Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Próba prowokacyjna z alergenem

Próba wykonywana jest w celu stwierdzenia, czy dana osoba jest uczulona na konkretny alergen. Badanie wykonuje się stosunkowo rzadko. Zwykle wtedy, gdy innymi metodami nie udało się potwierdzić nadreaktywności oskrzeli i (lub) uczulenia na konkretny alergen, a wynik badania ma znaczenie dla rozpoznania choroby. Badanie wykorzystuje się również czasami dla celów naukowych.

Próba prowokacyjna z alergenem polega na wziewnym podawaniu stopniowo wzrastających i dokładnie określonych dawek alergenu pod kontrolą lekarza i seryjnie wykonywanej spirometrii. Badanie jest wykonywane wyłącznie w szpitalu, ze względu na możliwość wystąpienia ciężkiego napadu astmy oskrzelowej podczas badania, jak i do kilkunastu godzin po jego zakończeniu.

Badanie rozpoczyna się wykonaniem spirometrii podstawowej. Nieprawidłowy wynik spirometrii jest przeciwwskazaniem do wykonania próby prowokacyjnej, podczas której czasami dochodzi do znacznego spadku FEV1duszności. Jeżeli wynik spirometrii jest prawidłowy, za pomocą specjalnego urządzenia chory wdycha stopniowo zwiększaną dawkę alergenu. Po każdej kolejnej dawce wykonywana jest spirometria.

Badanie przerywa się po osiągnięciu zaplanowanej dawki alergenu albo, gdy dojdzie do spadku FEV1 większego niż 20% w stosunku do wartości wyjściowej. Jeżeli FEV1 spadnie o więcej niż 20%, wówczas próbę prowokacyjną uznajemy za dodatnią. Na podstawie stężenia alergenu, które spowodowało wystąpienie objawów, wylicza się tzw. PD20 czyli takie stężenie alergenu, które było wystarczające do wywołania objawów. Upraszczając: im jest PD20 mniejsze, tym uczulenie na dany alergeny bardziej nasilone.

Podczas dodatniej próby prowokacyjnej często występują objawy astmy, takie jak duszność, kaszel, ściskanie w klatce piersiowej. Zwykle ustępują one po podaniu leku rozkurczającego oskrzela. Niekiedy objawy są na tyle silne, że wymagają podania glikokortykosteroidu ogólnoustrojowego – zwykle wystarcza jedna lub dwie dawki. Bardzo rzadko się zdarza, by silna reakcja podczas próby prowokacyjnej spowodowała dłużej trwające pogorszenie kontroli astmy. Dodatni wynik może potwierdzić rozpoznanie astmy oskrzelowej u osoby, u której nie udało się takiego rozpoznania postawić za pomocą innych metod, jak również w szczególnych przypadkach pomaga w potwierdzeniu uczulenia na dany alergen. Ujemny wynik nie wyklucza rozpoznania astmy, czyni jedynie uczulenie na dany alergen mało prawdopodobnym.


Zobacz także:
20.06.2012
Zobacz także

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?