Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

44-letni mężczyzna z biegunką

17.12.2020
dr hab. n. med. Andrzej Smereczyński, Międzynarodowe Centrum Nowotworów Dziedzicznych, Zakład Genetyki i Patomorfologii, Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie

Jak cytować: Jak cytować: Smereczyński A.: Praktyka kliniczna – ultrasonografia brzucha. 44-letni mężczyzna z biegunką. Med. Prakt., 2020; 7-8: 115–117

Skróty: FDA (Food and Drug Administration) – (amerykański) Urząd ds. Żywności i Leków

Na badanie USG zgłosił się 44-letni mężczyzna, który od 2 miesięcy zmaga się z dokuczliwą biegunką (6–7 stolców dziennie), co utrudnia mu wykonywanie pracy sprzedawcy w salonie samochodowym. Schudł 12 kg. Dotychczas pacjent przebył zanokcicę wskaziciela ręki prawej leczoną operacyjnie oraz kilka razy infekcję górnych dróg oddechowych. Z wywiadu rodzinnego wynika, że nie jest obciążony predyspozycją do nowotworów. Alkohol pije rzadko, nigdy nie palił papierosów. W ostatniej, wykonanej przed 5 laty sonografii jamy brzusznej stwierdzono stłuszczenie wątroby i 2-centymetrową torbiel w nerce lewej.

W obecnej USG stwierdziłem stłuszczenie wątroby I stopnia i otłuszczenie trzustki II stopnia. W nerce lewej torbiel osiągnęła 29 mm. W nadbrzuszu bardziej po stronie lewej imponowała wielkością zmiana bezechowa o  wymiarach 10×9,2×9 cm z dobrze widoczną ścianą, bez przegród i guzków przyściennych (ryc. 1; A – przekrój poprzeczny w dołku podsercowym i B – wymiary zmiany na 2 przekrojach).




Ryc. 1

Pytanie

Prezentowany twór torbielowaty odpowiada lokalizacji:
A. żołądka
B. trzustki
C. sieci większej

Zaskoczony tym obrazem zacząłem wypytywać pacjenta, czy nie miewa nudności lub czy nie dochodzi u niego do wymiotów. Usłyszałem wówczas następującą odpowiedź: „Po założeniu balonu początkowo odczuwałem niewielkie nudności, ale obecnie, po dwóch miesiącach od zabiegu, dokuczają mi tylko biegunki”. Dopiero teraz pacjent wyjawił najważniejszą informację, a więc to, że z powodu otyłości wprowadzono mu balon do żołądka. Uważał, że nie ma związku między tym zabiegiem a biegunkami, w czym utwierdziła go prowadząca jego leczenie gastrolog. Lekarka zastosowała 10-dniowe leczenie rifaksyminą, podczas którego wolne stolce ustały, ale po kilku dalszych dniach powróciły z podobną intensywnością. W mojej ocenie jelito cienkie zawierało niewielką ilość treści płynnej i wykazywało jedynie pobudzenie motoryczne bez zgrubienia ścian, a w jelicie grubym nie było kału.


Ryc. 2

Przedstawiona sytuacja pokazuje, jak bardzo niepełne mogą być dane uzyskane podczas wywiadu, który w wielu przypadkach decyduje o trafnym rozpoznaniu. Balon w żołądku trudno byłoby odróżnić od zmian torbielowatych położonych w nadbrzuszu, a więc patologicznych zbiorników płynu (samoistnych, pourazowych, pozapalnych lub jatrogennych), a także guzów torbielowatych (głównie pochodzenia trzustkowego lub torbieli enterogennej). Znaną cechą sonografii jest jej duża czułość, ale stosunkowo niewielka swoistość, którą można zwiększyć, uwzględniając m.in. dane z wywiadu i wyniki innych badań. Opisany w zagadce chory jest w mojej praktyce trzecią osobą leczoną z powodu otyłości za pomocą balonizacji żołądka. Ryciny 2 i 3 pokazują balony w żołądku u dwóch pozostałych chorych.

Odpowiedź na pytanie

Prawidłowa odpowiedź: A

Obecnie leczenie otyłości polega na zmianie stylu życia połączonej z odpowiednią dietą, farmakoterapii, endoskopowym założeniu szwów i operacjach bariatrycznych. Zmiana stylu życia połączona z dietą zwykle prowadzi do zmniejszenia masy ciała o 3–5%. Wyraźniejszy efekt pozwalają uzyskać zabiegi endoskopowe lub operacyjne, które przeważnie trwale redukują objętość żołądka.1 W 6 miesięcy po wprowadzeniu balonu do żołądka osiąga się średnio około 13% ubytek masy ciała. Fayad i wsp. ocenili skuteczność zastosowania 2 rodzajów balonów zaakceptowanych przez amerykański Urząd ds. Żywności i Leków (FDA).2 Wyniki po 6 miesiącach okazały się prawie identyczne: w grupie osób z założonym balonem typu ReShape stwierdzono 11,4% zmniejszenie masy ciała, a w grupie z balonem Orbera – 11,8%. Lepszy wynik (zmniejszenie masy ciała o 20%) uzyskano u osób poddanych endoskopowej rękawowej plastyce żołądka. Sonografista powinien wiedzieć, że w leczeniu otyłości stosuje się kilkanaście rodzajów balonów dożołądkowych. Różnią się one kształtem (większość ma kształt kulisty, ale bywają też owalne i gruszkowate), objętością oraz umiejscowieniem w  żołądku. Balon typu ReShape składa się z 2 mniejszych zbiorników, 2 inne rodzaje balonów mogą posiadać do 3 komór.

strona 1 z 2

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.