Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies.
Jestem lekarzem Jestem pacjentem

Diagnostyka zakażenia HCV

Diagnostyka zakażenia HCV
08.12.2016
dr hab. n. med. Małgorzata Inglot, dr n. med. Aleksandra Szymczak, Klinika Chorób Zakaźnych, Chorób Wątroby i Nabytych Niedoborów Odpornościowych, Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu

Jakie badania wykonuje się w ramach diagnostyki zakażenia HCV?

Panel diagnostyczny w zakażeniu HCV obejmuje badania biochemiczne, serologiczne, molekularne i obrazowe oraz, w uzasadnionych przypadkach, badanie histologiczne bioptatu wątroby. Na wczesnym etapie diagnostycznym należy pamiętać, że w przypadkach uzasadnionych epidemiologicznie przeciwciała anty-HCV warto oznaczyć także u pacjentów, u których aktywność aminotransferaz w surowicy jest prawidłowa. Po rozpoznaniu zakażenia (przesiewowe badanie serologiczne anty-HCV i jakościowe oznaczenie HCV RNA) kolejne badania mają na celu kwalifikację do leczenia przyczynowego. Niezbędne jest oznaczenie genotypu HCV i ilościowe określenie wiremii (stężenia HCV RNA we krwi) oraz wykonanie badań określających zaawansowanie włóknienia w wątrobie.

Do niedawna u wszystkich chorych wykonywano w tym celu biopsję wątroby. Obecnie w większości przypadków dopuszcza się określenie stopnia włóknienia metodami nieinwazyjnymi – wykonując badanie elastograficzne lub oznaczając różne markery w surowicy (Fibrotest®). Badania te są pomocne także w monitorowaniu postępu choroby, np. gdy czas oczekiwania na leczenie przyczynowe się przedłuża. Najlepiej je wykonywać co 1–2 lata, aby szybko wykryć ewentualną progresję włóknienia.

U wszystkich chorych nieleczonych lub nieskutecznie leczonych należy kontrolować co kilka miesięcy aktywność enzymów wątrobowych, stężenie bilirubiny całkowitej, morfologię krwi (ze zwróceniem uwagi szczególnie na liczbę płytek krwi), a co 1–2 lata USG jamy brzusznej. Badania te mogą być wykonywane w ramach podstawowej opieki zdrowotnej. U chorych z marskością wątroby konieczne są także regularne badania przesiewowe w kierunku HCC – co 6 miesięcy USG jamy brzusznej i oznaczenie α-fetoproteiny w surowicy. Dotyczy to również chorych z marskością wątroby po skutecznym leczeniu zakażenia HCV, ponieważ nadal są oni narażeni na rozwój nowotworu.

Zapamiętaj

  • Co piąte rozpoznanie zakażenia HCV ustala się w zaawansowanym stadium choroby.
  • Liczbę osób zakażonych HCV w Polsce szacuje się na 1,9% populacji.
  • Prawidłowa aktywność aminotransferaz w osoczu nie wyklucza aktywnego zakażenia HCV.
  • Stwierdzenie przeciwciał anty-HCV ma znaczenie przesiewowe; potwierdzeniem aktywnego zakażenia jest wykazanie obecności RNA wirusa w surowicy.
  • Wyleczenie zakażenia jest możliwe, również w stadium marskości wątroby, a obecnie dostępne leki są bardzo skuteczne i dobrze tolerowane.
  • Nie ma szczepionki przeciwko HCV, a podstawą profilaktyki jest ścisłe przestrzeganie zasad higieny, odpowiednia sterylizacja sprzętu mającego kontakt z krwią i unikanie zachowań mogących prowadzić do zakażenia.

Diagnostyka zakażenia HCV

Dodaj swoją opinię

Dodawanie komentarzy tylko dla zalogowanych osób zawodowo związanych z ochroną zdrowia i uprawnionych do wystawiania recept lub osób prowadzących obrót produktami leczniczymi oraz studentów medycyny.

Quiz

Zadaj pytanie ekspertowi

Masz wątpliwości w zakresie leczenia chorób żołądka, przełyku, trzustki? Nie wiesz jak postąpić? Wyślij pytanie, dostaniesz indywidualną odpowiedź eksperta!