Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Caelyx (doksorubicyna) - koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji
Caelyx koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji; 2 mg/ml (20 mg/10 ml) (1 ml zawiera 2 mg chlorowodorku doksorubicyny w pegylowanej postaci liposomalnej); 1 fiol. 10 ml Janssen-Cilag b/d

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 stycznia 2020 r.

Preparat zawiera substancję: doksorubicyna

Lek wydawany na receptę do zastrzeżonego stosowania

Co to jest Caelyx?

Jest to antybiotyk przeciwnowotworowy stosowany w chemioterapii nowotworów.

Co zawiera i jak działa Caelyx?

Substancją czynną preparatu jest doksorubicyna, antybiotyk z grupy antracyklin o działaniu cytotoksycznym (toksycznym dla komórek). Preparat ma postać liposomów, co wydłuża jego czas przebywania w układzie krążenia. Działanie doksorubicyny polega na tworzeniu trwałych kompleksów z cząsteczkami kwasu nukleinowego DNA oraz z enzymami odpowiedzialnymi za prawidłową strukturę DNA co prowadzi do fragmentacji kwasu nukleinowego, uniemożliwia jego replikację oraz transkrypcję i w konsekwencji doprowadza do śmierci komórki. Działanie dotyczy szczególnie komórek szybko dzielących się, w tym komórek nowotworowych. Doksorubicyna jest szeroko stosowana w chemioterapii nowotworów.

Kiedy stosować Caelyx?

Preparat jest wskazany w:
• monoterapii raka piersi z przerzutami u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem powikłań ze strony mięśnia sercowego
• w leczeniu zaawansowanego raka jajnika u kobiet, u których chemioterapia I rzutu związkami platyny zakończyła się niepowodzeniem
• w leczeniu pacjentów z progresją szpiczaka mnogiego w terapii skojarzonej z bortezomibem, którzy wcześniej otrzymali co najmniej jeden rzut leczenia i którzy już zostali poddani transplantacji szpiku lub się do niej nie kwalifikują
• w leczeniu mięsaka Kaposiego w przebiegu AIDS u pacjentów z małą liczbą CD4 ze znacznym zajęciem błon śluzowych, skóry lub narządów wewnętrznych. Preparat może być stosowany u tych osób w chemioterapii I lub II rzutu, gdy pomimo wcześniej stosowanej terapii skojarzonej złożonej co najmniej z 2 spośród następujących leków: alkaloidów barwinka, bleomycyny i standardowej postaci farmaceutycznej doksorubicyny (lub innej antracykliny) obserwowano postęp choroby lub brak tolerancji.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne preparaty o podobnej budowie chemicznej. Preparatu nie należy stosować w przypadku mięsaka Kaposi’ego w przebiegu AIDS u osób, u których może być skuteczne leczenie miejscowe lub ogólne alfa–interferonem.
Nie stosować w ciąży i w okresie karmienia piersią.
Nie wolno podawać domięśniowo lub podskórnie.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Caelyx?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzenie określonych badań kontrolnych. Leczenie może być prowadzane wyłącznie pod nadzorem lekarza onkologa, posiadającego doświadczenie w stosowaniu chemioterapii przeciwnowotworowej. Zaleca się leczenie w szpitalu, przynajmniej w początkowym okresie, ponieważ konieczna jest ścisła obserwacja i kontrolne badania laboratoryjne. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz zaleci przeprowadzenie testów czynnościowych serca i wątroby oraz badania hematologiczne.
Stosowanie preparatu związane jest z ryzykiem wystąpienia zależnego od dawki skumulowanej działania kardiotoksycznego (częstoskurcz, zmiany w zapisie EKG, kardiomiopatia, niewydolność serca). Przy obliczaniu całkowitej dawki skumulowanej należy uwzględnić każde wcześniejsze (lub równoległe) stosowanie leków kardiotoksycznych takich jak antracykliny czy antrachinony lub fluorouracyl. Przed leczeniem, w trakcie i po zakończeniu leczenia lekarz zaleci regularne wykonywanie EKG lub/i innych badań (echokardiografia, scyntygrafia, biopsja mięśnia sercowego) w celu monitorowania czynności serca. Niektóre ze zmian w zapisie EKG lub w wynikach innych badań mogą być wskazaniem do zaprzestania stosowania preparatu.
Objawy zaburzeń czynności serca mogą wystąpić nagle, po wielu miesiącach lub latach od zakończenia stosowania preparatu. Ryzyko to jest większe u osób poddawanych napromienianiu śródpiersia lub przyjmujących inne antybiotyki antracyklinowe oraz u osób z chorobą serca w wywiadzie. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z chorobami układu sercowo naczyniowego (niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, kardiomiopatia, zapalenie osierdzia, zaburzenia rytmu serca) oraz u osób, które otrzymały leki o działaniu kardiotoksycznym (np. cyklofosfamid). U tych osób lekarz może podjąć decyzję o stosowaniu preparatu, jeżeli w jego ocenie oczekiwane korzyści przewyższają ryzyko dla pacjenta.
Podczas leczenia lekarz zaleci regularne badania hematologiczne ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia zahamowania czynności szpiku kostnego. Ciężkie zahamowanie czynności szpiku kostnego może prowadzić do krwotoku lub nadkażenia i może być wskazaniem do zmniejszenia dawki lub zaprzestania stosowania preparatu (szczególnie u osób z mięsakiem Kaposi’ego w przebiegu AIDS). W przypadku leczenia doksorubicyną w skojarzeniu z innymi lekami, które uszkadzają DNA zwiększa się ryzyko wystąpienia białaczki wtórnej.
Preparatu nie należy stosować zamiennie z innymi preparatami doksorubicyny ze względu na istniejące różnice w profilu farmakokinetycznym (preparat ma postać liposomów).
W kilka minut po przyjęciu preparatu we wlewie mogą wystąpić ciężkie, niekiedy zagrażające życiu reakcje rzekomoanafilaktyczne ze skurczem oskrzeli, uderzeniami krwi do głowy, pokrzywką, bólem w klatce piersiowej, gorączką, nadciśnieniem, przyspieszeniem czynności serca (tachykardia), świądem, potliwością, skróceniem oddechu, obrzękiem twarzy, bólem pleców, uciskiem w gardle i klatce piersiowej, nadciśnieniem. Możliwe drgawki. Czasowe wstrzymanie wlewu zwykle wystarcza do ustąpienia objawów bez konieczności ich dalszego leczenia. Niekiedy może być konieczna odpowiednia interwencja farmakologiczna i użycie sprzętu pierwszej pomocy. Zwykle po ustąpieniu objawów można wznowić podawanie preparatu, a reakcje związane z wlewem rzadko występują w kolejnych cyklach leczenia.
Lekarz zaleci monitorowanie czynności wątroby przed rozpoczęciem leczenia i w okresie jego trwania (aktywność enzymów AST, ALT, fosfatazy zasadowej oraz stężenia bilirubiny).
Osoby chore na cukrzycę powinny o tym poinformować lekarza ponieważ preparat zawiera sacharozę, a lek dodatkowo podawany jest w roztworze glukozy do wlewów.
Osoby w wieku rozrodczym leczone preparatem (zarówno mężczyźni jak i kobiety) powinny bezwzględnie skonsultować się z lekarzem w sprawie stosowania skutecznej antykoncepcji aby zapobiec ciąży w okresie leczenia oraz co najmniej przez 6 miesięcy po jego zakończeniu.
Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Działania niepożądane występujące niekiedy po zastosowaniu preparatu (senność, nudności, zawroty głowy) mogą zmniejszać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych. Osoby odczuwający takie działania powinny unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych.

Dawkowanie preparatu Caelyx

Preparat ma postać koncentratu do przygotowania roztworu do infuzji (nie wolno podawać preparatu nierozcieńczonego). Preparat ma unikalne własności farmakokinetyczne i nie wolno go stosować zamiennie z innymi preparatami zawierającymi doksorubicynę. Przygotowany roztwór preparatu (w roztworze glukozy) podawany jest we wlewie dożylnym. Preparat może być podawany tylko przez kwalifikowany personel medyczny. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Lekarz dobierze dawkowanie oraz czas leczenia indywidualnie w zależności od wskazania, oczekiwanego rezultatu, sytuacji klinicznej, oraz w zależności od tego czy preparat stosowany będzie w monoterapii czy jako składnik chemioterapii wielolekowej.
Dorośli:
Rak piersi lub rak jajnika: 50 mg/m2 powierzchni ciała co 4 tygodnie; preparat należy stosować w czasie progresji choroby, tak długo jak pacjent toleruje leczenie.
Szpiczak mnogi: 30 mg/m2 powierzchni ciała w 4. dniu 3 tygodniowego cyklu leczenia bortezomibem (1. godzinny wlew niezwłocznie po wlewie bortezomibu). Leczenie kontynuuje się dopóki utrzymuje się odpowiedź na leczenie, tak długo jak długo pacjent toleruje leczenie. W celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia reakcji na wlew, zaleca się powolne podawanie pierwszej dawki.
Mięsak Kaposiego w przebiegu AIDS: 20 mg/m2 powierzchni ciała co 2–3 tygodni. Należy unikać przerw krótszych niż 10 dni ze względu na ryzyko kumulacji leku i nasilenia jego toksyczności. W celu uzyskania odpowiedzi terapeutycznej zaleca się prowadzenie leczenia przez 2–3 miesięcy. W miarę potrzeb leczenie będzie kontynuowane.
Wszystkie grupy pacjentów: jeżeli wystąpią jakiekolwiek objawy reakcji rzekomoanafilaktycznej, wlew zostanie natychmiast przerwany. W razie potrzeby zastosowane zostanie odpowiednie leczenie (leki przeciwhistaminowe lub/i kortykosteroidy). Następnie, po ustąpieniu objawów wlew zwykle jest kontynuowany, lecz z mniejszą szybkością. W związku z wystąpieniem działań niepożądanych (takich jak: rumień dłoni i podeszew, zapalenie jamy ustnej, toksyczny wpływ na układ krwiotwórczy) w celu ich opanowania lekarz może podjąć decyzję o zmniejszeniu dawki lub opóźnieniu podania kolejnej dawki.
U osób z zaburzeniami czynności wątroby lekarz zmniejszy odpowiednio dawkę w zależności od stężenia bilirubiny we krwi (zwykle pierwsza dawka zostaje zmniejszona o 25–50%). U osób z zaburzeniami czynności nerek zmiana dawkowania zwykle nie jest konieczna.
Chorzy z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS po splenektomii: nie zaleca się stosowania preparatu u osób po splenektomii.
U osób w podeszłym wieku nie odnotowano wpływu wieku na farmakokinetykę preparatu.
Nie zaleca się stosowania preparatu u osób poniżej 18. roku życia; nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania preparatu w tej grupie wiekowej.

Czy można stosować Caelyx w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Zobacz też ostrzeżenia zawarte w akapicie „Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując preparat?".
Preparat jest przeciwwskazany zarówno w okresie ciąży jak i w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Badania dotyczące interakcji preparatu z innymi lekami są ograniczone; należy zachować ostrożność w czasie równoległego stosowania leków wchodzących w interakcje z innymi preparatami (nie w postaci liposomów) doksorubicyny.
Równoległe stosowanie leków cytotoksycznych, przeciwnowotworowych, mielosupresyjnych lub napromieniania nasila kardiotoksyczne i hamujące czynność szpiku kostnego działanie doksorubicyny. Doksorubicyna nasila działanie radioterapii i może spowodować wystąpienie ciężkich objawów dotyczących napromienianego obszaru, nawet gdy jest stosowana po dłuższym czasie od zakończenia radioterapii. Doksorubicyna może nasilać toksyczne działanie leków stosowanych w leczeniu nowotworów (streptozocyna, metotreksat, cyklofosfamid). Równoległe stosowanie leków o działaniu toksycznym dla wątroby (np. metotreksat) może nasilać toksyczne działanie doksorubicyny.
Werapamil (i inne leki z grupy antagonistów wapnia) może nasilać cytotoksyczne działanie preparatu. Doksorubicyna może spowodować zaostrzenie krwotocznego zapalenia pęcherza moczowego, spowodowanego cyklofosfamidem.
Równoległe stosowanie z cyklosporyną może powodować zwiększenie stężenia obu leków we krwi i mieć niekorzystny wpływ na układ immunologiczny oraz nasilać toksyczne działanie leku na szpik kostny.
Cymetydyna i ranitydyna (inhibitory cytochromu P450) mogą zmniejszać metabolizm i nasilać toksyczne działanie leku, a ryfampicyna i barbiturany mogą pobudzać metabolizm doksorubicyny i zmniejszać jej skuteczność.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Caelyx może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Działania niepożądane zależą od dawki i mogą nasilać się wraz z dawką skumulowaną. W przypadku leczenia nowotworów łagodnych i złośliwych (łącznie z torbielami i polipami) doksorubicyną w skojarzeniu z innymi lekami, które uszkadzają DNA zwiększa się ryzyko wystąpienia białaczki wtórnej.
Najczęściej może wystąpić rumień dłoni i podeszew (bolesne wykwity skórne w postaci czerwonych plamek). U niektórych osób reakcja ta może mieć ciężki przebieg i może wymagać przerwania leczenia. Inne częste działania niepożądane obejmują: w większości przemijające zahamowanie czynności szpiku kostnego (głównie leukopenię [zmniejszenie liczby leukocytów w morfologii krwi], neutropenię [zmniejszenie liczby neutrofilów, czyli granulocytów obojetnochłonnych w morfologii krwi], małopłytkowość, niedokrwistość), zapalenia błony śluzowej (w tym owrzodzenia i kandydozy jamy ustnej, zapalenie przełyku), nudności, wymioty, biegunkę, zaparcia, anoreksję, bóle brzucha, neuropatię obwodową (zaburzenia czucia), senność, bezsenność, niepokój, depresję, parestezje, łzawienie, zapalenie spojówek, suchość skóry, wysypkę, choroby paznokci, łysienie, bóle kostno–mięśniowe, zmęczenie, obrzęki nóg, gorączkę, odwodnienie, wyniszczenie, duszność, narastający kaszel, bóle w klatce piersiowej, rzekomoanafilaktyczne reakcje związane z wlewem dożylnym występujące głównie podczas pierwszego wlewu (skurcz oskrzeli, obrzęk twarzy, niedociśnienie, rozszerzenie naczyń krwionośnych i inne).
Często występuje działanie kardiotoksyczne preparatu: zaburzenia rytmu serca, zmiany w zapisie EKG, kardiomiopatia, nieodwracalna zastoinowa niewydolność serca. Działania kardiotoksyczne mogą wystąpić bezpośrednio po przyjęciu preparatu lub z opóźnieniem, po kilku miesiącach i latach od zakończenia leczenia. Sporadycznie możliwe niebezpieczne reakcje anafilaktyczne, rumień wielopostaciowy, martwica toksyczna rozpływna i zespół Stevensa i Johnsona. Rzadko choroba zakrzepowo–zatorowa żył (zapalenie żył, zakrzepica żylna, zator płucny).
Liposomalna postać preparatu zmniejsza ryzyko uszkodzeń tkanek w wyniku wynaczynienia preparatu.

Inne preparaty na rynku polskim zawierające doksorubicyna

Adriblastina PFS (roztwór do wstrzykiwań)
Doxorubicin-Ebewe (koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji)
Doxorubicinum Accord (koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji)
Myocet (proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.