Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Rozpoznawanie i leczenie ostrego uszkodzenia nerek. Podsumowanie wytycznych KDIGO

25.01.2013
Na podstawie: Kidney Disease: Improving Global Outcomes (KDIGO) Acute Kidney Injury Work Group. KDIGO Clinical Practice Guideline for Acute Kidney Injury.
Kidney International Supplements, 2012; 2: 1–138

Opracował dr med. Robert Drabczyk
Konsultował prof. dr hab. med. Franciszek Kokot, Katedra i Klinika Nefrologii, Endokrynologii i Chorób Przemiany Materii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach

Od Redakcji: W artykule przedstawiono większość zaleceń oraz wybrane komentarze i objaśnienia z wytycznych KDIGO. Zalecenia opracowano z użyciem metodologii GRADE. W nawiasach kwadratowych podano siłę zalecenia i jakość danych naukowych, na których je oparto, zgodnie z klasyfikacją przedstawioną w tabelach 1 i 2.

Skróty: AKI – ostre uszkodzenie nerek, ARF – ostra niewydolność nerek, BUN – stężenie azotu mocznikowego we krwi, CI-AKI – nefropatia kontrastowa, CRRT – techniki ciągłe leczenia nerkozastępczego, GFR – przesączanie kłębuszkowe, IHD – przerywana hemodializa, PChN – przewlekła choroba nerek, RRT – leczenie nerkozastępcze, SCr – stężenie kreatyniny w surowicy

Tabela 1. Interpretacja siły zaleceń w odniesieniu do różnych odbiorców

Siła zaleceniaa
Implikacje
dla pacjentówdla lekarzydla zarządzających
poziom 1 – "zalecamy"Większość osób w Pani/Pana sytuacji chciałaby, aby w ich przypadku postępować zgodnie z takim zaleceniem, a nie chciałoby tego bardzo niewielu.U większości pacjentów należy wdrożyć zalecane postępowanie.Można rozważać stworzenie standardu lub wskaźnika jakości na bazie takiego zalecenia.
poziom 2 – "sugerujemy" Większość osób w Pani/Pana sytuacji chciałaby, aby w ich przypadku postępować zgodnie z takim zaleceniem, ale wielu mogłoby tego nie chcieć.U różnych pacjentów mogą być właściwe różne opcje. Każdemu pacjentowi należy pomóc podjąć decyzję zgodną z jego systemem wartości i preferencjami. Stworzenie standardu na bazie takiego zalecenia będzie zapewne wymagać szerokiej debaty i uwzględnienia opinii wszystkich zainteresowanych.
a Niektóre zalecenia oznaczono "bez kategorii". Zwykle było tak w przypadku zaleceń wynikających ze "zdrowego rozsądku" albo takich, w których nie da się uwzględnić danych naukowych. Typowe przykłady to zalecenia dotyczące częstotliwości monitorowania, wizyt kontrolnych i zasad kierowania do innych specjalistów. Sformułowano je często jako proste stwierdzenia; nie należy ich jednak uważać za silniejsze niż zalecenia poziomu 1 lub 2.

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.