Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Gorączka okopowa


Klinika Chorób Zakaźnych i Hepatologii
Uniwersytecki Szpital Kliniczny w Białymstoku
Gorączka okopowa

Co to jest gorączka okopowa i jaka jest jej przyczyna?

Gorączkę okopową (inaczej „gorączkę wołyńską” lub „gorączkę pięciodniową”) wywoływaną przez bakterię Bartonella quintana opisano po raz pierwszy podczas I wojny światowej. Wówczas zachorowało około milion żołnierzy walczących na frontach Europy Zachodniej i Wschodniej.

Obecnie zakażenie Bartonella quintana określane jest jako „miejska gorączka okopowa”. Czynniki ryzyka związane z zachorowaniem to złe warunki socjo-ekonomiczne i higieniczne (ubóstwo, bezdomność) oraz alkoholizm, ponieważ głównym wektorem przenoszącym zakażenie na człowieka jest wesz odzieżowa. Nie zidentyfikowano rezerwuaru zwierzęcego. Po wniknięciu do ciała człowieka, bakteria przedostaje się do czerwonych krwinek oraz komórek śródbłonka naczyń, dzięki czemu nie grozi jej reakcja ze strony układu immunologicznego.

Jak często występuje gorączka okopowa?

Bakteria Bartonella quintana występuje na całym świecie a doniesienia o przypadkach gorączki okopowej pochodzą z wielu krajów, ale nie określono dokładnie jej rozpowszechniona w różnych społecznościach.

Jak się objawia gorączka okopowa?

Według opisów z czasów I wojny światowej, okres inkubacji wynosił 5–20 dni. Następnie choroba mogła przebiegać w różny sposób – opisano cztery charakterystyczne typy przebiegu: pojedynczy epizod gorączki, krótki okres gorączki trwającej typowo poniżej tygodnia, epizody gorączki trwające około 5 dni rozdzielone okresami bezobjawowymi, także trwającymi około 5 dni (stąd nazwa „gorączka pięciodniowa”) oraz przetrwała i wyniszczająca choroba gorączkowa o czasie trwania często przekraczającym miesiąc. W przypadkach opisywanych obecnie, pojawiające się objawy są nieswoiste i mniej charakterystyczne: gorączka, ból głowy, sztywność karku, światłowstręt, zapalenie spojówek, duszność, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, utrata masy ciała, bóle kończyn dolnych. Obserwuje się również plamistą wysypkę. U wielu chorych stwierdza się bakteriemię, czyli obecność bakterii w krwi, a sporadycznie dochodzi do zapalenia wsierdzia.

Co robić w przypadku wystąpienia objawów gorączki okopowej?

W razie wystąpienia opisanych objawów należy się zgłosić do lekarza.

W jaki sposób lekarz ustala rozpoznanie gorączki okopowej?

Rozpoznanie miejskiej gorączki okopowej najczęściej opiera się na badaniach serologicznych lub izolacji Bartonella quintana z krwi. U chorych z zapaleniem wsierdzia, którzy wymagają chirurgicznej wymiany zastawki, rozpoznanie można ustalić za pomocą badania molekularnego usuniętej zastawki.

Jakie są metody leczenia gorączki okopowej?

W leczeniu gorączki okopowej stosuje się antybiotyki oraz leczenie objawowe.

Czy jest możliwe całkowite wyleczenie gorączki okopowej?

Pomimo ciężkiego przebiegu choroby, śmiertelność jest niska. Powikłanie w postaci zapalenia wsierdzia wiąże się z gorszym rokowaniem i większą śmiertelnością.

Co trzeba robić po zakończeniu leczenia gorączki okopowej?

Nie ma specyficznych zaleceń dotyczących postępowania po zakończeniu leczenia gorączki okopowej. Pacjenci z powikłaniem w postaci zapalenia wsierdzia powinni pozostawać pod opieką kardiologiczną.

Co robić, aby uniknąć zachorowania na gorączkę okopową?

Najważniejszym sposobem zapobiegania chorobie jest dbałość o higienę osobistą oraz zwalczanie wszawicy.

05.06.2017

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?