Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Stosowanie leków tokolitycznych w przypadku porodu przedwczesnego. Wytyczne Royal College of Obstetricians and Gynaecologists nr 1b, luty 2011

09.08.2011
Tocolysis for women in preterm labour
Royal College of Obstetricians and Gynaecologists Green-top Guideline No. 1b, February 2011
www.rcog.org

Tłumaczył lek. Jacek Paciorek

Skróty: CI – przedział ufności; COX – cyklooksygenaza; IVH – krwawienie dokomorowe; NEC – martwicze zapalenie jelit; OR – iloraz szans; RDS – zespół zaburzeń oddychania; RR – ryzyko względne

© 2011 Royal College of Obstetricians and Gynaecologists. All rights reserved.
Opublikowano za zgodą i dzięki uprzejmości Royal College of Obstetricians and Gynaecologists, Londyn, 2011.


Poniższe opracowanie stanowi drugie wydanie wytycznych, które zostały opublikowane po raz pierwszy w październiku 2002 roku pod tym samym tytułem.

Wprowadzenie

Poród przedwczesny, definiowany jako poród przed 37.+6 tygodniem ciąży, jest najważniejszym pojedynczym czynnikiem determinującym niekorzystne skutki zdrowotne dla noworodka w odniesieniu zarówno do jego przeżycia, jak i jakości życia.1 W Wielkiej Brytanii wskaźnik śmiertelności noworodków urodzonych przedwcześnie wynosił w 2005 roku 42 na 1000 urodzeń żywych w porównaniu z 5 na 1000 urodzeń żywych w populacji ogólnej.2 W przypadku noworodków urodzonych bardzo przedwcześnie (<32.+0 tc.) wskaźnik śmiertelności w 1. roku życia wynosił 144 na 1000 urodzeń żywych w porównaniu z 1,8 na 1000 urodzeń żywych o czasie (38.+0–41.+6 tc.).2 Częstość porodów bardzo przedwczesnych w Wielkiej Brytanii określono na 1,4%, a związaną z nimi śmiertelność noworodków na 51%. Choć poród w 32.+0–37.+6 tygodniu ciąży wiąże się z mniejszym ryzykiem niż poród bardzo przedwczesny, coraz powszechniej uznaje się, że zwiększone prawdopodobieństwo zgonu dziecka dotyczy nawet porodu umiarkowanie przedwczesnego.2,3 Im niższy wiek ciążowy tym większe ryzyko śmierci lub upośledzenia neurosensorycznego.1 Poród przedwczesny może wywierać ogromny wpływ na rodzinę pod względem psychospołecznym i emocjonalnym, jak również stanowić duże obciążenie finansowe dla systemu ochrony zdrowia.

Zapobieganie porodowi przedwczesnemu i postępowanie lecznicze podejmowane w przypadku jego wystąpienia nie są celem samym w sobie, ale środkiem do osiągnięcia lepszego stanu dziecka. Założenie szwu szyjkowego jest jedną z metod zapobiegania porodowi przedwczesnemu; temat ten omówiono w oddzielnych wytycznych typu Green-top.4 U wielu kobiet, u których dochodzi do porodu przedwczesnego, podejmowanie próby tokolizy może nie być właściwe, na przykład z powodu zbyt zaawansowanego porodu bądź ryzyka dla kobiety lub jej dziecka związanego z przedłużaniem ciąży powikłanej zakażeniem wewnątrzmacicznym albo oddzieleniem łożyska. Ponieważ leczeniu poddaje się kobietę, należy się również upewnić, czy terapia nie przyniesie jej szkody.

W celu zahamowania skurczów macicy podaje się różne leki. Do obecnie stosowanych należą agoniści receptora β (β-mimetyki), blokery kanału wapniowego, antagoniści receptora oksytocynowego, inhibitory syntetazy prostaglandyn, donory tlenku azotu oraz siarczan magnezu. Zgromadzono niewiele wiarygodnych danych na temat aktualnej praktyki klinicznej, prawdopodobnie jednak coraz rzadziej stosuje się powszechnie wykorzystywany w przeszłości β-mimetyk – chlorowodorek rytodryny. Siarczan magnezu jest popularnym lekiem tokolitycznym w USA i niektórych innych krajach, natomiast w Wielkiej Brytanii w celu uzyskania tokolizy podaje się go rzadko.

O tym się mówi

  • e-Zdrowie. Gdzie jesteśmy, dokąd zmierzamy?
    Nasz system regulacyjny nie sprzyja nowym, prostym innowacjom – przyznaje szef NFZ Adam Niedzielski. Podczas IV Forum e-Zdrowia nie raz padały gorzkie słowa na temat ograniczeń we wdrażaniu nowoczesnych rozwiązań, choć nie brakowało również bardziej optymistycznych wypowiedzi i refleksji.
  • Jacyna: pokażcie rządowi koszty podwyżek
    W niektórych szpitalach powiatowych już nawet 85 proc. budżetu placówki to wynagrodzenia personelu. Konieczne jest nie tylko zwiększenie finansowania, ale też zmiana jego sposobu – inaczej zapaść szpitali powiatowych i całego systemu będzie nieodwracalna.
  • Szpitale powiatowe: jest gorzej niż źle
    Dziewięć na dziesięć szpitali powiatowych na koniec pierwszego półrocza odnotowało stratę. Na koniec roku może ona wynieść, średnio, 5 mln zł – wynika z raportu przygotowanego dla Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Szpitali Powiatowych.