Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Magnez

lek. med. Katarzyna Kapturkiewicz
Magnez
Fot. pixabay.com

Gdzie w organizmie znajduje się magnez?

Największa część magnezu w organizmie ludzkim wchodzi w skład kośćca – jest to ok. 50–60% i jedynie 1% z tej puli podlega mobilizacji w razie niedoboru. Pozostała część magnezu znajduje się w przestrzeni wewnątrzkomórkowej i zewnątrzkomórkowej – większość z tej części wewnątrzkomórkowo, głównie w mięśniach szkieletowych. Im bardziej aktywna metabolicznie tkanka, tym większe stężenie magnezu w jej wnętrzu.

Norma 0,65–1,2 mmol/l

Jaka jest rola magnezu w organizmie?

Magnez jest budulcem części mineralnej kości, uczestniczy w procesie krzepnięcia, bierze udział w procesie zapamiętywania oraz w procesie skurczu mięśnia. Na poziomie komórkowym magnez jest katalizatorem wielu reakcji enzymatycznych.

Przyczyny zmniejszonego stężenia magnezu (hipomagnezemii):

  • zbyt mała podaż pokarmów bogatych w magnez oraz spożywanie produktów znacznie zmniejszające stężenie magnezu w ustroju, np. kawa, herbata, alkohol,
  • niektóre leki (najczęstsza przyczyna hipomagnezemii) – leki odwadniające (np. furosemid, hydrochlorotiazyd lub indapamid), leki zobojętniające sok żołądkowy (np. omeprazol, pantoprazol), antybiotyki,
  • upośledzone wchłanianie z przewodu pokarmowego (wskutek zaburzeń trawienia lub wchłaniania).
  • nadmierna utrata magnezu w nerkach (choroby nerek, hiperaldosteronizm, alkoholizm, nadczynność przytarczyc, przedawkowanie witaminy D),
  • zapalenie trzustki – odkładanie się magnezu w tkankach miękkich,
  • dożylne podawanie płynów przez długi czas, bez dodatkowej suplementacji magnezem.

Skutki niedoboru magnezu w organizmie:

  • zaburzenia rytmu serca – dodatkowe skurcze, objawiające się uczuciem kołatania serca,
  • nadciśnienie tętnicze,
  • drżenie mięśni, parestezje, przy dużym niedoborze nawet tzw. objawy tężyczkowe,
  • obniżenie nastroju, apatia, zaburzenia nerwicowe, drażliwość,
  • pogorszenie zdolności zapamiętywania.

Przyczyny zwiększonego stężenia magnezu (hipermagnezemii):

  • stosowanie leków zawierających magnez u chorych z niewydolnością nerek (najczęstsza przyczyna),
  • nadmierne wchłanianie magnezu z przewodu pokarmowego (np. w stanach zapalnych jelit),
  • niedoczynność kory nadnerczy (choroba Addisona),
  • nadczynność przytarczyc.

Skutki nadmiaru magnezu w organizmie:

Leczenie

W przypadku niedoboru magnezu konieczne jest jego uzupełnienie, należy jednak pamiętać, że często w przypadku niedoboru magnezu występują także inne niedobory elektrolitowe. Zazwyczaj konieczne jest również oznaczenie stężenia potasu, sodu i wapnia. Ważne jest również to, iż małe stężenie magnezu w oznaczeniach laboratoryjnych świadczy tak naprawdę o jeszcze większym niedoborze tego pierwiastka wewnątrz komórek, konieczna jest wtedy suplementacja dwu- lub nawet trzykrotnie większymi dawkami niż zalecane dobowe spożycie.

Ciężką hipermagnezemię leczy się przez dożylne podawanie wapnia, w przypadku nadmiaru magnezu niewielkiego stopnia stosuje się diuretyki (leki moczopędne).

28.09.2017

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?