przyczyną 13% hospitalizacji dzieci do 5. roku życia. Zgodnie z obowiązującymi obecnie zaleceniami u dzieci, u których choroba przebiega z odwodnieniem niewielkiego lub umiarkowanego stopnia, leczenie z wyboru stanowi nawadnianie doustne (p. Med. Prakt. Pediatr. 4/2008, s. 34-66; 5/2008, s. 60-77; 6/2008, s. 46-69 - przyp. red.). Wprawdzie wymioty nie są przeciwwskazaniem do kontynuowania nawadniania doustnego, jednak mogą utrudniać leczenie i przyczyniają się do dużego dyskomfortu u chorego dziecka, a u rodziców wywołują niepokój. Z tego powodu wielu lekarzy, jeszcze przed rozpoczęciem nawadniania doustnego, zaleca podanie leku przeciwwymiotnego.
Ciąg dalszy » po zalogowaniu.
