Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies.
Jestem lekarzem Jestem pacjentem
20 listopada 2017 roku
poczta
zaloguj się
 
Podręcznik Interna
medycyna praktyczna dla lekarzy

Minuta medycznej prasówki – 16.01.2017

16.01.2017

Nasi redaktorzy polecają lekturę trzech najciekawszych artykułów, które ukazały się ostatnio w prasie medycznej.

Udział w praktykach religijnych a umieralność wśród kobiet

Li S., Stampfer M.J., Williams D.R., VanderWeele T.J.: Association of Religious Service Attendance With Mortality Among Women. JAMA Intern. Med., 2016 Jun 1; 176 (6): 777–785. doi: 10.1001/jamainternmed.2016.1615. PubMed PMID: 27183175

Uczestniczenie w praktykach religijnych wiąże się z mniejszą umieralnością. W publikacji oceniono związek między uczestniczeniem w praktykach religijnych a umieralnością wśród kobiet objętych Nurses’ Health Study. W badaniu wzięło udział ponad 70 000 kobiet. U badanych nie stwierdzono chorób układu sercowo-naczyniowego i nowotworów złośliwych w momencie kwalifikacji do badania; okres obserwacji wynosił około 16 lat. Uczestniczki badania wypełniały kwestionariusze samooceny.

W analizie uwzględniono czynniki ryzyka występujące przed rozpoczęciem badania, które mogły wpływać na uzyskane wyniki (takie jak wiek, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze) oraz styl życia uczestniczek, w tym palenie tytoniu, kondycję fizyczną, wykształcenie i status społeczny (stan cywilny, liczbę przyjaciół i krewnych, udział w praktykach religijnych w momencie włączenia do badania).
Uczestniczenie w praktykach religijnych częściej niż raz w tygodniu, w porównaniu z całkowitym brakiem uczestnictwa w tych praktykach, wiązało się ze zmniejszeniem umieralności o około 1/3 (HR: 0,67; 95% CI: 0,62–0,71), włączając w to mniejszą o 27% umieralność z przyczyn sercowo-naczyniowych (HR: 0,73) oraz mniejszą o 21% umieralność z powodu chorób nowotworowych (HR: 0,79).

W porównaniu z osobami nieuczestniczącymi w praktykach religijnych, umieralność była mniejsza również u tych, które brały udział w tych praktykach raz w tygodniu (HR, 0,74) i rzadziej niż raz w tygodniu (HR, 0,87).

Autorzy szukali potencjalnych zależności między uczestniczeniem w praktykach religijnych i umieralnością nie tylko poprzez badanie czynników ryzyka w momencie rozpoczęcia badania, ale także obserwację ich zmian w czasie.
Wykazano, że znaczący udział w tej zależności (>2/3, z uwzględnieniem poprawki na wartości wyjściowe) może być związany z rzadszym paleniem tytoniu, częstszymi interakcjami społecznymi, rzadszym występowaniem depresji i większym optymizmem u osób, które uczestniczyły w praktykach religijnych.

Redaktorzy dziękują Autorowi badania, Dr. VanderWeele, za udzielenie dodatkowych informacji.

Leki blokujące receptory α-adrenergiczne a kamica nerkowa

Hollingsworth J.M., Canales B.K., Rogers M.A. i wsp.: Alpha blockers for treatment of ureteric stones: systematic review and meta-analysis. BMJ, 2016 Dec 1; 355: i6112. doi: 10.1136/bmj.i6112. PubMed PMID: 27908918; PubMed Central PMCID: PMC5131734

Wyniki metaanalizy potwierdzają: α-blokery sprzyjają wydalaniu kamieni nerkowych. W publikacji przeanalizowano wpływ α-blokerów (głównie tamsulozyny, stosowanej w >40 badaniach oryginalnych, a także alfuzosyny, doksazosyny, sylodosyny, terazosyny i naftopidilu [lek niedostępny w Polsce – przyp. red.], których wpływ analizowano w kilku badaniach) na wydalenie kamieni nerkowych. Metaanalizę przeprowadzono w odpowiedzi na niedawno opublikowane duże badanie dotyczące postępowania w kamicy nerkowej.

Prawdopodobieństwo wydalenia kamienia było o 1/2 większe w przypadku leczenia α-blokerem (korzyść względna – RB: 1,49, 95% CI: 1,39–1,61). Średni czas wydalenia kamienia w grupie badanej wynosił 8,8 dnia, a w grupie kontrolnej 13,3 dnia; całkowite prawdopodobieństwo wydalenia kamienia wynosiło odpowiednio około 76% i 48%.
Korzystny efekt leczenia nie dotyczył małych kamieni (<5 mm), a korzyść względna zwiększała się wprost proporcjonalnie do wielkości kamienia o około 10% na każdy milimetr. Korzyści były niezależne od lokalizacji kamienia (górny lub dolny odcinek układu moczowego); nie uzyskano dowodów na specyficzne działanie α-blokerów.
Efekt był łatwiej zauważalny w badaniach, w których prawdopodobieństwo samoistnego wydalenia kamienia było małe. Według autorów metaanalizy mogło to tłumaczyć negatywny wynik niedawnego dużego badania, które było inspiracją do przeprowadzenia tej metaanalizy.

Długotrwała tlenoterapia u chorych na POChP z umiarkowaną hipoksemią

Long-Term Oxygen Treatment Trial Research Group. A Randomized Trial of Long-Term Oxygen for COPD with Moderate Desaturation. N. Engl. J. Med., 2016 Oct 27; 375 (17): 1617–1627. PubMed PMID: 27783918

Tlenoterapia nie przynosi korzyści pacjentom ze stabilną POChP i umiarkowaną hipoksemią w spoczynku lub podczas wysiłku. Badaniem objęto chorych na POChP z umiarkowaną hipoksemią spoczynkową (89–93%) i umiarkowaną hipoksemią wysiłkową (w trakcie testu 6-minutowego marszu saturacja <90% co najmniej przez 10 s, a ≥80% co najmniej przez 5 min). Tlenoterapię stosowano przez 24 godziny na dobę u pacjentów z hipoksemią spoczynkową oraz w czasie snu i ćwiczeń fizycznych u pacjentów z hipoksemią wysiłkową.

Ponad 700 pacjentów obserwowano w ciągu od 1 do 6 lat (mediana 18 mies.). Większość pacjentów w grupie aktywnie leczonej stosowała tlen z prędkością przepływu 2 l/min. Wśród osób, które stosowały tlenoterapię, w porównaniu z grupą kontrolną, nie odnotowano oczywistych korzyści w odniesieniu do analizowanych punktów końcowych: czasu do wystąpienia zgonu lub pierwszej hospitalizacji, częstości zgonów (5,2/100 osobolat vs 5,7/100 osobolat), częstości pierwszych hospitalizacji bez względu na przyczynę (31,6/100 osobolat vs 34,5/100 osobolat), częstości zaostrzeń POChP, jakości życia, wydolności oddechowej i dystansu pokonywanego pieszo.

Profesor Andrzej Szczeklik

Profesor Kliniki Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Jagiellońskiego, pisarz eseista i filozof medycyny, wiceprezes Polskiej Akademii Umiejętności, animator Akademii Młodych "PAUeczka Akademicka".

Errata

Errata do wydania książkowego „Interny Szczeklika 2017" oraz „Interny Szczeklika 2017/18 – mały podręcznik"