Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Wrzód miękki

Wrzód miękki
Fot. Haemophilus ducreyi (CDC)

Wrzód miękki, inaczej zwany wrzodem wenerycznym, wywołuje bakteria Haemophilus ducreyi. Choroba ta występuje najczęściej w krajach rozwijających się, gdzie pojawia się endemicznie. Jednak w związku z otwarciem granic między państwami, szlaków handlowych i rozwojem turystyki jej przypadki zdarzają się również w krajach uprzemysłowionych.

Choroba dotyczy najczęściej mężczyzn. Objawia się początkowo występowaniem grudki, która z czasem ulega rozpadowi z wytworzeniem owrzodzenia. Zmiana jest bolesna w dotyku. Owrzodzenia mogą być liczne. U mężczyzn wykwity lokalizują się najczęściej na napletku, rzadziej na żołędzi, na skórze prącia lub moszny.

U kobiet wrzód miękki powstaje na wargach sromowych, w pochwie, szyjce macicy. W przypadku kontaktów analnych zmiany mogą dotyczyć odbytu. Wykwitom skórnym towarzyszy powiększenie węzłów chłonnych najczęściej okolicy pachwinowej.

Powikłaniem nieleczonej choroby mogą być: owrzodzenie lokalnych węzłów chłonnych, u mężczyzn - stulejka, powstanie przetok cewkowych, czyli dodatkowych kanałów łączących cewkę moczową z powierzchnią trzonu prącia, natomiast u kobiet - wytworzenie przetok łączących kanał pochwy ze światłem odbytnicy.

Leczenie choroby polega na stosowaniu antybiotykoterapii ogólnej. Konieczne jest też leczenie partnera seksualnego.

20.03.2014

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?