Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Zakażenie Helicobacter pylori u dzieci

01.08.2014
prof. dr hab. n. med. Witold Bartnik,1 dr hab. n. med. Danuta Celińska-Cedro,2 prof. dr hab. n. med. Jan Dzieniszewski,3 prof. dr hab. n. med. Wiktor Łaszewicz,4 prof. dr hab. n. med. Tomasz Mach,5 dr n. med. Krzysztof Przytulski,1 prof. dr hab. n. med. Barbara Skrzydło-Radomańska6

1 Klinika Gastroenterologii, Hepatologii i Onkologii Klinicznej, Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego w Warszawie 2 Klinika Gastroenterologii, Hepatologii i Zaburzeń Odżywiania, Instytut „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka” w Warszawie 3 Klinika Chorób Metabolicznych i Gastroenterologii, Instytut Żywności i Żywienia w Warszawie 4 Katedra Pielęgniarstwa, Wydział Medyczny, Uniwersytet Warmińsko-Mazurski 5 Klinika Gastroenterologii i Hepatologii, Uniwersytet Jagielloński Collegium Medicum w Krakowie 6 Katedra i Klinika Gastroenterologii, Uniwersytet Medyczny w Lublinie

Poniższe zalecenia dotyczące diagnostyki i leczenia zakażenia H. pylori u dzieci zostały opracowane na podstawie wytycznych Europejskiego i Północnoamerykańskiego Towarzystwa Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia Dzieci (ESPGHAN, NASPGHAN) i uwzględniają specyfikę polską.30

Wskazania do wykonywania badań diagnostycznych

Głównym wskazaniem do badań diagnostycznych w kierunku zakażenia H. pylori u dzieci są objawy skłaniające do wykonania gastroskopii (uporczywy ból brzucha, wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego). Trzeba podkreślić, że u dzieci z takimi objawami należy dążyć do wyjaśnienia przyczyny dolegliwości, a nie wyłącznie do oceny występowania zakażenia H. pylori. Nawracający ból brzucha o charakterze czynnościowym nie jest wskazaniem do badań diagnostycznych w kierunku H. pylori. Badania te można rozważyć u dzieci bez objawów – krewnych 1. stopnia chorych na raka żołądka oraz u dzieci, u których występuje oporna na leczenie niedokrwistość z niedoboru żelaza (po wykluczeniu innych przyczyn niedokrwistości).

Rozpoznanie zakażenia powinno się opierać na dodatnich wynikach badania histologicznego oraz testu ureazowego lub hodowli bakteryjnej. Zaleca się, aby biopsje do badań histologicznych były pobierane z antrum i trzonu żołądka. Wiarygodnym sposobem oceny skuteczności eradykacji są mocznikowy test oddechowy oraz walidowane testy ELISA wykrywające antygen H. pylori w stolcu.31 Testy serologiczne mają ograniczoną wartość w rutynowej praktyce klinicznej. Badania diagnostyczne powinno się wykonywać nie wcześniej niż po 2 tygodniach od zakończenia kuracji IPP i po 4 tygodniach od zakończenia antybiotykoterapii.

W warunkach polskich – wobec trudności z wykonaniem posiewu, mocznikowego testu oddechowego oraz wiarygodnego badania stolca – zalecanym sposobem wykrywania zakażenia oraz oceny eradykacji jest badanie histologiczne wycinków pobranych w trakcie gastroskopii wraz z testem ureazowym.

Wskazania do leczenia

  1. Zawsze w chorobie wrzodowej z zakażeniem H. pylori.
  2. Jeśli zakażenie jest stwierdzone w oparciu o badanie bioptatu, można rozważyć eradykację także wtedy, gdy nie występuje choroba wrzodowa.
  3. Można przeprowadzić leczenie u dzieci zakażonych H. pylori, będących krewnymi 1. stopnia chorych na raka żołądka.
  4. Strategia „testuj i lecz” nie ma zastosowania u dzieci.

Sposoby leczenia eradykacyjnego

strona 1 z 2

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.