Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Promazyna (opis profesjonalny)

Działanie

Łagodny neuroleptyk z grupy alifatycznych pochodnych fenotiazyny, wykazujący silne działanie uspokajające zwłaszcza na początku leczenia, słabe działanie przeciwwytwórcze, przeciwlękowe i słabe przeciwautystyczne. Wywiera słaby wpływ na układ wegetatywny i pozapiramidowy, działa też umiarkowanie przeciwwymiotnie. Jest antagonistą receptorów dopaminowych i podobnie jak inne neuroleptyki hamuje neuroprzewodnictwo w układzie limbicznym i nigrostriatalnym. Stosunkowo silnie blokuje receptory a1-adrenergiczne (działanie uspokajające, hipotonia ortostatyczna), wykazuje umiarkowane działanie przeciwhistaminowe (blokuje receptory H1) oraz cholinolityczne (blokada receptorów muskarynowych). Pobudza sekrecję prolaktyny. Dobrze się wchłania z miejsca podania zarówno po podaniu p.o., jak i i.m. Podlega szybkiej biotransformacji w wątrobie. Nieaktywne metabolity są wydalane przez nerki lub z kałem. Przenika przez łożysko i do pokarmu kobiecego.

Wskazania

Krótkotrwałe leczenie wspomagające umiarkowanego lub ciężkiego pobudzenia psychoruchowego. Leczenie pobudzenia i niepokoju u osób w podeszłym wieku.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu i inne pochodne fenotiazyny, zatrucie lekami o działaniu depresyjnym na OUN (m.in. barbiturany, opioidowe leki przeciwbólowe), środkami fosforoorganicznymi, alkoholem, w wywiadzie przebyty złośliwy zespół neuroleptyczny, ciężka niewydolność wątroby lub nerek, stany śpiączkowe, guz chromochłonny nadnerczy, agranulocytoza, ciężka niewydolność serca, choroba Parkinsona. Nie stosować u kobiet karmiących piersią. Nie stosować u dzieci.Ostrożnie stosować w przypadku chorób serca, zaburzeń rytmu i stanów predysponujących do ich wystąpienia, miażdżycy tętnic wieńcowych, choroby niedokrwiennej serca, zaburzeń czynności układu oddechowego, u chorych z zaburzeniami czynności układu pozapiramidowego, dyskinezami, w myasthenia gravis, niedoczynności tarczycy, padaczce, jaskrze z zamykającym się kątem przesączania, łagodnym rozroście gruczołu krokowego, zaburzeniach mikcji, u dzieci, w chorobie Addisona, w czynnej chorobie wrzodowej, hipotyreozie, guzie chromochłonnym, zaburzeniach hemopoezy, ostrej niedokrwistości, nowotworach piersi, lekkich i umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby i nerek oraz u osób w podeszłym wieku, zwłaszcza u narażonych na bardzo wysoką lub bardzo niską temperaturę. Podczas leczenia należy unikać narażenia na promieniowanie słoneczne. Należy okresowo wykonywać badania krwi, a także czynności wątroby, nerek i serca oraz przeprowadzać badania oczu. Należy przerwać podawanie leku, jeżeli wystąpi znaczne zmniejszenie liczby granulocytów. Nie należy nagle przerywać leczenia, aby uniknąć wystąpienia objawów odstawiennych. Podczas leczenia mogą wystąpić zmiany w EKG w postaci wydłużonego odstępu QT, a także wzmożone wydzielanie prolaktyny. Nie stosować u osób z dziedziczną nietolerancją galaktozy, pierwotnym niedoborem laktazy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Interakcje

Podawanie razem z innymi neuroleptykami nasila ich działanie antypsychotyczne i zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, cymetydyna zwiększa dostępność biologiczną leku, węglan litu zwiększa ryzyko wystąpienia zespołu neuroleptycznego, powikłań mózgowych, powoduje hiperglikemię. Równoczesne podawanie z β-adrenolitykami może nasilać ich działanie hipotensyjne. W hipotonii indukowanej promazyną nie należy stosować epinefryny ze względu na paradoksalny spadek ciśnienia. Podawanie z lekami o działaniu cholinolitycznym (atropina i in.) zwiększa ryzyko majaczenia i osłabia działanie przeciwpsychotyczne. Podawanie leku z alkoholem i lekami o działaniu depresyjnym na OUN zwiększa ich działanie uspokajające oraz ryzyko wystąpienia działań toksycznych oraz powikłań oddechowych. Leki przeciwpadaczkowe (karbamazepina, fenytoina) zmniejszają jej działanie przeciwpsychotyczne, a ich działanie przeciwdrgawkowe może ulegać zmniejszeniu. Podawanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi zmienia profil działania przeciwzakrzepowego. Osłabienie działania promazyny może wystąpić w trakcie jednoczesnego stosowania: trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitorów MAO, sympatykomimetyków, preparatów moczopędnych, leków zobojętniających sok żołądkowy, leków przeciwprątkowych, lewodopy i leków antyparkinsonowskich o działaniu cholinolitycznym. Nie należy podawać z lekami mielotoksycznymi ze względu na zwiększone ryzyko upośledzenia hemopoezy (fenylbutazon, aminofenazon, chloramfenikol) oraz z doustnymi preparatami antykoncepcyjnymi (większe ryzyko wystąpienia objawów pozapiramidowych, zapalenia żył, nasilenie wydzielania prolaktyny). Stosowanie jednocześnie z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT może prowadzić do wystąpienia zaburzeń rytmu.

Działania niepożądane

Występują rzadziej i są na ogół słabiej nasilone niż chlorpromazyny. Ze strony OUN: senność, upośledzenie koncentracji, nadmierne zahamowanie motoryczne, zaburzenia snu, depresja. Lek powoduje zaburzenia czynności układu pozapiramidowego, takie jak: zespół parkinsonowski (spowolnienie ruchów, drżenie, wzmożenie napięcia mięśniowego pochodzenia pozapiramidowego). Obserwowano także: akatyzję (przymusowy niepokój ruchowy), ostry zespół dyskinetyczny (napadowe, przymusowe ruchy), późne dyskinezy, zespoły dystoniczne (głównie u przewlekle leczonych po nagłym odstawieniu lub znacznym zmniejszeniu dawki) oraz napady drgawek. Może wywołać zaburzenia termoregulacji (hipo-, hipertermia), a także złośliwy zespół neuroleptyczny (zahamowanie ruchowe, stan osłupienia ze wzrostem napięcia mięśni szkieletowych, pojedyncze ruchy mimowolne, drżenia, hipertermia, tachykardia, tachypnoë, wahania ciśnienia tętniczego, zaburzenia ze strony układu autonomicznego: zaczerwienienie twarzy, poty, ślinotok, zaburzenia przytomności włącznie ze śpiączką, leukocytoza, odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe). Zaburzenia wegetatywne: zatrzymanie moczu, zaparcia, suchość błon śluzowych, zaburzenia akomodacji. Układ krążenia: niedociśnienie, głównie w początkowym okresie leczenia lub po stosowaniu pozajelitowym dużych dawek, hipotonia ortostatyczna, tachykardia, niemiarowość, blok przedsionkowo-komorowy, zaburzenia w EKG (wydłużenie PQ, QT, pojawienie się fali U, spłaszczenie lub odwrócenie załamka T). Zaburzenia ze strony gruczołów wydzielania wewnętrznego oraz zaburzenia metaboliczne: mlekotok, ginekomastia, zaburzenia miesiączkowania, hiper- lub hipoglikemia, glikozuria, zaburzenia libido, impotencja, wzmożone pragnienie. Zaburzenia hematologiczne: granulocytopenia, agranulocytoza, eozynofilia, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna lub aplastyczna, małopłytkowość. Układ pokarmowy: przewlekłe zaparcia (działanie cholinolityczne leku) prowadzące do zaparć nawykowych, bardzo rzadko nudności i wymioty. Cholestaza (najczęściej pomiędzy 2. a 4. tyg. leczenia spowodowana skurczem przewodów żółciowych na podłożu alergicznym). Inne: alergie skórne, fotodermatozy, zmiany barwnikowe (przebarwienia powłok, złogi barwnika w rogówce i siatkówce oka), złośliwa hipertermia, zwiększenie masy ciała. Priapizm, depresja oddechowa u wrażliwych pacjentów, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, pokrzywka, reakcje anafilaktyczne, układowy toczeń rumieniowaty.

Ciąża i laktacja

Kategoria C. W ciąży, a zwłaszcza w pierwszym trymestrze, stosować tylko w razie zdecydowanej konieczności, kiedy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla dziecka. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

Dawkowanie

P.o. Dorośli. W pobudzeniu psychoruchowym: zwykle 400–800 mg/d w 4 daw. podz., co 6–8 h; w niektórych przypadkach dawka jednorazowa przed snem. Dawka początkowa powinna być mniejsza i stopniowo zwiększana do dawki optymalnej dla danego pacjenta. U osób w podeszłym wieku stosować połowę dawki początkowej. W stanach pobudzenia i niepokoju: osoby w podeszłym wieku początkowo 100, potem do 200 mg/d w 4 daw. podz.

Uwagi

Podczas leczenia chorzy nie powinni prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn, nie wolno spożywać napojów alkoholowych. Niektóre preparaty (niezarejestrowane w Polsce) zawierają embonian promazyny; 10 mg chlorowodorku promazyny = 15 mg embonianu promazyny.

Preparaty na rynku polskim zawierające promazyna

Promazin Jelfa (drażetki)
Promazine Hasco (tabletki powlekane)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.