Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies.
Jestem lekarzem Jestem pacjentem

Diagnostyka zakażenia HCV

Diagnostyka zakażenia HCV Ocena:
08.12.2016
dr hab. n. med. Małgorzata Inglot, dr n. med. Aleksandra Szymczak, Klinika Chorób Zakaźnych, Chorób Wątroby i Nabytych Niedoborów Odpornościowych, Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu

Jakie badania wykonuje się w ramach diagnostyki zakażenia HCV?

Panel diagnostyczny w zakażeniu HCV obejmuje badania biochemiczne, serologiczne, molekularne i obrazowe oraz, w uzasadnionych przypadkach, badanie histologiczne bioptatu wątroby. Na wczesnym etapie diagnostycznym należy pamiętać, że w przypadkach uzasadnionych epidemiologicznie przeciwciała anty-HCV warto oznaczyć także u pacjentów, u których aktywność aminotransferaz w surowicy jest prawidłowa. Po rozpoznaniu zakażenia (przesiewowe badanie serologiczne anty-HCV i jakościowe oznaczenie HCV RNA) kolejne badania mają na celu kwalifikację do leczenia przyczynowego. Niezbędne jest oznaczenie genotypu HCV i ilościowe określenie wiremii (stężenia HCV RNA we krwi) oraz wykonanie badań określających zaawansowanie włóknienia w wątrobie.

Do niedawna u wszystkich chorych wykonywano w tym celu biopsję wątroby. Obecnie w większości przypadków dopuszcza się określenie stopnia włóknienia metodami nieinwazyjnymi – wykonując badanie elastograficzne lub oznaczając różne markery w surowicy (Fibrotest®). Badania te są pomocne także w monitorowaniu postępu choroby, np. gdy czas oczekiwania na leczenie przyczynowe się przedłuża. Najlepiej je wykonywać co 1–2 lata, aby szybko wykryć ewentualną progresję włóknienia.

U wszystkich chorych nieleczonych lub nieskutecznie leczonych należy kontrolować co kilka miesięcy aktywność enzymów wątrobowych, stężenie bilirubiny całkowitej, morfologię krwi (ze zwróceniem uwagi szczególnie na liczbę płytek krwi), a co 1–2 lata USG jamy brzusznej. Badania te mogą być wykonywane w ramach podstawowej opieki zdrowotnej. U chorych z marskością wątroby konieczne są także regularne badania przesiewowe w kierunku HCC – co 6 miesięcy USG jamy brzusznej i oznaczenie α-fetoproteiny w surowicy. Dotyczy to również chorych z marskością wątroby po skutecznym leczeniu zakażenia HCV, ponieważ nadal są oni narażeni na rozwój nowotworu.

Zapamiętaj

  • Co piąte rozpoznanie zakażenia HCV ustala się w zaawansowanym stadium choroby.
  • Liczbę osób zakażonych HCV w Polsce szacuje się na 1,9% populacji.
  • Prawidłowa aktywność aminotransferaz w osoczu nie wyklucza aktywnego zakażenia HCV.
  • Stwierdzenie przeciwciał anty-HCV ma znaczenie przesiewowe; potwierdzeniem aktywnego zakażenia jest wykazanie obecności RNA wirusa w surowicy.
  • Wyleczenie zakażenia jest możliwe, również w stadium marskości wątroby, a obecnie dostępne leki są bardzo skuteczne i dobrze tolerowane.
  • Nie ma szczepionki przeciwko HCV, a podstawą profilaktyki jest ścisłe przestrzeganie zasad higieny, odpowiednia sterylizacja sprzętu mającego kontakt z krwią i unikanie zachowań mogących prowadzić do zakażenia.

Udostępnij:

Dodaj swoją opinię

Dodawanie komentarzy tylko dla zalogowanych osób zawodowo związanych z ochroną zdrowia i uprawnionych do wystawiania recept lub osób prowadzących obrót produktami leczniczymi oraz studentów medycyny.

Zadaj pytanie ekspertowi

Masz wątpliwości w zakresie leczenia chorób żołądka, przełyku, trzustki? Nie wiesz jak postąpić? Wyślij pytanie, dostaniesz indywidualną odpowiedź eksperta!