Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Scyntygrafia serca

Lek. med. Hanna Dziedzic,
Scyntygrafia serca

Co to jest scyntygrafia serca?

Scyntygrafia serca to nieinwazyjne badanie obrazowe, przeprowadzane z użyciem izotopu (tj. substancji promieniotwórczej).

Izotop, przepływając wraz z krwią przez tętnice wieńcowe, jest wychwytywany przez serce. Miejsca, w których znacznik nie zgromadził się, to miejsca upośledzonego przepływu krwi (perfuzji) i upośledzonej żywotności (obszary żywego, ale niekurczącego się mięśnia).

Jakie są wskazania do scyntygrafii serca?

Scyntygrafię serca wykorzystuje się w diagnostyce choroby niedokrwiennej serca u osób:

  • ze zmianami w EKG utrudniającymi ocenę elektrokardiograficznego testu wysiłkowego, takimi jak: blok lewej odnogi pęczka Hisa, zespół WPW (zespół Wolffa, Parkinsona i White’a), spoczynkowe obniżki odcinka ST >1 mm
  • z wszczepionym stymulatorem („rozrusznikiem”) serca
  • po zabiegu rewaskularyzacji wieńcowej (angioplastyce wieńcowej, pomostowaniu aortalno-wieńcowym [„bajpassy”])
  • które nie mogą osiągnąć odpowiedniego obciążenia wysiłkiem podczas elektrokardiograficznego testu wysiłkowego
  • z podejrzeniem zatorowości płuc
  • z kardiomiopatią.

Jakie są przeciwwskazania do scyntygrafii serca?

Przeciwwskazaniem do przeprowadzenia scyntygrafii serca ze względu na związane z tym badaniem promieniowanie jest w przypadku kobiet ciąża lub okres karmienia piersią.

Warunkiem przeprowadzenia badania jest miarowy rytm (akcja) serca.

Jak się należy przygotować do badania scyntygraficznego serca?

Należy

  • odstawić leki (np. ß-blokery), których działanie zakłóca interpretację zapisu EKG
  • przed rozpoczęciem testu poddać się badaniu lekarskiemu (wywiad, EKG, pomiar ciśnienia tętniczego), w czasie którego mogą zostać wykryte ewentualne przeciwwskazania do przeprowadzenia próby
  • poinformować lekarza wykonującego badanie o stosowanych lekach, ciąży, okresie karmienia piersią, a także o pojawieniu się podczas badania bólu, duszności czy innych niepokojących objawów.
  • zabrać ze sobą śniadanie oraz karton mleka, które spożywa się po podaniu radioizotopu, przed rejestracją obrazów mięśnia sercowego.
  • usunąć metalowe przedmioty, takie jak biżuteria, monety, paski z metalowymi klamrami.

Nie należy

  • spożywać posiłku na 3 godziny przed testem; można spożywać płyny (z wyjątkiem wymienionych poniżej)
  • palić tytoniu, pić alkoholu, herbaty i kawy.

Jak się wykonuje badanie scyntygraficzne serca?

Badanie przeprowadza się za pomocą urządzenia zwanego gammakamerą, w 2 etapach w ciągu 2 dni.

Etap I 

Podczas pierwszego etapu przeprowadza się próbę wysiłkową farmakologiczną (z użyciem leków, takich jak dopamina, dobutamina, adenozyna albo dipirydamol) lub próbę wysiłkową na rowerze stacjonarnym (cykloergometrze rowerowym) lub bieżni ruchomej. W czasie badania kontroluje się EKG i ciśnienie tętnicze. W momencie osiągnięcia maksymalnego wysiłku przez kaniulę w żyle obwodowej (tzw. wenflon) podaje się choremu znacznik promieniotwórczy. Po upływie około godziny rejestruje się obrazy serca za pomocą gammakamery.

Etap II

Drugi etap – spoczynkowy, przeprowadza się zazwyczaj następnego dnia, ewentualnie w ciągu tygodnia. Ponownie podaje się radioizotop przez wenflon i po upływie około godziny wykonuje się spoczynkowe rejestracje obrazów mięśnia sercowego. Następnie analizuje się uzyskane obrazy oraz porównuje zarejestrowane zmiany w ukrwieniu mięśnia sercowego w czasie wysiłku i podczas spoczynku.

Ryc. 1. Scyntygrafia mięśnia sercowego

Czy promieniowanie jonizujące podczas scyntygrafii serca jest bezpieczne?

Najczęściej stosowanymi izotopami są technet-99m oraz tal-201, które są wychwytywane przez komórki mięśnia sercowego (tzw. kardiomiocyty). Ich dawka zależy od masy i powierzchni ciała pacjenta. Emitują one promieniowanie gamma, rejestrowane za pomocą gammakamery. Pochłaniana podczas badania dawka jest bezpieczna dla zdrowia. Nie przekracza ona dawki otrzymywanej podczas wykonywania zdjęć rentgenowskich. Dodatkowo izotop technetu-99m bardzo szybko ulega rozpadowi i wydaleniu z organizmu.

28.06.2013

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?