Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Prof. dr hab. n. med. Czesław Stoba

Specjalizacja

  • Chirurgia dziecięca

Informacje i kontakty

Studia
1952–1958 Akademia Medyczna w Gdańsku
Przebieg pracy zawodowej
Prezydent VI Europejskiego Zjazdu Chirurgów Dziecięcych (EUPSA) w Gdańsku 25-28.05.2005
1984–2004 Emerytowany kierownik Kliniki Chirurgii Dziecięcej Uniwersytetu Medycznego w Gdańsku
1984–2004 Konsultant Regionalny wojewódzki ds. Chirurgii Dziecięcej
1996–2000 Prezes Polskiego Towarzystwa Chirurgów Dziecięcych
1990–1993 Prorektor ds. Klinicznych AMG
Dorobek zawodowy
Stopień doktora medycyny uzyskał w 1968 roku, habilitację w 1978, tytuł profesora w 1990r , a stanowisko profesora zwyczajnego w 1998r.
Posiada liczący się dorobek naukowy z różnych dziedzin chirurgii dziecięcej, a zwłaszcza onkologii i urologii. Poprzez prowadzone w klinice badania własne i zespołowe z udziałem innych jednostek AMG jak i innych ośrodków w kraju, zrealizował szereg programów rządowych, grantów KBN, prac statutowych i własnych. Przeprowadzone badania doprowadziły do optymalizacji i poprawy wyników leczenia wybranych nowotworów narządowych wad układu moczowego schorzeń trzustki i innych.
Był jednym z inspiratorów szeroko pojętej współpracy wieloośrodkowej realizowanej w ramach „ Polskiej Grupy Leczenia Guzów Litych” Przez 23 lata brał aktywny udział w pracach Sekcji Onkologii Dziecięcej PTCHD, pełniąc między innymi do roku 1999, funkcję wice-przewodniczącego Sekcji.
W AMG zorganizował Międzykliniczny Zespół ds. Leczenia Choroby Nowotworowej u Dzieci.
Jako adiunkt, a później jako kierownik kliniki zorganizował szereg spotkań naukowych z wybitnymi światowymi ekspertami z różnych dziedzin chirurgii dziecięcej (sympozja naukowe w Gdańsku, Tardzie, Fromborku, Jastrzębiej Górze i etc)
W 1997 roku już jako Prezes PTCHD zorganizował wraz z zespołem w Gdańsku VIII Sympozjum Hiszpańsko-Polskie. W kraju w latach 1990-2004 koordynował leczenie guzów wątroby u dzieci we współpracy z międzynarodowym Towarzystwem Onkologii Dziecięcej SIOP.
W roku 2000 jako prezydent Polskiego Towarzystwa Chirurgów Dziecięcych wraz z zespołem zorganizował X Jubileuszowy Zjazd Polskiego Towarzystwa Chirurgów Dziecięcych w Gdańsku w którym udział wzięło 400 osób w tym około 100 osób z licznych ośrodków zagranicznych chirurgii dziecięcej z całego świata. Po raz pierwszy zorganizowano tutaj sesje pielęgniarskie, interdyscyplinarne, spotkania z ekspertami i inne. Spotkało się to z wysokim uznaniem ze strony uczestników zjazdu, co zaowocowało powierzeniem klinice organizacji VI Europejskiego Zjazdu Chirurgów Dziecięcych (EUPSA).
Był Prezydentem tego Zjazdu, a udział w tym zjeździe wzięli przedstawiciele z 43 krajów świata: z Australii, Indii, Bangladeszu, Iranu, Kuwejtu, Arabii Saudyjskiej, Izraela. Było wielu młodych lekarzy z Litwy, Łotwy, Ukrainy, Rumunii, Serbii, Czarnogóry, Słowacji. Dominowali chirurdzy dziecięcy z krajów europejskich i USA. Program zjazdu uznano za modelowy dla przyszłych zjazdów EUPSA.
Udoskonalił metody leczenia obrażeń wątroby i ich następstw, a także wielu wad rozwojowych oraz nadciśnienia w żyle wrotnej u dzieci w oparciu o modyfikację metod Sugury i Bengmarka.
W pracy habilitacyjnej (badania embriologiczne, morfologiczne, radiologiczne i kliniczne przyczyn wodonercza wrodzonego) wyjaśnił powstawanie wadliwości strukturalnych podmiedniczkowych odcinków moczowodów w wyniku zaburzeń ich embriogenezy. Praca ta miała dużą wartość praktyczną i poznawczą. Wykazał, że jedynie wycięcie dysplastycznych odcinków moczowodów jest racjonalne z punktu widzenia powrotu prawidłowej funkcji nowo zespolonego połączenia miedniczkowo-moczowodowego i nerki.
Ostatnio powierzono mu koordynację wydania polskojęzycznego Atlasu Chirurgii Dziecięcej, którego przygotowanie jest na ukończeniu. Autorami poszczególnych rozdziałów są wybitni eksperci z wybranych zagadnień w chirurgii dziecięcej np. H.W. Hendrena (Boston), E. Kiely i L. Spitz (London), Y. Tsuschida (Japan) etc. Opisano w nim ponad 130 operacji, bogato ilustrowanych. Praca przygotowywana do druku.
Autor i współautor ponad 190 prac naukowych w piśmiennictwie krajowym i zagranicznym. Pod jego redakcją ukazały się także 3 wydania skryptu do ćwiczeń i seminariów dla studentów Pod jego redakcja w roku 1997 ukazała się monografia pt. „Guzy kości u dzieci – diagnostyka i leczenie”.
Brał też udział w licznych zjazdach i sympozjach w kraju i zagranicą, gdzie przewodniczył sesjom naukowym oraz prezentował dorobek własny i Kliniki. Odbył staże naukowe w licznych ośrodkach chirurgii dziecięcej Europy i w UCLA w Los Angeles w USA. Przez 7 miesięcy pracował jako chirurg w światowej sławy Klinice profesora Fritza Rhebeina w Bremie. Pobyty w licznych ośrodkach zagranicznych i zdobyte tam doświadczenie, pozwoliły mu na opracowanie i wprowadzenie wielu nowych technik operacyjnych dotąd nie stosowanych w Klinice w Gdańsku.
W 1993 roku dzięki wydatnej pomocy profesora Z.H. Kalicińskiego oraz funduszom pozyskanym z Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej uruchomił przy Klinice Pracownię badań Urodynamicznych i Endoskopowych.
Poza działalnością dydaktyczną dla studentów jako kierownik kliniki sporo czasu poświęcał szkoleniu podyplomowemu. Klinika jest ośrodkiem referencyjnym , w którym odbywają także staże lekarze innych specjalności oraz organizowane są cyklicznie kursy dla ordynatorów a także w ramach CMKP kursy z urologii dziecięcej. Jako kierownik specjalizacji wyspecjalizował łącznie 23 chirurgów dziecięcych, był promotorem 12 prac doktorskich.. Był recenzentem co najmniej 40 prac na stopień doktora nauk medycznych, 12 na stopień doktora habilitowanego oraz w 8 przypadkach oceny dorobku naukowego na tytuł profesora nadzwyczajnego. Jest także autorem oceny dorobku naukowego prof. Alois Schaerliego z Lucerny, a także Prof. Gliera Younga z Glasgow oraz Prof. Jerzego Czernika na tytuł doktora honoris causa Akademii Medycznej we Wrocławiu.
Za działalność dydaktyczną i naukową był wielokrotnie nagradzany, w tym przez Rektora AMG, Zarząd Główny PTChD, a także w 1999 roku zespołową nagrodą Ministra Zdrowia za osiągnięcia w dziedzinie genetyki medycznej i cykl publikacji na ten temat.
Przez 20 lat kierował Kliniką Chirurgii Dziecięcej AMG (obecnie Uniwersytetu Medycznego w Gdańsku, której baza po wielu usilnych staraniach została zmodernizowana i unowocześniona. Dzięki tym staraniom Klinika została dobrze wyposażona w nowoczesny sprzęt diagnostyczny, leczniczy i monitorujący, co umożliwia bezpieczne przeprowadzanie najbardziej złożonych zabiegów operacyjnych, w tym także videoskopowych u wcześniaków, noworodków i dzieci starszych. Przeprowadził pierwszą w Polsce operację wewnątrzłonową (zamknięcia rozszczepu kręgosłupa z narastającym wodogłowiem) wraz z zespołem położników w roku 1993.
W Uczelni wchodził w skład wielu senackich komisji a w latach 1990 –1993 był prorektorem ds. klinicznych a następnie do roku 1999 członkiem Komisji Kształcenia Podyplomowego.
Od 1983 do 2005 roku był członkiem Krajowego Zespołu ds. Chirurgii dziecięcej sprawując nadzór specjalistyczny początkowo nad 7 dawnymi województwami potem 4, a ostatnio do roku 2005 był konsultantem w Województwie Pomorskim. Jako konsultant regionalny i wojewódzki przyczynił się do stworzenia zintegrowanej opieki medycznej nad dzieckiem chirurgicznie chorym w podległym regionie. System ten oparty jest na ścisłej współpracy poszczególnych oddziałów terenowych z kliniką, zwłaszcza w zakresie opieki nad dziećmi z chorobą nowotworową, leczeniem wcześniaków i noworodków oraz dzieci ze złożonymi wadami układu moczowego.
Jako członek Okręgowej Izby Lekarskiej w latach 1990-1993 był sędzią Okręgowego Sądu Lekarskiego.
Wielokrotnie powoływany był także jako biegły lekarz sądowy dla potrzeb zarówno Sądu jak i Izby Lekarskiej.
Przynależność do towarzystw i organizacji
Polskie Towarzystwo Lekarskie
Towarzystwo Chirurgów Polskich
Polskie Towarzystwo Chirurgów Dziecięcych
Europejskie Towarzystwo Chirurgów Dziecięcych (EUPSA)
Gdańskie Towarzystwo Naukowe
Przewodniczący Sekcji Historycznej i Klubu Profesorów Polskiego Towarzystwa Chirurgów Dziecięcych (PTChD)
Były Prezes PTChD w latach 1997–2000
Chairman Qualification Commitee Children’s Medical Care Foundation Los Angeles California
Inne informacje
Dyplomy i odznaczenia:
- Zasłużony dla Ziemi Gdańskiej
- Za Zasługi dla Gdańska
- Medal Heweliusza za Zasługi dla Gdańska
- Złoty Krzyż Zasługi
- Medal Zasłużonemu Akademii Medycznej W Gdańsku
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
- Medal Komisji Edukacji Narodowej
- Medal i Honorowe Obywatelstwo gminy Stara Kiszewa – za działalność społeczną i lekarską.
- Honorowe Obywatelstwo miasta Gniew
- Odznaka Honorowa Sybiraka
- Ehrenmitglied des Freunddeskreises KINDERCHIRURGISCHEN UNIVERSITATS MUNSTER und Gast-Lecturer
- Medal „In memoriam merditus ad Alma Mater facultas medica Universitatis Jagellonicae”
- Dyplom Członkostwa Honorowego Polskiego Towarzystwa Chirurgów Dziecięcych
- Dyplom – Podziękowanie “In appreciation of creation of BMT Unit in Wroclaw
- Dyplom – Podziękowanie za pracę na rzecz Polskiej Pediatrycznej Grupy Guzów Litych - przez Polskie Towarzystwo Hematologii i Onkologii
- Akt nadania: „Sint Sua Premia Laudi” przez Wojewodę Pomorskiego
- Medal Księcia Mściwoja II – rada miasta w uznaniu wybitnych zasług dla miasta Gdańska
- Odznaczenie- Medal „Serere Ne Dubites” im. profesora Jana Kossakowskiego
- Dyplom – nadania tytułu „Członka Honorowego Polskiego Towarzystwa Chirurgów Dziecięcych” i inne.
- „Bene Meritus”- wysokie wyróżnienie Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, maj 2009 - za tworzenie nieprzemijających wartości dla dobra społeczeństwa oraz za wybitne zasługi dla Polskiego Towarzystwa Lekarskiego".
- „Gloria Medicinae” - Najwyższe odznaczenie Polskiego Towarzystwa Lekarskiego: za ofiarną służbę ludziom, za najwyższy szacunek dla zdrowia i życia ludzkiego, za sumienne i godne wykonywanie sztuki leczenia, za podtrzymywanie honoru i szlachetnych tradycji stanu lekarskiego, za tworzenie nieprzemijających wartości dla dobra Polskiego Towarzystwa Lekarskiego. Kapituła Medalu przyznała mi to odznaczenie 18.03.2011 roku. Uroczyste wręczenie na Zamku w Warszawie nastąpiło 4 listopada 2011 r.

Podziękowania dla lekarza

Podziękuj lekarzowi i poleć go innym!

Jeżeli lekarz pomógł Ci wrócić do zdrowia, warto wpisać słowa podziękowania lub pozytywną opinię, aby polecić go w ten sposób innym pacjentom.

Formularz nie służy do kontaktu z lekarzem i rejestracji na wizyty.

    • Pacjent
      Takich lekarzy jak profesor Stoba jest już niewielu.wyrazy podziękowania i najwyższego uznania dla pana profesora.dawny pacjent .dzisiaj z tego co się słyszy o opiece medycznej to najważniejszy jest pieniądz, u pana był pacjent numerem jeden. 100 lat i o wiele więcej panie profesorze.
    • Danuta i Paweł
      Nasz syn będzie mieć w tym roku 18 lat. Dzięki Pańskiej operacji żyje i mamy nadzieję , że żyć będzie jeszcze długo. Tylko dzięki Panu jest to możliwe. Jako 14 miesięczne niemowle powstało wgłębienie jelitowe i krwotok wewnętrzny . Praktycznie bez szans na ratunek. Podjął sie Pan Profesorze niesamowitego wyzwania. Bardzo dziękujemy i życzymy długiego szczęśliwego życia.
    • Magda
      Ja również chciałabym Panu serdecznie podziękować. Jako 6 letnie dziecko, trafiłam do Akademi Medycznej w Gdańsku z rakiem w IV stadium, z przerzutami. To właśnie Pan stanął na mojej drodze. Dzięki temu jestem teraz 25letnią kobietą, która żyje i cieszy się życiem.
    • Patryk
      Jest Pan Panie Profesorze Czesławie wielkim człowiekiem,który ma wilkie serce mam teraz 29lat i dzieki panu właściwie żyje,nigdy nie zapomnę Panu tego co Pan dla mnie zrobił.
    • Bartek Wielgosz
      Panie Profesorze CZESŁAWIE!W latach 80tych operowal pan w szpitalu wojewodzkim torbiel uda z pobraniem z biodra! trudne i ciezkie lata wtedy mialem 8-9lat maly Bartus gdzie zawsze pana widzialem na korytarzu"czy pan mial wtedy dom?":((( a moja ciocia miala specjalne pozwolenie od pana na widzenia!Czlowiek niezwykle kochany stanowczy i twardy! tak pana odbieralem i mysle ze nie nie mylilem!p.s. pielegniarki dramat!!!!!:(((((( zreszta cala reszta tez!
    • BYSKO SLWOMIRA
      Panie profesorze dzisiaj tj.18.07.2013 roku mija 20 lak gdy ,dzieku panu syn moj zyje uratowal pan mojego rocznego synka,rok temu zakonczyl srednia szkole w swinoujsciu jako najleprzy uczen w miescie, teraz zakonczyl pierwszy rok studiow w Anglii,to wszysto jest dzieku panu .nigdy nie zapomne tego co pan zrobil dla nas ratujac zycie mojego synka,bardzo dziekuje,nigdy nie zapomne pana.mama Kamila Rytel
    • babcia i grono osob zadowolonych
      babcia .Panie prof.moj 10 letni wnuczek żyje dzięki panu.To pan zoperował go w 5 dobie życia.A urodził się wcześniakiem o bardzo małej wadze.Jest wiele osób wdzięcznych Panu,którzy nie mają możliwości podziękowania .Z wieloma osobami się spotkałam i to przypadkowo,ktore wiele mają Panu do zawdzięczenia.I również w ich imieniu dziękuję,życząc dużo dobrego zdrowia na emeryturze.Wiemy,że nie spoczął Pan na "laurach"tylko ciągle jeszcze pracuje.
    • Matka
      Panie Profesorze dziękuję .Mój dzisiaj już 27 letni syn żyje dzięki Panu, chociaż jak się urodził nikt nie dawał mu żadnej szansy / urodził się z torbielą tętniakowatą żeber / Pan wraz z dr Janusem zrobiliście wszystko co było możliwe i udało się . Syn skończył studia założył rodzinę i tylko blizny są świadectwem tego co przeszedł w dzieciństwie. Nie ma słów które by oddały moją matczyną wdzięcznośc za wszystko co pan zrobił aby uratowac mojego syna . Z całego serca panie Profesorze dziękuję.