Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Hypoten (karwedilol) - tabletki powlekane

Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji W której aptece?
Hypoten tabletki powlekane; 12,5 mg; 100 tabl. Orion 31.35 0.00
23.16
Sprawdź
Hypoten tabletki powlekane; 12,5 mg; 30 tabl. Orion 10.30 0.00
7.84
Sprawdź
Hypoten tabletki powlekane; 25 mg; 100 tabl. Orion 41.70 0.00
25.32
Sprawdź
Hypoten tabletki powlekane; 25 mg; 30 tabl. Orion 13.91 0.00
9.00
Sprawdź
Hypoten tabletki powlekane; 6,25 mg; 100 tabl. Orion 23.22 0.00
19.13
Sprawdź
Hypoten tabletki powlekane; 6,25 mg; 30 tabl. Orion 7.54 0.00
6.31
Sprawdź

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 maja 2019 r.

Preparat zawiera substancję: karwedilol

Lek dostępny na receptę

Co to jest Hypoten?

Lek blokujący receptory alfa- i beta-adrenergiczne.

Co zawiera i jak działa Hypoten?

Substancją czynną preparatu jest karwedilol. Jest to substancja należąca do grupy leków działających zarówno na receptory alfa- jak i beta-adrenergiczne (inna stosowana nazwa tej grupy leków to alfa- i beta-adrenolityki). Działanie karwedilolu polega na blokowaniu receptorów adrenergicznych typu alfa (alfa-1) i beta (zarówno beta-1 jak i beta-2). Są to receptory pobudzane w warunkach fizjologicznych przez uwalnianą po aktywacji współczulnego układu nerwowego adrenalinę lub noradrenalinę. Farmakologiczne zablokowanie receptorów uniemożliwia ich pobudzenie, a przez to ogranicza skutki działania adrenaliny czy noradrenaliny na tkanki docelowe posiadające receptory alfa lub beta. Działanie karwedilolu prowadzi do rozszerzenia naczyń co wynika głównie z blokowania receptorów alfa1-adrenergicznych. Blokada receptorów beta prowadzi do zmniejszenia aktywności układu renina-angotensyna-aldosteron (zwiększenie wydzielania reniny jest bowiem powodowane przez pobudzenie układu współczulnego). Dochodzi do znacznego zmniejszenia aktywności reninowej osocza i zmniejszenia obwodowego oporu naczyniowego. U chorych z nadciśnieniem tętniczym skutkiem działania preparatu jest obniżenie ciśnienia tętniczego i niewielkie zmniejszenie częstotliwości rytmu serca. U chorych ze stabilną dławicą piersiową karwedilol wykazuje działanie przeciwniedokrwienne i zmniejsza częstość epizodów bólowych. U chorych z zaburzeniami czynności lewej komory lub zastoinową niewydolnością serca korzystnie wpływa na parametry hemodynamiczne, frakcję wyrzutową i wymiary lewej komory. Karwedilol nie wpływa niekorzystnie na profil lipidowy ani na stężenie elektrolitów.
Maksymalne stężenie karwedilolu we krwi osiągane jest w ciągu około 1 godziny po doustnym przyjęciu leku. Pokarm nie wpływa na dostępność biologiczną karwedilolu ale wydłuża czas potrzebny do uzyskania stężenia maksymalnego.

Kiedy stosować Hypoten?

Preparat jest wskazany w leczeniu:
· nadciśnienia tętniczego samoistnego
· przewlekłej, stabilnej dławicy piersiowej
· wspomagającym umiarkowanej lub ciężkiej stabilnej niewydolności serca.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli występuje u Ciebie:
· niestabilna i/lub niewyrównana niewydolność serca
· klinicznie istotne zaburzenia czynności wątroby
· blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia (u chorych bez stymulatora serca)
· ciężka bradykardia (częstotliwość rytmu serca mniejsza niż 50 uderzeń na minutę)
· zespół chorego węzła zatokowego (z blokiem zatokowo-przedsionkowym włącznie)
· ciężkie niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe niższe niż 85 mm Hg)
· wstrząs kardiogenny
· stany skurczowe oskrzeli lub astma oskrzelowa (także w przeszłości)
· kwasica metaboliczna
· nieleczony guz chromochłonny nadnerczy
oraz,
· jeżeli dożylnie przyjmujesz werapamil lub diltiazem.
Preparatu nie wolno stosować w ciąży o ile w opinii lekarza nie jest to bezwzględnie konieczne. Preparat jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Hypoten?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Chorzy z niewydolnością serca powinni rozpoczynać stosowanie preparatu w szpitalu pod ścisłą kontrolą lekarską. Preparat stosuje się w skojarzeniu z innymi lekami stosowanymi standardowo w leczeniu przewlekłej niewydolności serca. Zastosowanie preparatu jest możliwe dopiero po uzyskaniu stabilnego stanu klinicznego za pomocą standardowego leczenia. Chorzy z ciężką niewydolnością serca, niedoborem elektrolitów, zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową, w podeszłym wieku lub obniżonym ciśnieniem tętniczym powinni pozostawać pod obserwacją lekarza co najmniej 2 godziny po przyjęciu pierwszej dawki, oraz każdorazowo po zwiększeniu dawki, ze względu na ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego. Lekarz zaleci odpowiednie postępowanie w celu opanowania objawów ewentualnego niedociśnienia tętniczego. Do czasu ustąpienia objawów niedociśnienia tętniczego nie należy zwiększać dawki preparatu.
Lekarz rozpocznie leczenie niewydolności serca od indywidualnego dostosowania dawki. W okresie dostosowywania dawkowania może wystąpić nasilenie objawów niewydolności serca lub zatrzymanie płynów. W razie potrzeby lekarz zwiększy dawkę leków moczopędnych lub zmniejszy dawkę preparatu. Do czasu ustąpienia objawów nasilenia niewydolności serca nie należy zwiększać dawki preparatu. Należy zachować ostrożność u chorych leczonych glikozydami naparstnicy, ponieważ zarówno karwedilol jak i glikozydy naparstnicy wydłużają czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
Chorzy z niewydolnością serca i niskim ciśnieniem tętniczym, chorobą niedokrwienną serca i rozsianymi zmianami naczyniowymi i/lub z niewydolnością nerek, w okresie stosowania preparatu są narażeni na wystąpienie przejściowych zaburzeń czynności nerek. W tych grupach chorych wymagana jest uważna kontrola czynności nerek, zwłaszcza podczas zwiększania dawki. W przypadku wystąpienia zaburzeń czynności nerek lekarz zaleci odpowiednie zmniejszenie stosowanej dawki lub zaprzestanie stosowania preparatu.
Chorzy z zaburzeniami czynności lewej komory serca po zawale serca powinni rozpoczynać stosowanie preparatu w szpitalu pod ścisłą kontrolą lekarską. Zastosowanie preparatu jest możliwe dopiero po uzyskaniu stabilnego stanu klinicznego (odpowiednio wcześniej musi zostać ustalone dawkowanie innych leków).
Przed rozpoczęciem stosowania preparatu u chorych na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP), którzy nie przyjmują leków doustnych ani wziewnych, lekarz rozważy stosunek korzyści do ryzyka i w każdym przypadku indywidualnie podejmie decyzję czy można rozpocząć leczenie karwedilolem. Należy zachować ostrożność.
Osoby ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia skurczu oskrzeli powinny zachować szczególną ostrożność, ponieważ może u nich wystąpić zwiększenie oporu w drogach oddechowych i zespół zaburzeń oddechowych. Leczenie powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem lekarza. W razie potrzeby lekarz zaleci odpowiednie zmniejszenie stosowanej dawki preparatu.
Chorzy na cukrzycę powinni zachować szczególną ostrożność ponieważ preparat może maskować objawy hipoglikemii (zmniejszenia stężenia glukozy we krwi), takie jak uczucie kołatania serca, zwiększenie częstotliwości rytmu serca (tachykardia) czy pocenie się. Należy kontrolować stężenie glukozy we krwi. U chorych na cukrzycę z przewlekłą niewydolnością serca stosowanie preparatu może być związane z pogorszeniem kontroli stężenia glukozy we krwi.
Preparat może maskować objawy nadczynności tarczycy, w tym zwiększoną częstotliwość rytmu serca (tachykardię).
Preparat może powodować zmniejszenie częstotliwości rytmu serca (bradykardię). Jeżeli częstotliwość rytmu serca w spoczynku wyniesie 55 uderzeń na minutę lub będzie mniejsza należy skonsultować się z lekarzem, ponieważ może być konieczne zmniejszenie stosowanej dawki.
W przypadku równoległego stosowania preparatu i antagonistów wapnia, takich jak werapamil czy diltiazem lub innych leków przeciwarytmicznych (zwłaszcza amiodaronu) konieczne jest ścisłe monitorowanie wartości ciśnienia tętniczego oraz zapisu EKG. Dożylne przyjmowanie werapamilu czy diltiazemu w okresie stosowania preparatu jest przeciwwskazane.
Chorzy używający soczewek kontaktowych powinni wiedzieć, że preparat może spowodować zmniejszenie wydzielania łez.
Preparat może zwiększać wrażliwość na alergeny i nasilać reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne, włączając wstrząs anafilaktyczny). Należy zachować szczególną ostrożność stosując preparat w trakcie leczenia odczulającego oraz u osób ze skłonnościami do reakcji alergicznych.
Przed rozpoczęciem stosowania preparatu u osób chorych na łuszczycę lekarz rozważy stosunek korzyści do ryzyka i w każdym przypadku indywidualnie podejmie decyzję czy można rozpocząć leczenie karwedilolem.
Należy zachować szczególną ostrożność stosując preparat w przypadku występowania choroby naczyń obwodowych (w tym objawy zespołu Raynauda, choroba zarostowa tętnic obwodowych) ponieważ może wystąpić nasilenie objawów.
Stosować ostrożnie u chorych z blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia (możliwe nasilenie zaburzeń przewodzenia oraz zmniejszenie siły skurczu mięśnia sercowego).
U chorych z guzem chromochłonnym nadnerczy przed rozpoczęciem stosowania leku z grupy beta-blokerów oraz w trakcie jego stosowania konieczne jest leczenie mające na celu zablokowanie receptorów alfa-adrenergicznych. Preparat (karwedilol) oprócz blokowania receptorów beta, ma także działanie blokujące receptory alfa, jednakże ze względu na brak doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania preparatu w tej grupie chorych należy zachować ostrożność.
Należy zachować ostrożność u chorych z podejrzeniem dławicy naczynio-skurczowej (Prinzmetala); nie ma doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania preparatu w tej grupie chorych.
Jeżeli planujesz jakikolwiek zabieg wymagający znieczulenia koniecznie poinformuj lekarza o stosowaniu karwedilolu. Pomiędzy karwedilolem i lekami stosowanymi w trakcie znieczulenia mogą zachodzić interakcje prowadzące do wystąpienia ciężkich działań niepożądanych.
Nie należy nagle przerywać stosowania preparatu, zwłaszcza u osób z chorobą niedokrwienną serca. Jeżeli wymagane jest zaprzestanie leczenia należy stopniowo zmniejszać dawkę, zgodnie z zaleceniami lekarza (zwykle w okresie 2 tygodni). Nagłe zaprzestanie leczenia u osób z chorobą niedokrwienną serca może prowadzić do nasilenia objawów choroby.
Osoby, u których stwierdzono powolny metabolizm debryzochiny powinny pozostawać pod ścisłą obserwacją lekarską.
Ze względu na brak doświadczenia klinicznego preparatu nie należy stosować u chorych z niestabilnym lub wtórnym nadciśnieniem tętniczym, niedociśnieniem ortostatycznym, chorobą zapalną serca, istotnym hemodynamicznie zwężeniem zastawek lub drogi odpływu z lewej komory serca, zaawansowanym stadium chorób tętnic obwodowych oraz stosujących leki blokujące receptory alfa (alfa 1 lub alfa 2).
Bardzo rzadko stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem ciężkich reakcji skórnych, takich jak rumień wielopostaciowy, martwica toksyczna rozpływna naskórka i zespół Stevensa i Johnsona. W razie wystąpienia podejrzanych zmian skórnych należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Jeżeli wystąpią ciężkie niepożądane reakcje skórne lek należy odstawić (w porozumieniu z lekarzem) i nigdy nie stosować go ponownie.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
­ preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat, w zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie, może powodować działania niepożądane (np. zawroty głowy, uczucie zmęczenia), które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn oraz wykonywania innych czynności wymagających pełnej sprawności psychoruchowej.

Dawkowanie preparatu Hypoten

Preparat ma postać tabletek powlekanych. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Przyjmować popijając odpowiednią ilością płynu. Nie ma konieczności przyjmowania preparatu podczas posiłku, jednakże zaleca się aby chorzy z niewydolnością serca przyjmowali preparat z posiłkiem, w celu spowolnienia jego wchłaniania i zmniejszenia ryzyka wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Dorośli:
Pierwotne nadciśnienie tętnicze: początkowo 12,5 mg 1 raz na dobę przez pierwsze 2 dni, następnie 25 mg 1 raz na dobę. W razie potrzeby lekarz może stopniowo zwiększać dawkę w odstępach co najmniej 2 tygodniowych. Zwykle zalecane jest przyjmowanie preparatu 1 raz na dobę, jednakże maksymalna dawka pojedyncza wynosi 25 mg a maksymalna dawka dobowa wynosi 50 mg. Preparat można stosować w monoterapii lub leczeniu skojarzonym. U osób w podeszłym wieku początkowo 12,5 mg 1 raz na dobę (w razie potrzeby lekarz zaleci zwiększanie dawki w odstępach 2 tygodniowych lub rzadziej).
Przewlekła, stabilna dławica piersiowa: początkowo 12,5 mg 2 razy na dobę przez pierwsze 2 dni, następnie 25 mg 2 razy na dobę. W razie potrzeby lekarz może stopniowo zwiększać dawkę w odstępach co najmniej 2 tygodniowych do maksymalnej dawki 100 mg na dobę, przyjmowanej w 2 dawkach podzielonych. U osób w podeszłym wieku początkowo 12,5 mg 2 razy na dobę przez 2 dni; lekarz będzie kontynuował leczenie, stosując dawkę 25 mg 2 razy na dobę; jest to maksymalna dawka dobowa w tej grupie chorych.
Niewydolność serca: preparat stosuje się w skojarzeniu z innymi lekami stosowanymi standardowo w leczeniu przewlekłej niewydolności serca. Zastosowanie preparatu jest możliwe dopiero po uzyskaniu stabilnego stanu klinicznego za pomocą standardowego leczenia. Lekarz rozpocznie leczenie od etapu indywidualnego dostosowania dawki. Zwykle lekarz będzie stopniowo zwiększał dawkę zgodnie z następującym schematem: początkowo 3,125 mg 2 razy na dobę przez 2 tygodnie; w przypadku dobrej tolerancji, lekarz może podwajać dawkę co 2 tygodnie do największej dawki tolerowanej przez pacjenta. Dawka maksymalna wynosi 25 mg 2 razy na dobę u chorych z ciężką zastoinową niewydolnością serca oraz u chorych z łagodną i umiarkowaną zastoinową niewydolnością serca i o masie ciała mniejszej niż 85 kg. U chorych z łagodną i umiarkowaną zastoinową niewydolnością serca i o masie ciała większej niż 85 kg dawka maksymalna wynosi 50 mg 2 razy na dobę. Zwiększenie dawki do 50 mg 2 razy na dobę powinno być prowadzone ostrożnie, pod ścisłą kontrolą lekarską.
W okresie dostosowywania dawkowania może wystąpić przemijające nasilenie niewydolności serca i zatrzymanie płynów. Niekiedy konieczne jest zwiększenie dawki leków moczopędnych. Do czasu ustąpienia objawów nasilenia niewydolności serca nie należy zwiększać dawki preparatu. Lekarz zaleci odpowiednie postępowanie w celu opanowania objawów. Rozpoczynając leczenie oraz każdorazowo po zwiększeniu dawki chory powinien pozostawać pod ścisłą obserwacją lekarza kardiologa. Lekarz zaleci obserwację częstotliwości rytmu serca, wartości ciśnienia tętniczego oraz kontrolę czynności nerek i ewentualnych objawów nasilenia niewydolności serca. Jeżeli skutkiem nadmiernego rozszerzenia naczyń krwionośnych wystąpi niedociśnienie tętnicze, lekarz zaleci odpowiednie postępowanie w celu opanowania objawów. Do czasu ustąpienia objawów niedociśnienia tętniczego nie należy zwiększać dawki preparatu.
Jeżeli stosowanie preparatu zostanie przerwane na 2 tygodnie lub dłużej, ponowne leczenie należy rozpoczynać od dawki 3, 125 mg 2 razy na dobę i zwiększać ją stopniowo, zgodnie z wyżej opisanym schematem.
Nie należy nagle przerywać leczenia, szczególnie u osób z chorobą niedokrwienną serca.
Nie należy stosować preparatu u chorych z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby. U chorych z umiarkowaną niewydolnością wątroby konieczna może być modyfikacja dawkowania.
Osoby w podeszłym wieku mogą być bardziej wrażliwe na działanie karwedilolu; zalecana jest ostrożność i staranna obserwacja chorych.
Dzieci:
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u dzieci i młodzieży do 18. roku zycia.

Czy można stosować Hypoten w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Preparatu nie wolno stosować w ciąży o ile lekarz, po rozważeniu oczekiwanych korzyści i możliwego ryzyka, nie uzna stosowania preparatu za bezwzględnie konieczne. Jeżeli lekarz uzna stosowanie preparatu za bezwzględnie konieczne zaleci zachowanie odpowiednich środków ostrożności i konieczne badania (leczenie zwykle zostanie przerwane na 2–3 dni przed porodem, zgodnie z zaleceniami lekarza).
Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Należy zachować szczególną ostrożność, monitorować zapis EKG oraz ciśnienie tętnicze w przypadku równoległego stosowania preparatu z wymienionymi poniżej lekami przyjmowanymi doustnie. Dożylne stosowanie wymienionych leków jest przeciwwskazane:
· leki przeciwarytmiczne klasy I (chinidyna, dizopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) lub amiodaron – ryzyko nasilenia zburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz osłabienia siły skurczu mięśnia sercowego; zaleca się pozostawanie pod ścisłym nadzorem lekarskim i zachowanie szczególnej ostrożności
· antagoniści wapnia z grupy werapamilu czy diltiazemu – ryzyko nasilenia zburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, niekiedy z zaburzeniami hemodynamicznymi.
Należy zachować ostrożność jeżeli preparat jest stosowany równolegle z:
· inhibitorami monoaminooksydazy (inhibitory MAO) oraz lekami przeciwnadciśnieniowymi, takimi jak np. klonidyna, metylodopa, rezerpina, guanetydyna, guanfacyna, ze względu na ryzyko zmniejszenia częstotliwości rytmu serca oraz znacznego niedociśnienia i nasilenia niewydolności serca; zalecana jest kontrola parametrów podstawowych czynności życiowych chorego
· antagonistami wapnia z grupy dihydropirydyny (np. nifedypina, amlodypina, felodypina, lacydypina, nikardypina, nimodypina, nitrendypina) – ryzyko niedociśnienia i dalszego pogorszenia objawów u chorych z niewydolnością serca; leczenie powinno być prowadzone pod ścisłą kontrolą lekarską
· lekami przeciwnadciśnieniowymi (np. inhibitory konwertazy angiotensyny, leki moczopędne), lekami rozszerzającymi naczynia krwionośne (np. nitrogliceryna i inne azotany) i innymi lekami mogącymi obniżać ciśnienie tętnicze (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny, leki stosowane w znieczuleniu, opioidowe leki przeciwbólowe, leki uspokajające i nasenne, baklofen, amifostyna) – ryzyko nasilenia działania przeciwnadciśnieniowego i niedociśnienia tętniczego
· glikozydami naparstnicy (digoksyna) – należy kontrolować stężenie digoksyny we krwi na początku leczenia oraz w okresie zwiększania lub zmniejszania dawki karwedilolu; zarówno digoksyna jak i karwedilol zmniejszają szybkość przewodzenia przedsionkowo-komorowego
· insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi – działanie hipoglikemizujące może ulec nasileniu; beta-blokery, w tym karwedilol, mogą maskować objawy hipoglikemii; należy regularnie kontrolować stężenie glukozy we krwi
· ryfampicyną lub innymi lekami zwiększającymi metabolizm wątrobowy (takimi jak np. barbiturany) – możliwe zmniejszenie stężenia karwedilolu we krwi i osłabienie jego działania
· cymetydyną lub innymi lekami zmniejszającymi metabolizm wątrobowy (takimi jak np. ketokonazol, fluoksetyna, haloperidol, werapamil, erytromycyna i inne antybiotyki makrolidowe) – możliwe zwiększenie stężenia karwedilolu we krwi i nasilenie jego działania
· cyklosporyną– należy kontrolować stężenie cyklosporyny we krwi; konieczne może być dostosowanie dawkowania cyklosporyny
· klonidyną – nie należy przerywać stosowania klonidyny w okresie stosowania karwedilolu; jeżeli planowane jest przerwanie leczenia skojarzonego, należy najpierw przerwać stosowanie karwedilolu, na kilka dni przed stopniowym zmniejszaniem dawek klonidyny
· preparatami stosowanymi do znieczulenia – może dojść do nasilenia kardiodepresyjnego działania obu leków i znacznego niedociśnienia tętniczego (należy bezwzględnie poinformować lekarza anestezjologa o stosowaniu karwedilolu)
· niesteroidowe leki przeciwzapalne, estrogeny, kortykosteroidy – ze względu na zatrzymanie wody i sodu przeciwnadciśnieniowe działanie karwedilolu, może ulec osłabieniu
· pochodnymi ergotaminy – możliwe nasilenie zaburzeń krążenia obwodowego, nasilenie skurczu naczyń
· lekami sympatykomimetycznymi działającymi na receptory alfa i beta (adrenalina, noradrenalina) – ryzyko zwiększenia ciśnienia tętniczego oraz nasilenia bradykardii
· lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe – możliwe nasilenie ich działania.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Hypoten, może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Bardzo często możliwe osłabienie, uczucie zmęczenia, zawroty i bóle głowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca. Często lub niezbyt często możliwe: zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zakażenia górnych dróg oddechowych, zakażenia dróg moczowych, niedokrwistość, zwiększenie masy ciała, zwiększenie stężenia cholesterolu, pogorszenie kontroli stężenia glukozy we krwi (hiperglikemia, hipoglikemia) u chorych na cukrzycę, depresja, obniżenie nastroju, zaburzenia snu, parestezje, omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne, nasilenie zaburzeń krążenia obwodowego (chromania przestankowego i objawów zespołu Raynauda, takich jak marznięcie i drętwienie kończyn), zmniejszenie częstotliwości rytmu serca (bradykardia), zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego (w tym blok), dławica piersiowa, zatrzymanie płynów, zwiększenie objętości wewnątrznaczyniowej, obrzęki (uogólnione, obwodowe, kończyn dolnych), zmniejszony wypływ łez (jest to szczególnie istotne w przypadku osób noszących szkła kontaktowe), zaburzenia widzenia, podrażnienie oczu, astma oskrzelowa, obrzęk płuc i duszność u chorych predysponowanych, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, bóle brzucha, skórne reakcje nadwrażliwości (wysypka, pokrzywka, świąd, zmiany podobne do liszaja płaskiego), łysienie, bóle kończyn, niewydolność nerek i zaburzenie czynności nerek u pacjentów z uogólnioną miażdżycą i/lub zaburzoną czynnością nerek, trudności w oddawaniu moczu, zaburzenia funkcji seksualnych. Rzadko lub bardzo rzadko: małopłytkowość, zmniejszenie liczby krwinek białych (leukopenia), zmniejszenie siły skurczu mięśnia sercowego (w okresie dostosowywania dawki), niedrożność nosa, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AST, ALT), nietrzymanie moczu (dotyczy kobiet), reakcje nadwrażliwości. Bardzo rzadko ciężkie reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy, martwica toksyczna rozpływna naskórka i zespół Stevensa i Johnsona.

Inne preparaty na rynku polskim zawierające karwedilol

Atram 6,25 mg (tabletki)
Atram 12,5 mg (tabletki)
Atram 25 mg (tabletki)
Avedol (tabletki powlekane)
Carvedilol Genoptim (tabletki powlekane)
Carvedilol Orion (tabletki powlekane)
Carvedilol-ratiopharm (tabletki)
Carvetrend (tabletki)
Carvin (tabletki powlekane)
Coryol (tabletki)
Dilatrend (tabletki)
Symtrend (tabletki powlekane)
Vivacor (tabletki)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.