Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies.
Jestem lekarzem Jestem pacjentem

Szczepienia a ryzyko chorób demielinizacyjnych

12.06.2017
Acute demyelinating events following vaccines: a case-centered analysis
Baxter R., Lewis E., Goddard K. i wsp.
Clin. Infect. Dis., 2016; 63: 1456–1462

W amerykańskim badaniu obserwacyjnym oceniono wpływ szczepień na ryzyko wystąpienia chorób demielinizacyjnych – ostrego rozsianego zapalenia mózgu i rdzenia kręgowego (ADEM) oraz poprzecznego zapalenia rdzenia kręgowego (TM). Badanie przeprowadzono metodą case-centered, która polega na porównaniu obserwowanej szansy ekspozycji na określony czynnik (np. szczepienie) w okresie ryzyka z oczekiwaną (spodziewaną) szansą ekspozycji w tym samym czasie. W badaniu wykorzystano dane z 6 instytucji udzielających świadczeń zdrowotnych, które zgłosiły się do udziału w projekcie Vaccine Safety Datalink mającym na celu monitorowanie bezpieczeństwa szczepień. Populację badania stanowiły dzieci i dorośli, którzy otrzymali co najmniej 1 szczepionkę w okresie od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2012 r. W tym czasie podano prawie 64 miliony dawek szczepionek uwzględnionych w amerykańskim programie szczepień dla dzieci i dorosłych. Osoby, które zachorowały na ADEM lub TM (przypadki), porównano z pozostałymi osobami z analizowanej populacji zaszczepionymi taką samą szczepionką oraz dopasowanymi pod kątem wieku i płci. Za okres ryzyka (ekspozycji) uznano 5–28 dni po szczepieniu i odnotowano w nim 7 zachorowań na TM i 8 zachorowań na ADEM, natomiast za okres kontrolny przyjęto przedział czasu od 43 dni do 9 miesięcy po szczepieniu. Łącznie w ciągu 9 miesięcy po szczepieniu zidentyfikowano odpowiednio 67 i 47 przypadków. U osób, które zachorowały na TM, nie stwierdzono częstszej ekspozycji na szczepienia w okresie ryzyka. Nawet jeśli szczepienia miałyby związek z TM, ryzyko zachorowania wyniosłoby <2/milion dawek „żywej” szczepionki przeciwko grypie lub szczepionki przeciwko półpaścowi oraz <1/milion dawek pozostałych szczepionek. W przypadku ADEM również nie stwierdzono statystycznie istotnego związku ze szczepieniami, z wyjątkiem dTpa. W analizie uwzględniającej 2 przypadki ADEM stwierdzono większe ryzyko ekspozycji na dTpa w okresie ryzyka (OR: 15,8 [95% CI: 1,2–471,6]), co oznacza dodatkowe 0,4 przypadku/milion dawek dTpa. Biorąc pod uwagę górną granicę przedziału ufności, ryzyko wystąpienia ADEM nie powinno przekraczać 1,16 zachorowań/milion dawek dTpa.

Autorzy badania wyciągnęli wniosek, że szczepienia nie zwiększają ryzyka wystąpienia TM. Zaobserwowane ryzyko zachorowania na ADEM po szczepieniu dTpa było bardzo małe.

Zadaj pytanie ekspertowi

Masz wątpliwości w zakresie szczepień? Nie wiesz jak postąpić? Wyślij pytanie, dostaniesz indywidualną odpowiedź eksperta!

Konferencje i szkolenia

Kraków – 22–23 września 2017 r.: Krakowska Jesień Pediatryczna 2017 - XVI Krajowa Konferencja Szkoleniowa, szczegółowe informacje »

Przegląd badań