Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Nowotwory

Chłoniaki więcej

Czerniak więcej

  • Komentarz do artykułu „Wemurafenib w leczeniu adiuwantowym chorych na czerniaka”
    Komentarz do artykułu „Wemurafenib w leczeniu adiuwantowym chorych na czerniaka”
    Na początku obecnej dekady, pojawiła się dla części chorych na czerniaka terapia alternatywna względem immunoterapii, oparta na zastosowaniu drobnocząsteczkowego inhibitora blokującego zmutowaną kinazę BRAF. Zrewolucjonizowało to leczenie czerniaka, pozwalając osiągnąć o u około 50% chorych remisje często bardzo zaawansowanych zmian. O tym, jak ustalano obecny standard postępowania uzupełniającego u chorych na czerniaka z mutacją kinazy BRAF pisze dr Marek Ziobro.
  • 
Wemurafenib w leczeniu adiuwantowym chorych na czerniaka
    Wemurafenib w leczeniu adiuwantowym chorych na czerniaka
    Celem omawianego badania była ocena skuteczności i bezpieczeństwa rocznego leczenia adiuwantowego wemurafenibem chorych po resekcji chirurgicznej czerniaka stopniu zaawansowania klinicznego IIC–IIIB oraz IIICz obecnością mutacji BRAFV600. Jakie wyniki uzyskano?

Mięsaki tkanek miękkich więcej

Rak jajnika więcej

Rak nerki więcej

Rak pęcherza moczowego więcej

  • Komentarz do artykułu „Rak pęcherza moczowego. Diagnostyka i leczenie”
    Komentarz do artykułu „Rak pęcherza moczowego. Diagnostyka i leczenie”
    Prezentujemy komentarz specjalisty dotyczący kilku szczegółowych zagadnień przedstawinych w artykule. W Polsce częściej wykrywany jest NMBIC, jednak warto zwrócić uwagę na dość częste opóźnienie w podjęciu diagnostyki i leczenia chorych z krwiomoczem. W tym przypadku od pierwszego epizodu krwiomoczu do zgłoszenia się pacjenta do lekarza nierzadko mija kilka miesięcy, co w przypadku rozpoznania MBIC stanowi niekorzystny czynnik rokowniczy.
  • Pembrolizumab w terapii neoadiuwantowej u chorych na raka pęcherza moczowego
    Pembrolizumab w terapii neoadiuwantowej u chorych na raka pęcherza moczowego
    Standardem leczenia chorych na urotelialnego raka pęcherza moczowego naciekającego warstwę mięśniową i niekwalifikujących się do chemioterapii opartej na związkach platyny jest radykalna cystektomia. Czy zastosowanie pembrolizumabu może być rozważane jako terapia neoadiuwantowa u tych chorych?

Rak piersi więcej

Rak płuca więcej

Szpiczak więcej

Patroni projektu

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.

Przegląd badań

Rak po polsku

Blog Katarzyny Kubisiowskiej

Leia, Carrie, „wariatka”

Lista pozaekranowych nieszczęść księżniczki Lei jest dłuższa niż wszystkie razem wzięte części „Gwiezdnych wojen”. Przerażające i poruszające. Czym? Tym, że do opisu choroby psychicznej brakuje języka. To znaczy jest – ale stygmatyzujący, wykluczający.