Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies.
Jestem lekarzem Jestem pacjentem
25 czerwca 2017 roku
poczta
zaloguj się
 
Podręcznik Interna
medycyna praktyczna dla lekarzy

Nowe wytyczne postępowania w ostrym uszkodzeniu nerek w przebiegu zdekompensowanej marskości wątroby

11.01.2017

W 2015 r. opublikowano pierwsze globalne wytyczne postępowania w ostrym uszkodzeniu nerek (AKI) u pacjentów ze zdekompensowaną marskością wątroby.

Przyczyny AKI u pacjentów ze zdekompensowaną marskością wątroby mogą być różne, a swoistą postacią AKI jest zespół wątrobowo-nerkowy (HRS). U chorych ze zdekompensowaną marskością wątroby AKI rozpoznaje się tylko na podstawie zmian stężenia kreatyniny w surowicy (wartością wyjściową jest najnowsze stężenie z ostatnich 3 mies.). Kryterium diurezy jest niewiarygodne w tych przypadkach (często występuje skąpomocz pomimo zachowanej czynności nerek).

Po rozpoznaniu AKI należy odstawić wszystkie leki nefrotoksyczne, leki rozszerzające naczynia, NSLPZ i diuretyki. W razie hipowolemii lub jej podejrzenia przetacza się krystaloidy (w AKI stopnia 1) lub albuminę 1 g/kg mc. (w AKI stopnia 2 lub 3) przez kolejne 2 dni. W razie podejrzenia zakażenia bakteryjnego niezwłocznie należy rozpocząć antybiotykoterapię. Jeśli w ciągu 2 dni nie ma poprawy czynności nerek (zmniejszenie stężenia kreatyniny w surowicy do <1,5 mg/dl [133 mmol/l]) i spełnione są kryteria rozpoznania HRS, należy rozpocząć odpowiednie leczenie.

Profesor Andrzej Szczeklik

Profesor Kliniki Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Jagiellońskiego, pisarz eseista i filozof medycyny, wiceprezes Polskiej Akademii Umiejętności, animator Akademii Młodych "PAUeczka Akademicka".