Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies.
Jestem lekarzem Jestem pacjentem

Leczenie czkawki

Leczenie czkawkiOcena:
08.01.2016
Na podstawie: Steger M., Schneemann M., Fox M.: Systemic review: the pathogenesis and pharmacological treatment of hiccups
Opracował lek. med. Władysław Januszewicz
Aliment. Pharmacol. Ther. 2015; 42: 1037–1050

Czkawka jest powszechnie znaną dolegliwością polegającą na mimowolnych, powtarzających się skurczach przepony i (niekiedy) mięśni międzyżebrowych. Mechanizmy patofizjologiczne czkawki nie są w pełni poznane. Wyróżniamy czkawkę ostrą, której czas trwania jest krótszy od 48 godzin oraz czkawkę przewlekłą, gdy trwa ona ponad 2 dni. Znacznie częściej występująca czkawka ostra zwykle przemija samoistnie lub ustępuje po zastosowaniu prostych manewrów fizykalnych, np. manewru Valsalvy czy wstrzymaniu oddechu. Czkawka przewlekła może towarzyszyć chorobom ośrodkowego układu nerwowego, np. guzom mózgu czy chorobie Parkinsona oraz chorobom przewodu pokarmowego, takim jak choroba refluksowa przełyku (ChRP). Wskazuje się również na czkawkę polekową związaną z przyjmowaniem preparatów z grupy benzodiazepin, opioidów czy steroidów. Leczenie przewlekłej czkawki stanowi problem, ponieważ nie ma wielu badań klinicznych jej poświęconych oraz jakichkolwiek wytycznych postępowania. Mimo tych ograniczeń badacze ze Szwajcarii podjęli próbę przeglądu systematycznego wszystkich prac poświęconych leczeniu przewlekłej czkawki.

Poddano ocenie 15 publikacji dotyczących 341 dorosłych pacjentów z przewlekłą czkawką. Jedynie dwa badania, dotyczące metoklopramidu (n = 36) oraz baklofenu (n = 30), były badaniami z randomizacją i kontrolowane placebo. Resztę stanowiły badania obserwacyjne. Jedno z większych badań (n = 50) pochodziło z 1950 roku i dotyczyło chlorpromazyny. Inne badania obserwacyjne wykazały skuteczność gabapentyny oraz domperidonu. Z uwagi na częste współistnienie czkawki z ChRP empiryczne leczenie inhibitorami pompy protonowej (IPP) jest uzasadnione. W ciężkich, opornych na leczenie farmakologiczne przypadkach istnieją możliwości leczenia zabiegowego, jak np. anestezjologiczna blokada włókien nerwu błędnego czy przeponowego. Nieduża liczba badań klinicznych nie pozwoliła autorom stworzyć formalnej metaanalizy, jednak zaproponowali oni uproszczony schemat postępowania w przewlekłej czkawce przedstawiony poniżej.

Leczenie czkawkiOcena:

Dodaj swoją opinię

Dodawanie komentarzy tylko dla zalogowanych osób zawodowo związanych z ochroną zdrowia i uprawnionych do wystawiania recept lub osób prowadzących obrót produktami leczniczymi oraz studentów medycyny.

Zadaj pytanie ekspertowi

Masz wątpliwości w zakresie leczenia chorób żołądka, przełyku, trzustki? Nie wiesz jak postąpić? Wyślij pytanie, dostaniesz indywidualną odpowiedź eksperta!