Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies.
Jestem lekarzem Jestem pacjentem
30 stycznia 2015 roku
poczta
zaloguj się
 
Onkologia - serwis dla lekarzy - Medycyna Praktyczna
medycyna praktyczna dla lekarzy
 

Indywidualizacja leczenia chorych na wczesnego raka piersi. Zalecenia 2013 - komentarz

22.11.2013
Personalizing the treatment of women with early breast cancer: highlights of the St Gallen International Expert Consensus on the Primary Therapy of Early Breast Cancer 2013
A. Goldhirsch, E.P. Winer, A.S. Coates, R.D. Gelber, M. Piccart-Gebhart, B. Thürlimann, H.J. Senn oraz członkowie zespołu ekspertów
Annals of Oncology, 2013; doi: 10.1093/annonc/mdt303

Pełna treść artykułu jest dostępna w publikacji: Medycyna Praktyczna Onkologia 2013/5

KOMENTARZ

dr n. med. Elżbieta Senkus-Konefka
Katedra i Klinika Onkologii i Radioterapii, Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego

Publikacja kolejnych zaleceń konferencji w St Gallen stanowi, jak zawsze, kamień milowy na drodze do poprawy standardu leczenia chorych na niezaawansowanego raka piersi. Konieczność tworzenia i stosowania standardów leczenia wydaje się już nie budzić niczyich wątpliwości, rola ich stosowania została zresztą potwierdzona w licznych analizach. 1

» Ciąg dalszy dostępny po zalogowaniu dla osób związanych zawodowo z ochroną zdrowia.

» Zaloguj się lub przejdź do portalu dla pacjentów.

Patroni projektu

Zadaj pytanie ekspertowi

Masz wątpliwości związane z leczeniem swoich pacjentów? Nie wiesz jak postąpić? Wyślij pytanie, dostaniesz indywidualną odpowiedź eksperta!

Rak po polsku

Felietony Katarzyny Kubisiowskiej
  • One

    Papierkiem lakmusowym dla kondycji relacji jest to, jak ci, którzy opiekują się chorującym będą umieli się zachować. Ile wykrzeszą odporności – psychicznej i fizycznej. W gmatwaninie emocjonalnych doznań nie stracą cierpliwości i zwykłego ciepła. I jeszcze nie przestaną wierzyć, że się coś w tej sytuacji zmieni na lepsze. Choć wszyscy wkoło kraczą, że słuchać się nie da. I jeszcze same nie pójdą na dno paraliżującego smutku. Bedą dalej pracować. Nie dadzą się zapiąć w kostium „wiecznej wdowy”. Pozbierają się po wielkiej stracie.