22 października 2014 roku
poczta
zaloguj się
 
Pediatria dla lekarzy - Medycyna Praktyczna
medycyna praktyczna dla lekarzy
 

Technika wykonania próby tuberkulinowej i szczepienia BCG

21.03.2002
dr med. Hanna Majewska-Zalewska
Kierownik Kliniki Gruźlicy Instytutu Gruźlicy i Chorób Płuc
Zespołu Pediatrycznego im. Jana i Ireny Rudników w Rabce

Próba tuberkulinowa

Próba tuberkulinowa jest jedną z metod diagnostycznych gruźlicy wieku rozwojowego, jak również testem sprawdzającym stan alergii tuberkulinowej przed planowanym szczepieniem przypominającym. W krajach, w których nie ma obowiązkowych szczepień BCG, próba tuberkulinowa stanowi test epidemiologiczny do kontroli rozpowszechnienia zakażenia prątkiem gruźlicy.

Aby wyniki prób tuberkulinowych mogły mieć znaczenie w badaniach klinicznych i epidemiologicznych, konieczne jest stosowanie standardowej tuberkuliny i standardowej próby, której metodyka i zasady odczytania wyniku muszą być ściśle określone. Od 1966 roku stosuje się w Polsce tuberkulinę oczyszczoną (oczyszczona pochodna białkowa - purified protein derivative, PPD), produkowaną w Instytucie Surowic i Szczepionek w Kopenhadze. Jest ona rozpuszczona w izotonicznym roztworze NaCl buforowanym fosforanem z dodatkiem Tweenu 80, który zmniejsza stopień adsorbcji białka tuberkulinowego na ściankach fiolki. Tuberkulinę RT 23 (Renset Tuberculin, 23. seria) podajemy w dawce standardowej 2 jednostek (2 TU) zawartych w 0,1 ml tuberkuliny (1 jednostka zawiera 0,00002 mg białka tuberkulinowego). Metodą badania alergii na tuberkulinę jest próba śródskórna Mantoux.

» Ciąg dalszy dostępny po zalogowaniu dla osób związanych zawodowo z ochroną zdrowia.

» Zaloguj się lub przejdź do portalu dla pacjentów.

Zadaj pytanie ekspertowi

Masz wątpliwości związane z leczeniem swoich pacjentów? Nie wiesz jak postąpić? Wyślij pytanie, dostaniesz indywidualną odpowiedź eksperta!

Przegląd badań