Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Dekstrometorfan (opis profesjonalny)

Działanie

Mechanizm działania
Pochodna morfiny o ośrodkowym działaniu przeciwkaszlowym. Tłumi kaszel różnego pochodzenia poprzez podwyższenie progu wrażliwości ośrodka oddechowego w rdzeniu przedłużonym. Nie działa przeciwbólowo ani wykrztuśnie.

Farmakokinetyka
Wchłania się łatwo z przewodu pokarmowego, początek działania obserwuje się 10–30 min po podaniu i utrzymuje się przez 5–6 h u dorosłych i 6–9 h u dzieci. Metabolizowany jest głównie w wątrobie przy udziale izoenzymu CYP2D6 cytochromu P-450 do aktywnego metabolitu dekstrorfanu oraz nieaktywnych metoksymorfinanu i morfinanolu. Wydalany przez nerki z moczem, głównie w postaci metabolitów (80–90%), a częściowo w postaci niezmienionej. t1/2 dekstrometorfanu wynosi 1,5–4 h, dekstrorfanu – 3,5–5,5 h.

Wskazania

Leczenie kaszlu
Leczenie objawowe suchego, nieproduktywnego kaszlu różnego pochodzenia, np. w zapaleniu gardła, oskrzeli, krtani i kaszlu opłucnowym.
Kaszel wywołany wdychaniem substancji drażniących.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, astma oskrzelowa, niewydolność oddechowa lub ryzyko jej wystąpienia, przewlekły kaszel, rozedma płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ciężka niewydolność wątroby, stosowanie inhibitorów MAO równolegle lub w ciągu ostatnich 14 dni, okres karmienia piersią.

Kaszel z odkrztuszaniem
Nie stosować w przypadku kaszlu z odkrztuszaniem.

Niewydolność wątroby
U pacjentów z niewydolnością wątroby zachować ostrożność i zmniejszyć dawkę.

Dzieci
Nie stosować u dzieci do 6. rż.

Uzależnienie
Dekstrometorfan może powodować uzależnienie.

Dodatkowe składniki preparatu
Preparatów zawierających maltitol lub sorbitol nie stosować u osób z dziedziczną nietolerancją fruktozy, natomiast preparatów zawierających laktozę u osób z dziedziczną nietolerancją galaktozy, pierwotnym niedoborem laktazy lub zaburzeniem wchłaniania glukozy-galaktozy.

Interakcje

Inhibitory MAO
Dekstrometorfan stosowany z inhibitorami MAO równolegle lub w ciągu ostatnich 14 dni może spowodować wystąpienie zapaści, zawrotów głowy, pobudzenia, nudności, omamów, śpiączki, wysokiej gorączki, podwyższonego ciśnienia tętniczego; nie należy stosować dekstrometorfanu równolegle z inhibitorami MAO ani 14 dni po ich odstawieniu.

Chinidyna, amiodaron, fluoksetyna
Chinidyna, amiodaron i fluoksetyna mogą hamować metabolizm dekstrometorfanu i zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Leki działające depresyjne na OUN, alkohol
Równoległe stosowanie leków działających depresyjnie na OUN lub etanolu powoduje nasilenie działania hamującego. W trakcie leczenia nie należy spożywać alkoholu.

Działania niepożądane

Senność, nudności, wymioty, bóle i zawroty głowy, ból żołądka, biegunka lub zaparcia, reakcje alergiczne (wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli).

Przedawkowanie
Objawami przedawkowania są: dezorientacja, senność, zawroty głowy, nudności, wymioty, pobudzenie, niepokój, drażliwość, depresja oddechowa, a po znacznym przedawkowaniu – objawy o charakterze psychotycznym, śpiączka, drgawki; leczenie objawowe i podtrzymujące.

Ciąża i laktacja

Kategoria C. Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w ciąży. Podawanie dużych dawek leku w końcowym okresie ciąży może spowodować zaburzenia czynności oddechowej noworodka. Długotrwałe stosowanie w III trymestrze ciąży może spowodować wystąpienie zespołu odstawiennego u noworodka.

Lek powinien być stosowany w ciąży w przypadkach zdecydowanej konieczności, gdy korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Nie wiadomo, czy lek przenika do pokarmu kobiecego. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

Dawkowanie

P.o.: dorośli i dzieci po 12. rż. w postaci syropu lub tabletek 10–15 mg co 4 h lub 30 mg co 6–8 h (maks. 120 mg/d);
dzieci 6.–12. rż. połowę dawki dla dorosłych – 7,5 mg co 4 h lub 15 mg co 6–8 h (maks. 60 mg/d).

Leczenie powinno być krótkotrwałe.

Uwagi

Zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi urządzeń mechanicznych.

Preparaty na rynku polskim zawierające dekstrometorfan

Acodin (tabletki)
Robitussin Antitussicum (syrop)
Robitussin Junior (syrop)
Tussal Antitussicum (tabletki powlekane)
Tussi Drill (syrop)
Tussidex (kapsułki miękkie)
Tussidex mite (kapsułki miękkie)
Vicks MedDex o smaku miodu na kaszel suchy (syrop)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.