Dyspozytor w London Ambulance Service

Dyspozytor w London Ambulance ServiceOcena:
01.03.2017
Joanna Fąferek
Ratownik medyczny, mgr zdrowia publicznego, menedżer bezpieczeństwa i higieny pracy
Bank Emergency Medical Dispatcher grade 2 w London Ambulance Service NHS Trust

Emergency Medical Dispatch w London Ambulance Service, czyli jak wygląda dysponowanie zespołami ratownictwa medycznego w stolicy Wielkiej Brytanii – część pierwsza

Londyn to jedno z największych miast europejskich. Zajmuje 3. miejsce pod względem liczby mieszkańców1, a jeśli doliczyć do tego osoby dojeżdżające do pracy oraz ogromne rzesze turystów odwiedzających tę popularną stolicę, z pewnością w tej kategorii zdobyłby w Europie prowadzenie. Obsłużenie tak ogromnej i zróżnicowanej, wielojęzycznej populacji stanowi nie lada wyzwanie dla zarządzających London Ambulance Service (LAS). Tylko dobrze działający mechanizm może sobie poradzić z takim obciążeniem.

Londyńskie pogotowie jest jednym z piętnastu dysponentów ratownictwa medycznego na terenie Wielkiej Brytanii, funkcjonującym na obszarze blisko trzykrotnie przekraczającym powierzchnię Warszawy, ograniczonym ringiem autostradowym M25, na którym każdego dnia przebywa około 10–12 mln ludzi. Należy też wspomnieć o specyficznych dla tego miasta wąskich uliczkach i ścisłej zabudowie w centrum miasta oraz dobrze rozbudowanej sieci metra, autostrad i dróg szybkiego ruchu na jego obrzeżach.

Około 10% całego personelu zatrudnionego w LAS stanowią różnego stopnia dyspozytorzy medyczni (ang. emergency medical dispatcher – EMD). Pracują w systemie 5 zmian. Podczas każdej z nich ok. 80 osób zaangażowanych jest w obsługę połączeń przychodzących na numer telefonu 999, pod którym dzwoniący zgłosił potrzebę rozmowy z centrum dyspozytorskim pogotowia.2

Dyspozytorzy mają do dyspozycji różne rodzaje zespołów, począwszy od rowerowych i motocyklowych, poprzez zwykłe ambulanse, na śmigłowcu HEMS (ang. Helicopter Emergency Medical Service) kończąc. Dodatkowo mogą skorzystać z równoczasowego tłumaczenia, jeśli dzwoniący lub pacjent nie mówią po angielsku, z mapy urządzeń AED (ang. Automated External Defibrillator), wskazującej lokalizację najbliższego defibrylatora, oraz z podpowiedzi wyświetlających się w programie dyspozytorskim, informujących np. o niebezpiecznym pacjencie czy kodzie do drzwi wejściowych osoby starszej. Do obowiązków dyspozytora należy powiadomienie szpitala o nadjeżdżającym pacjencie w ciężkim stanie, a także monitorowanie sytuacji w mieście pod względem występowania zdarzeń mnogich i masowych.

Leki

Zadaj pytanie:

Wysłanie wiadomości oznacza akceptację regulaminu

Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies