Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Chlorki

lek. Kornel Gajewski
Oddział Anestezjologii i Intensywnej Terapii
SP CSK im. prof. K. Gibińskiego SUM w Katowicach
Chlorki
Fot. istockphoto.com

Co to są chlorki?

Chlor to główny anion płynu pozakomórkowego, w tym osocza krwi. Odpowiada za utrzymanie równowagi kwasowo-zasadowej, objętości i tzw. ciśnienia osmotycznego płynów w organizmie. Stężenie jonów chlorkowych jest związane ze stężeniem sodu. Właściwe stężenie chlorków we krwi zapewnia prawidłową pracę układu nerwowo-mięśniowego oraz pokarmowego - podstawowy składnik soku żołądkowego to kwas solny, składający się z jonów chlorkowych. Stężenie anionów chlorkowych zależy głównie od ich przyjmowania z pokarmem, przede wszystkim jako chlorek sodu, czyli sól kuchenna oraz utratą – z moczem, kałem, potem czy przy wymiotach.

Jakie są wskazania do badania anionów chlorkowych?

Najczęściej badanie chlorków we krwi zleca się równocześnie z sodem i potasem jako tzw. panel elektrolitowy.

Wskazania do badania chlorków:

  • podejrzenie zaburzeń równowagi elektrolitowej oraz kwasowo-zasadowej, ocena skuteczności leczenia tych zaburzeń,
  • przedłużające się wymioty, biegunka, zaburzenia oddychania (stany często prowadzące do zaburzeń elektrolitowych)
  • objawy sugerujące zaburzenia jonowe: ogólne osłabienie, zawroty głowy, omdlenia, szybka męczliwość, osłabienie mięśni lub skurcze mięśni, nudności, parestezje.

Jak przygotować się do badania chlorków?

Pacjent do badania powinien zgłosić się na czczo.

Jakie są przeciwwskazania do badania chlorków?

Nie ma przeciwwskazań do badania chlorków we krwi i moczu. Wystarczy pobranie niewielkiej ilości krwi żylnej lub próbki moczu.

Interpretacja wyników badania

Norma stężenia chlorków we krwi: 95–105 mmol/l. Stężenie u kobiet jest średnio nieco wyższe (o 2–2,5 mmol/l) u kobiet niż u mężczyzn.
Norma stężenia chlorków w moczu: 140–250 mmol/dobę.
Normy dla noworodków i dzieci są nieco inne. Wyniki badań należy interpretować w zależności od norm przedstawionych przez laboratorium wykonujące pomiary.

Przyczyny zwiększenia stężenia chlorków:

  • odwodnienie, np. w wyniku biegunki, gorączki, nieprzyjmowania płynów, moczówki prostej
  • nadmierne spożycie soli kuchennej
  • choroby nerek, np. kwasica cewkowa, kłębuszkowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy
  • kwasica metaboliczna
  • zasadowica oddechowa
  • niewydolność krążenia
  • niektóre leki, np. inhibitory anhydrazy węglanowej, żywice jonowymienne.

Przyczyny zmniejszonego stężenia chlorków:

  • przedłużające się wymioty, sonda odsysająca treść żołądkową
  • niedrożność odźwiernika żołądka, niedrożność jelit
  • przewodnienie organizmu
  • zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH) – zespół Schwartza-Barttera
  • choroba Addisona
  • niewydolność krążenia
  • nadpotliwość
  • zasadowica metaboliczna
  • kwasica oddechowa (w chorobach płuc, np. płatowym zapaleniu płuc, rozedmie, gruźlicy)
  • głodzenie, dieta uboga w sól.

19.09.2017

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Akcja „Polska to chory kraj”
    Jeśli każdego roku nowotwory są przyczyną śmierci ok. 100 tys. Polaków, a dostęp do leczenia raka jest na jednym z najniższych poziomów w Unii Europejskiej, jeśli średni czas oczekiwania na wizytę u endokrynologa wynosi 24 miesiące, a u kardiologa dziecięcego 12 miesięcy, jeśli na 1000 mieszkańców Polski przypada 2,4 lekarza, jeśli polskie szpitale są zadłużone na 14 mld złotych, to diagnoza musi brzmieć – Polska to chory kraj. Ale lekarze opracowali terapię. I apelują, aby rozpocząć ją jak najszybciej.
  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.