Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

α2-globuliny

&alpha;<sub>2</sub>-globuliny

α2-globuliny są jedną z frakcji proteinogramu, czyli rozkładu elektroforetycznego białek. Stanowią one 7-13% białka całkowitego.

Ich stężenie zmniejsza się w przypadku niewydolności wątroby, utraty białka (np. z moczem) czy nasilonej hemolizy.

Stężenie α2-globulin zwiększa się w stanach zapalnych, w zespole nerczycowym, chłoniaku Hodgkina, w cholestazie, po systemowym leczeniu glikokortykosteroidami.

Wśród α2-globulin wyróżnia się: α2-makroglobulinę, haptoglobinę i ceruloplazminę.

Haptoglobina wyłapuje hemoglobinę, która powstaje podczas rozpadu krwinek czerwonych i zabezpiecza tym samym nerki przed jej szkodliwym działaniem. Jej stężenie zwiększa się w przypadku zapalenia oraz gdy dochodzi do niszczenia tkanek. Stężenie haptoglobiny zmniejsza się po krwotokach, podczas nasilonego rozpadu krwinek czerwonych, a także w chorobach wątroby. Zmniejszenie stężenia haptoglobiny jest bardzo czułym markerem wewnątrznaczyniowej hemolizy.

α2-makroglobulina to marker ostrego zapalenia trzustki. Jej stężenie rośnie w przypadku zapalenia tego narządu.

Ceruloplazmina to białko, które transportuje miedź i pozwala na łączenie się transferyny z żelazem. Odpowiada za funkcje oksydacyjne osocza. Jej niedobór obserwuje się w chorobie Wilsona i Menkesa.

Jakie są wskazania do badania stężenia α2-globulin?

Wskazaniem do badania stężenia α2-globulin są choroby wątroby, choroby przewodu pokarmowego oraz choroby nerek, a także niedobory białek nośnikowych.

Jak przebiega badanie stężenia α2-globulin?

Badanie stężenia α2-globulin wykonuje się we krwi, zazwyczaj pobranej z żyły łokciowej.

Jak należy przygotować się do badania stężenia α2-globulin?

Badanie stężenia α2-globulin nie wymaga przygotowania.

Jakie są przeciwwskazania do badania stężenia α2-globulin?

Nie ma przeciwwskazań do badania stężenia α2-globulin.

Jakie są powikłania po badaniu stężenia α2-globulin?

Nie ma powikłań badania stężenia α2-globulin.

Data utworzenia: 17.07.2017
α2-globulinyOceń:
Zobacz także

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?