Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Powikłania wątrobowe u chorych długotrwale żywionych pozajelitowo w warunkach domowych - strona 2

09.06.2014
prof. dr hab. n. med. Bruno Szczygieł
Zakład Żywienia Człowieka Wydziału Nauki o Zdrowiu Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
Zobacz pełną wersję artykułu: Leczenie żywieniowe

Gratuluję autorom znakomitej publikacji, której wnioski są nie tylko bardzo interesujące, ale i odbiegają od powszechnie głoszonych opinii, zgodnie z którymi główną przyczyną zaburzeń czynności wątroby u chorych żywionych pozajelitowo jest nadmierna podaż tłuszczów. Już w roku 1994 Spliotis i Kalfarentzos20 wśród przyczyn zaburzeń czynności wątroby u chorych żywionych pozajelitowo na pierwszym miejscu wymieniają przekarmianie (overfeeding), a zwłaszcza nadmierną podaż energii z glukozy. Powoduje to zwiększoną syntezę tłuszczu w wątrobie, co przy jednoczesnym zmniejszeniu jego utylizacji prowadzi do nacieczenia tłuszczowego miąższu wątroby. Dodatkowymi czynnikami mają być zaburzenia stosunku glukagonu do insuliny w żyle wrotnej oraz brak wydzielania hormonów jelitowych w następstwie braku podaży pożywienia do przewodu pokarmowego. Współczesne metody zapobiegania i leczenia zaburzeń czynności wątroby związanych z żywieniem pozajelitowym polegają na stosowaniu mieszanych źródeł energii (glukoza, tłuszcz) w odpowiednich proporcjach, nieprzekraczaniu maksymalnej podaży energii wynoszącej 30–35 kcal/kg należnej masy ciała na dobę, unikaniu dobowej podaży glukozy większej niż 5 g/kg mc. i jak najszybszym włączeniu nawet małych ilości żywienia drogą przewodu pokarmowego. Uważa się, że podanie około 300 ml normokalorycznej diety przemysłowej spełnia kryteria żywienia jelita i pozwala na uniknięcie wielu problemów związanych z długotrwałym żywieniem pozajelitowym.

Piśmiennictwo:

18. Pertkiewicz M. , Majewska K., Szczygieł B.: Żywienie pozajelitowe w domu. Pol. Tyg. Lek., 1995; 50: 45–47
19. Matras P., Żuchowska K., Banakiewicz K. i wsp.: Ocena czynników związanych z mieszaniną żywieniową wywołujących powikłania wątrobowe u chorych leczonych żywieniowo pozajelitowo w warunkach domowych. Pol. Przegl. Chir., 2013; 85: 1238–1247
20. Spliotis J., Kalfarentzos F.: Total parenteral nutrition associated liver dysfunction. Nutrition, 1994; 10: 255–260

strona 2 z 2

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.