Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Bleomycyna (opis profesjonalny)

Działanie

Mechanizm działania
Antybiotyk przeciwnowotworowy, mieszanina glikopeptydów wytwarzanych przez Streptomyces verticillus. Uszkodzenie nici DNA następuje w wyniku przyłączenia się do DNA kompleksu bleomycyna–jon żelazowy, powodując rozszczepienie nici oraz hamowanie cyklu komórkowego w fazie G2 i S, co prowadzi do śmierci komórki nowotworowej. Lek wywiera również hamujący wpływ na syntezę RNA i białek.

Farmakokinetyka
Źle się wchłania po podaniu p.o. Nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. W tkankach bleomycyna hydrolizowana jest przez aminopeptydazę (najmniejsza aktywność tego enzymu w tkance płucnej i skórze jest przyczyną najsilniej wyrażonych w tych tkankach działań niepożądanych). t1/2 wynosi 2–4 h; jest on wydłużony u osób z klirensem kreatyniny <35 ml/min. Wydalana przez nerki – w 60–70% w postaci niezmienionej.

Wskazania

Chemioterapia nowotworów
Chemioterapia nowotworów, najczęściej w leczeniu skojarzonym z innymi cytostatykami i/lub radioterapią: płaskonabłonkowy rak głowy i szyi, zewnętrznych narządów płciowych i szyjki macicy, chłoniak ziarniczy, chłoniak nieziarniczy o średnim i wysokim stopniu zaawansowania u dorosłych, rak jąder. Lek można też podać doopłucnowo w przypadku wysięku nowotworowego w jamie opłucnej.

Przeciwwskazania

Ciężkie upośledzenie czynności płuc, zmiany w RTG płuc sugerujące zwłóknienie płuc lub inne choroby płuc, radioterapia klatki piersiowej oraz jej okolic, niewydolność serca lub nerek, nadwrażliwość na bleomycynę lub jej pochodne w wywiadzie.

Działania niepożądane ze strony płuc
Należy zwracać szczególną uwagę na objawy działań niepożądanych ze strony płuc i regularnie wykonywać odpowiednie badania (szczegółowe informacje – patrz zarejestrowane materiały producenta). W razie wystąpienia objawów śródmiąższowego zapalenia płuc lub zwłóknienia płuc należy natychmiast zaprzestać podawania leku i rozpocząć właściwe leczenie.

Stany wymagające zachowania szczególnej ostrożności
W razie konieczności stosowania u osób po 60. rż. oraz chorych ze współistniejącymi chorobami płuc, niewydolnością serca, wątroby lub nerek, ospą wietrzną oraz chorych w trakcie lub po radioterapii, zwłaszcza klatki piersiowej i jej okolic należy zachować szczególną ostrożność, zmniejszyć dawki i wydłużyć przerwy między kolejnymi cyklami leczenia.

Ryzyko zakażenia
Leczenie bleomycyną zwiększa ryzyko zakażenia.

Dzieci
Nie przeprowadzono odpowiednich badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci; w przypadku konieczności stosowania leku u dzieci należy zachować szczególną ostrożność.

Interakcje

Inne leki cytostatyczne, radioterapia
Nasilenie działań niepożądanych może być większe w przypadku stosowania bleomycyny w skojarzeniu z innymi lekami cytostatycznymi oraz w trakcie lub po radioterapii. Szczególnie należy unikać napromieniania klatki piersiowej oraz okolic. Napromienianie okolic głowy i szyi może nasilić działania niepożądane w postaci zapalenia błony śluzowej jamy ustnej, gardła i krtani.

Cisplatyna
Równoległe stosowanie bleomycyny i cisplatyny prowadzi do częstszego występowania działań niepożądanych ze strony płuc; możliwe, że stosowanie bleomycyny w skojarzeniu z innymi lekami wykazującymi działanie nefrotoksyczne spowoduje podobny efekt.

Działania niepożądane

Śródmiąższowe zapalenie płuc, zwłóknienie płuc; wstrząs; leukopenia; osłabienie, złe samopoczucie, zawroty i bóle głowy; jadłowstręt, nudności i wymioty, biegunka, zapalenie jamy ustnej, zaburzenia czynności wątroby; skąpomocz lub częste oddawanie moczu, ból podczas oddawania moczu oraz uczucie zalegania moczu w pęcherzu; wypadanie włosów, świąd, przebarwienia skóry, przebarwienia i deformacja paznokci, zapalenie skóry i błon śluzowych, nadmierne rogowacenie skóry i objawy podobne do sklerodermii; krwawienia, krwotoki; objawy nadwrażliwości: gorączka z towarzyszącą osutką, pokrzywką i erytrodermią; uczucie znużenia, ból w obrębie lokalizacji nowotworu; przerost ściany i zwężenie światła naczynia w miejscu podawania leku przy wielokrotnym podawaniu i.v., stwardnienie lub zwłóknienie w miejscu wstrzyknięcia po podawaniu i.m.

GorączkaGorączka może wystąpić ok. 4–5 h po podaniu bleomycyny; jej nasilenie zależy od dawki leku; jeżeli jest wysoka, należy zmniejszyć dawkę leku, skracając odstępy pomiędzy dawkami lub wdrożyć leczenie za pomocą leków przeciwgorączkowych i przeciwhistaminowych.

Ospa wietrzna
U chorych leczonych lekami przeciwnowotworowymi (w tym bleomycyną), którzy zachorowali na ospę wietrzną, może wystąpić zagrażające życiu zaostrzenie infekcji.

Zwłóknienie płuc
Częstość występowania zwłóknienia płuc jest zależna od dawki; gwałtowne zwiększenie częstości występowania tego działania niepożądanego pojawia się po przekroczeniu dawki kumulacyjnej 400 mg; producent nie zaleca podawania dawki kumulacyjnej przekraczającej 300 mg. Prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych ze strony płuc jest większe u osób po 60. rż. oraz chorych na choroby płuc, nawet w przypadku zmniejszenia dawki kumulacyjnej do 150 mg.

Ciąża i laktacja

Kategoria D. Lek może wykazywać toksyczny wpływ na gonady. Nie zaleca się stosowania w ciąży.

Bleomycyna przenika do pokarmu kobiecego. Nie stosować w okresie karmienia piersią lub przerwać karmienie.

Dawkowanie

Monoterapia.

Rak płaskonabłonkowy, rak jąder. I.m. lub i.a.: 10–15 tys. IU/m2 pc. 1–2 x/tydz. Leczenie można kontynuować w kolejnych tygodniach lub w odstępach 3–4 tyg. aż do łącznej dawki skumulowanej 400 tys. IU. W infuzji i.a.: 10–15 tys. IU/m2 pc./d przez 6–24 h. w ciągu 4–7 (rak płaskokomórkowy) lub 5–6 (rak jąder) kolejnych dni w odstępach 3–4 tyg.

Chłoniaki złośliwe. Początkowo 2 tys. IU aby uniknąć anafilaksji, następnie 5–15 tys. IU 1–2 x/tydz. aż do całkowitej dawki 225 tys. IU.

Podawanie doopłucnowe. Po całkowitym opróżnieniu jamy opłucnej z płynu należy podać 60 tys. IU bleomycyny rozpuszczone w 100 ml 0,9% NaCl.

W przypadku stosowania bleomycyny w leczeniu skojarzonym może nastąpić konieczność modyfikacji dawkowania.

Osoby z niewydolnością nerek: klirens kreatyniny 10–50 ml/min – należy podawać 75% dawki zwykle stosowanej; klirens kreatyniny 0–10 ml/min – należy podawać 50% dawki zwykle stosowanej.

U osób w podeszłym wieku należy zmodyfikować dawkowanie zgodnie z zarejestrowanymi materiałami producenta.

Uwagi

Lek powinien być stosowany pod nadzorem onkologa klinicznego z odpowiednim doświadczeniem w stosowaniu leków przeciwnowotworowych.

Wymioty
Ze stosowaniem bleomycyny wiąże się minimalne ryzyko wystąpienia wymiotów; nie zaleca się rutynowego stosowania leków przeciwwymiotnych przed chemioterapią.

Przygotowanie preparatu do podania
Zaleca się rozpuszczenie leku bezpośrednio przed podaniem choremu. Preparat nie może być mieszany z innymi lekami. Roztwór przygotowany do podania można przechowywać w temperaturze pokojowej przez 24 h.

Dawka
Dawkę leku wyraża się na 3 różne sposoby – w miligramach, jednostkach (U, podawanych w USP) i jednostkach międzynarodowych (IU, podawanych w Ph. Eur.). Przyjmuje się, że 1 mg odpowiada przynajmniej 1500 jednostek międzynarodowych i 1,5–2 jednostek USP. W większości krajów dawkę podaje się w jednostkach lub jednostkach międzynarodowych; producent preparatu zarejestrowanego w Polsce podaje dawkę w jednostkach międzynarodowych i zaleca, aby nie stosować przeliczenia na miligramy.

Preparaty na rynku polskim zawierające bleomycyna

Bleomedac (proszek do przygotowania roztworu do wstrzykiwań)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.