Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies.
Jestem lekarzem Jestem pacjentem

Postępowanie w przypadku niepowściągliwych wymiotów ciężarnych

Postępowanie w przypadku niepowściągliwych wymiotów ciężarnychOcena: (5.00/5 z 2 ocen)
20.01.2011
Management strategies for hyperemesis
Cecilia Bottomleya, Tom Bourne PhDb
Best Practice & Research Clinical Obstetrics and Gynaecology, 2009; 23: 549–564

Stanowiska i miejsca pracy autorów:
a MRCOG; Specialist Registrar in Obstetrics and Gynaecology, Department of Obstetrics and Gynaecology, St George's University of London, Cranmer Terrace, London SW17 ORE, UK;
b FRCOG; Professor, Imperial College London, Hammersmith Campus, Du Cane Rd, London W12 0HS, UK.
Adres e-mail: ceciliabottomley@doctors.org.uk.

Reprinted from Best Practice & Research Clinical Obstetrics and Gynaecology, vol. 23, Cecilia Bottomley, Tom Bourne: Management strategies for hyperemesis, pp. 549–564. Copyright © 2009, with permission from Elsevier. All rights reserved.

Tłumaczyła lek. Adriana Łukasik

Skróty: ACTH – adrenokortykotropina; hCG – ludzka gonadotropina kosmówkowa; HG – niepowściągliwe wymioty ciężarnych; NVP – nudności lub wymioty u kobiet we wczesnej ciąży; PICC – obwodowe wkłucie centralne; TSH – tyreotropina; T4 – tyroksyna; USG – badanie ultrasonograficzne

Streszczenie
Nudności i wymioty występują w około 80% fizjologicznych ciąż. HG skutkujące odwodnieniem i ketonurią są stanem poważniejszym, upośledzającym codzienną aktywność i mogącym zagrażać życiu. Powikłanie to dotyczy do 1,5% ciąż. W takich przypadkach prowadzi się leczenie objawowe, obejmujące dożylne podawanie płynów, leków przeciwwymiotnych oraz wyrównywanie niedoborów witamin w celu zminimalizowania ryzyka powikłań. Uzyskano wiele danych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania leków przeciwhistaminowych, pochodnych fenotiazyny oraz metoklopramidu i uzasadniających ich wykorzystanie w leczeniu HG. Niestety nie są dostępne wyniki badań klinicznych, które pozwoliłyby na wybranie najskuteczniejszej terapii. W niniejszym artykule omówiono diagnostykę i postępowanie w przypadku HG oraz profilaktykę, rozpoznawanie i leczenie poważnych powikłań w postaci encefalopatii Wernickego, mielinolizy środkowej części mostu oraz choroby zakrzepowo-zatorowej.


Zadaj pytanie ekspertowi

Masz wątpliwości związane z leczeniem swoich pacjentów? Nie wiesz jak postąpić? Wyślij pytanie, dostaniesz indywidualną odpowiedź eksperta!