Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Leczenie chorób przenoszonych drogą płciową. Część I: Choroby objawiające się owrzodzeniami narządów płciowych. Aktualne (2006 r.) wytyczne Centers for Disease Control and Prevention

Leczenie chorób przenoszonych drogą płciową. Część I: Choroby objawiające się owrzodzeniami narządów płciowych. Aktualne (2006 r.) wytyczne Centers for Disease Control and Prevention
18.02.2008
opracowanie na podstawie: Sexually transmitted diseases treatment guidelines, 2006
Kimberly A. Workowski, Stuart M. Berman; Centers for Disease Control and Prevention
Morbidity and Mortality Weekly Report, 2006; 55 (RR-11): 1–100

Patrz także:
Część II: Choroby przebiegające z zapaleniem szyjki macicy
Część III: Zapalenie narządów miednicy mniejszej
Część IV: Choroby związane z występowaniem upławów pochwowych

Skróty:
DFA – metoda immunofluorescencji bezpośredniej;
LGV – ziarnica weneryczna pachwin;
HIV – ludzki wirus niedoboru odporności;
HSV – wirus opryszczki;
OUN – ośrodkowy układ nerwowy;
PCR – łańcuchowa reakcja polimerazy;
VDRL – Venereal Disease Research Laboratory

W USA wśród młodych, aktywnych seksualnie osób zmiany owrzodzeniowe na narządach płciowych występują najczęściej w związku z opryszczką, kiłą i wrzodem wenerycznym. Wszystkie te choroby zwiększają ryzyko zakażenia ludzkim wirusem niedoboru odporności (human immunodeficiency virus – HIV). Należy pamiętać, że nie w każdym przypadku owrzodzenia narządów płciowych spowodowane są chorobą przenoszoną drogą płciową, a także o tym, że przyczynę owrzodzeń może stanowić więcej niż jedna z tych chorób.

Rozpoznanie ustalane na podstawie wywiadu i badania fizykalnego często nie jest wiarygodne. Dlatego u wszystkich pacjentów, u których wykryto zmiany owrzodzeniowe na narządach płciowych, należy wykonać testy w kierunku kiły (badania serologiczne oraz badanie mikroskopowe w ciemnym polu widzenia lub test bezpośredniej immunofluorescencji w kierunku Trepanoma pallidum) i opryszczki (hodowla lub badanie antygenu wirusa opryszczki [herpes simplex virus – HSV]), a w uzasadnionych przypadkach również w kierunku Haemophilus ducreyi (hodowla).

Lekarze często zmuszeni są rozpocząć terapię, zanim otrzymają wyniki badań diagnostycznych, ponieważ wczesne podjęcie leczenia zmniejsza ryzyko dalszego przenoszenia choroby, a także pozwala na uzyskanie lepszych wyników w przypadku zakażenia HSV. Podstawę terapii stanowi wówczas najbardziej prawdopodobna diagnoza, uwzględniająca kliniczny obraz choroby oraz dane epidemiologiczne. Jednak nawet wtedy, gdy przeprowadzono pełne postępowanie diagnostyczne, u co najmniej 25% pacjentów z owrzodzeniami narządów płciowych nie uzyskuje się potwierdzenia rozpoznania choroby w badaniach laboratoryjnych.

O tym się mówi

  • Kadry medyczne – w czym problem?
    Nie jest prawdą, że liczba lekarzy w Polsce w ostatnich latach systematycznie spada. Jest dokładnie odwrotnie – przekonywał w czwartek były minister zdrowia Konstanty Radziwiłł. I podał twardy dowód: lekarzy mamy dziesięć razy więcej niż... w 1939 roku.
  • Będzie korekta przepisów ws. recept?
    Zmiany w aptekach, związane z wdrażaniem e-recepty, spowodowały ograniczenia w możliwości wystawiania przez lekarzy recept dalszym członkom rodziny, przyjaciołom, znajomym. Recept ze 100 proc. odpłatnością, które do tej pory praktycznie nie były kontrolowane (lub podlegały kontroli sporadycznie).
  • Będzie nowa ustawa o zawodach lekarza i lekarza dentysty?
    Dwieście stron nowych przepisów – to efekt pracy zespołu, który przez ostatnie miesiące pracował nad nowelizacją przepisów dotyczących pracy lekarzy.