Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Choroby górnego odcinka przewodu pokarmowego

07.11.2014
prof. dr hab. n. med. Witold Bartnik
Klinika Gastroenterologii, Hepatologii i Onkologii Klinicznej, Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego w Warszawie

Najczęstszym rozpoznaniem w ambulatoryjnej praktyce gastroenterologicznej jest choroba refluksowa przełyku (ChRP). Leczenie tej choroby polega na stosowaniu inhibitorów pompy protonowej (IPP) lub na operacji antyrefluksowej, przeważnie techniką fundoplikacji laparoskopowej. Ostatnie porównanie obu tych metod przemawia na korzyść fundoplikacji laparoskopowej.5 Wśród nowości dotyczących postępowania w ChRP na uwagę zasługują dobre wyniki leczenia uzyskane za pomocą pierścienia magnesów zakładanego laparoskopowo na poziomie dolnego zwieracza przełyku.6 Wstępną ocenę tej nowej techniki przeprowadzono u 100 chorych (bez grupy kontrolnej). Metoda ta może stanowić alternatywę leczenia chirurgicznego u chorych częściowo odpowiadających na IPP. Inny sposób leczenia ChRP przedstawiono na Europejskim Kongresie Gastroenterologii w Berlinie.7 Do przełyku wszywano laparoskopowo elektrody i generator prądu do stymulacji dolnego zwieracza przełyku. W czasie 2-letniej obserwacji u 21 chorych nastąpiła poprawa jakości życia oraz skrócenie czasu ekspozycji dolnej części przełyku na kwas solny. Z wyjątkiem 2 chorych, pozostali zaprzestali regularnego przyjmowania IPP. Nie obserwowano żadnych niekorzystnych skutków wszczepienia elektrod czy stymulacji dolnego zwieracza przełyku.

W 2013 roku ukazały się amerykańskie wytyczne dotyczące rozpoznania i leczenia ChRP.8 Wśród licznych stwierdzeń i zaleceń na szczególną uwagę zasługują następujące:
1) przy typowych objawach ChRP leczenie za pomocą IPP może być podjęte bez poprzedzającej endoskopii
2) badanie endoskopowe jest konieczne u chorych z niesercowym bólem w klatce piersiowej
3) nie zaleca się badania w kierunku zakażenia Helicobacter pylori, ani leczenia eradykacyjnego w ramach rutynowego postępowania u chorych na ChRP
4) chorzy z nadwagą powinni zredukować masę ciała
5) IPP można bezpiecznie stosować w czasie ciąży
6) IPP zwiększają ryzyko zakażenia Clostridium difficile
7) IPP można stosować przewlekle u chorych z osteoporozą.

Każdego roku publikowane są badania oryginalne i podsumowania dotyczące postępowania w krwawieniach z górnego odcinka przewodu pokarmowego. W 2013 roku ma łamach „The Lancet” ukazał się artykuł przeglądowy autorstwa znanych ekspertów z Europy, Ameryki Północnej i Hongkongu poświęcony diagnostyce i leczeniu krwawiących wrzodów trawiennych.9 Artykuł ten nie zmienia dotychczasowych zasad postępowania w krwawieniach, lecz kładzie nacisk na zmniejszenie umieralności (ok. 10%). Krytycznymi etapami w postępowaniu, które mogą pomóc w osiągnięciu tego celu, są: dokładna, wstępna ocena stanu pacjenta, dostępność endoskopii w szpitalu, wyszkolenie endoskopisty oraz wyodrębnienie podgrup pacjentów obciążonych dużym ryzykiem utrzymywania się i nawrotu krwawienia.

Ryzyko krwawienia zwiększają leki przeciwpłytkowe i przeciwkrzepliwe. Dotyczy to także nowych doustnych antykoagulantów (NDA) należących do grupy inhibitorów trombiny (dabigatran) lub czynnika Xa (rywaroksaban i apiksaban). W porównaniu ze standardowym leczeniem przeciwkrzepliwym, NDA – stosowane w zakrzepicy żylnej i ostrych zespołach wieńcowych – zwiększają ryzyko krwawienia do przewodu pokarmowego. 10 Ryzyko większego krwotoku występuje u osób w starszym wieku, palaczy tytoniu, chorych z przebytym krwawieniem z przewodu pokarmowego, niedokrwistością i zmniejszonym klirensem kreatyniny.11

W 2014 roku zostały opublikowane nowe, polskie wytyczne dotyczące diagnostyki i leczenia zakażenia Helicobacter pylori (Hp).12,13 Potrzeba weryfikacji poprzedniego wydania wytycznych z 2008 roku powstała w związku z narastaniem oporności tej bakterii na klarytromycynę.14 Jako leczenie eradykacyjne pierwszego wyboru proponuje się jeden z 4 schematów (tab.):
1) terapię potrójną bez klarytromycyny (10 dni)
2) terapię poczwórną z bizmutem (10–14 dni)
3) terapię sekwencyjną (10 dni)
4) terapię poczwórną bez bizmutu (14 dni).

Tabela. Schematy pierwszego wyboru w leczeniu zakażenia Helicobacter pylori
terapia potrójna bez klarytromycyny
IPP, dawka standardowa 2 × dz.
amoksycylina, 1,0 g 2 × dz.
metronidazol, 0,5 g 2 × dz.
terapia poczwórna z bizmutem
IPP, dawka standardowa 2 × dz.
cytrynian bizmutu, 2–4 × dz.
tetracyklina, 0,5 g 4 × dz.
metronidazol, 0,5 g 3 × dz.
terapia sekwencyjna
  • dzień 1.–5.:
    IPP, dawka standardowa 2 × dz.
    amoksycylina, 1,0 g 2 × dz.
  • dzień 6.–10.:
    IPP, dawka standardowa 2 × dz.
    klarytromycyna, 0,5 g 2 × dz.
    tynidazol lub metronidazol, 0,5 g 2 × dz.
  • terapia poczwórna bez bizmutu
    IPP, dawka standardowa 2 × dz.
    amoksycylina, 1,0 g 2 × dz.
    klarytromycyna, 0,5 g 2 × dz.
    tynidazol lub metronidazol, 0,5 g 2 × dz.
    IPP – inhibitor pompy protonowej

    strona 1 z 2

    Napisz do nas

    Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
    Pomóż redagować portal.
    Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.