Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Humalog (insulina lizpro) - roztwór do wstrzykiwań

Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji
Humalog roztwór do wstrzykiwań; 100 j./ml; 5 wkładów 3 ml Eli Lilly 133.18 0.00
39.56

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2019 r.

Preparat zawiera substancję: insulina lizpro

Lek dostępny na receptę

Co to jest Humalog?

Lek przeciwcukrzycowy zmniejszający stężenie glukozy we krwi (lek hipoglikemizujący). Preparat zawiera insulinę lizpro (analog insuliny ludzkiej) o szybkim początku działania.

Co zawiera i jak działa Humalog?

Substancją czynną preparatu jest analog insuliny ludzkiej, insulina lizpro, wytwarzana metodą inżynierii genetycznej (gen ludzkiej insuliny, po niewielkiej modyfikacji, wprowadza się do komórki bakterii E. coli z zastosowaniem metody rekombinacji DNA). Insulina lizpro charakteryzuje się wcześniejszym początkiem i krótszym czasem działania niż insulina ludzka. Insulina stosowana jest w celu zmniejszenia stężenia glukozy we krwi w przebiegu cukrzycy. Powoduje zmniejszenie stężenia glukozy we krwi, wywiera działanie anaboliczne i zmniejsza katabolizm. Insulina łączy się z odpowiednimi receptorami na powierzchni komórek wątroby, komórek tkanki mięśniowej oraz tkanki tłuszczowej i ułatwia wychwyt glukozy przez te komórki. Nasila syntezę glikogenu w tkance mięśniowej i w wątrobie. Hamuje także proces uwalniania glukozy przez wątrobę (zmniejsza glikogenolizę i glikoneogenezę). Zwiększa syntezę tłuszczów w tkance tłuszczowej i w wątrobie, zmniejsza lipolizę. Zwiększa wychwyt aminokwasów i syntezę białek. Wzmaga transport potasu do komórek. Endogenna insulina wydzielana jest przez komórki beta trzustki w sposób zależny od stężenia glukozy. Kiedy stężenie glukozy we krwi jest duże następuje stymulacja wydzielania insuliny a gdy stężenie glukozy zmniejsza się wydzielanie insuliny jest hamowane. W wyniku działania preparatu u chorych na cukrzycę poprawia się kontrola glikemii poprzez zmniejszenie stężenie glukozy we krwi na czczo oraz po posiłku.
Preparat zawiera insulinę lizpro charakteryzującą się szybszym wchłanianiem, a zatem wcześniejszym początkiem i krótszym czasem działania niż insulina ludzka. Po podaniu podskórnym początek działania rozpoczyna się po około 15 minutach. Szybkość i czas działania preparatu insuliny są określone przez charakterystykę jej wchłaniania z tkanki podskórnej (okres półtrwania insuliny w osoczu wynosi kilka minut).

Kiedy stosować Humalog?

Preparat jest wskazany w leczeniu dorosłych i dzieci chorych na cukrzycę, którzy wymagają stosowania insuliny. Preparat jest również wskazany do wstępnej stabilizacji cukrzycy.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.
Przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest hipoglikemia.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Humalog?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Wszelka zmiana sposobu leczenia cukrzycy, w tym każda zmiana stosowanego preparatu insuliny na inny, wymaga ścisłego nadzoru lekarza. Zmiana taka może pociągać za sobą konieczność dostosowania dawki. Lekarz zaleci sposób postępowania i odpowiednio dostosuje dawkę; należy postępować ściśle wg zaleceń lekarza. Konieczność dostosowania dawki może dotyczyć także stosowanych równolegle insulin innego typu.
Gdy dawka insuliny jest zbyt duża w stosunku do zapotrzebowania może wystąpić hipoglikemia. Po jakiejkolwiek zmianie stosowanego preparatu insuliny wczesne objawy hipoglikemii mogą być mniej nasilone lub inne od tych, występujących w czasie stosowania poprzedniego typu insuliny.
Do innych przyczyn mogących wpłynąć na zmianę, zmniejszenie nasilenia lub całkowity zanik wczesnych, ostrzegawczych objawów hipoglikemii należą:
• długotrwała cukrzyca
• intensywne leczenie z zastosowaniem insuliny
• neuropatia cukrzycowa
• przyjmowanie innych leków (np. beta-adrenolityków)
• zmiana stosowanej insuliny pochodzenia zwierzęcego na insulinę ludzką.
W powyższych przypadkach może dojść do ciężkiej hipoglikemii (niekiedy z utratą świadomości), zanim chory uświadomi sobie jej wystąpienie.
Niewyrównana hipoglikemia lub hiperglikemia może prowadzić do utraty przytomności, śpiączki i zgonu.
Wysiłek fizyczny lub zmiana schematu przyjmowania posiłków może wymagać dostosowania dawkowania. Wysiłek fizyczny bezpośrednio po posiłku może zwiększać ryzyko hipoglikemii.
Ewentualna hipoglikemia może wystąpić wcześniej po zastosowaniu preparatów zawierających szybko działające analogi insulin, niż po zastosowaniu rozpuszczalnych insulin ludzkich.
Preparat należy stosować ściśle wg zaleceń lekarza i nie wolno nagle przerywać jego stosowania. Przerwanie leczenia, szczególnie w leczeniu cukrzycy typu 1, stosowanie zbyt małych dawek lub pomijanie dawek może prowadzić do wystąpienia hiperglikemii. Pierwsze objawy hiperglikemii pojawiają się zwykle stopniowo, w ciągu kilku godzin lub dni i mogą obejmować: zwiększone pragnienie, częste oddawanie moczu, nudności, wymioty, senność, zaczerwienienie i suchość skóry, suchość w ustach, utratę apetytu oraz zapach acetonu w wydychanym powietrzu. W przebiegu cukrzycy typu 1 nieleczona hiperglikemia może prowadzić do wystąpienia kwasicy ketonowej, która stanowi zagrożenie życia.
Zaburzenia czynności nerek lub wątroby mogą wymagać zmiany dawkowania insuliny. Należy pozostawać pod wnikliwym nadzorem lekarza, który zaleci wykonanie odpowiednich badań i dostosuje dawkę insuliny.
Zapotrzebowanie na insulinę może także ulec zmianie podczas choroby lub zaburzeń emocjonalnych.
Wysiłek fizyczny lub zmiana sposobu odżywiania lub schematu przyjmowania posiłków może wymagać dostosowania dawkowania. Wysiłek fizyczny bezpośrednio po posiłku może zwiększać ryzyko hipoglikemii.
Ewentualna hipoglikemia może wystąpić wcześniej po zastosowaniu preparatów zawierających szybko działające analogi insulin, niż po zastosowaniu rozpuszczalnej ludzkiej insuliny.
Wkłady zawierające insulinę należy stosować wyłącznie z typem wstrzykiwacza, do którego zostały przeznaczone (zobacz ulotkę dla pacjenta) i nie należy ich stosować z innymi wstrzykiwaczami. Dokładność podawanych dawek insuliny została ustalona wyłącznie dla wskazanych przez producenta wstrzykiwaczy.
W celu uniknięcia pomyłek, przed wykonaniem wstrzyknięcia zawsze należy sprawdzić na etykiecie, czy we wstrzykiwaczu znajduje się właściwa insulina.
Preparat może być stosowany u dzieci zamiast insuliny rozpuszczalnej tylko na zlecenie lekarza, gdy szybkie działanie insuliny może być dla nich korzystne.
Leczenie skojarzone z zastosowaniem insuliny i pioglitazonu może spowodować wystąpienie niewydolności serca, zwłaszcza u osób z czynnikami ryzyka jej rozwoju. Jeżeli lekarz zaleci stosowanie insuliny w skojarzeniu z pioglitazonem konieczna jest obserwacja chorego, czy nie występują u niego objawy niewydolności serca, w tym obrzęki czy zwiększenie masy ciała. W razie wystąpienia objawów ze strony układu sercowo-naczyniowego należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, ponieważ konieczne może być zaprzestanie stosowania pioglitazonu.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Należy wziąć pod uwagę, że w przypadku wystąpienia hipoglikemii lub hiperglikemii, a także zaburzeń widzenia sprawność psychofizyczna, w tym szybkość reakcji może być zaburzona. Stwarza to zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń/maszyn. Należy zapobiegać możliwości wystąpienia hipoglikemii. Jest to szczególnie istotne u chorych, u których hipoglikemia występuje często, a także gdy wczesne objawy hipoglikemii są mało nasilone lub nie występują. W takich przypadkach należy skonsultować się z lekarzem i ustalić, czy w danym przypadku możliwe jest prowadzenie pojazdów i obsługiwanie urządzeń/maszyn.

Dawkowanie preparatu Humalog

Preparat ma postać roztworu do wstrzykiwań we wkładach i przeznaczony jest do podawania podskórnego. Wkłady należy stosować wyłącznie z typem wstrzykiwacza, do którego zostały przeznaczone (zobacz ulotkę dla pacjenta) i nie należy ich stosować z innymi wstrzykiwaczami. Preparat podaje się podskórne, w tkankę podskórną brzucha, w udo, pośladek lub okolicę mięśnia naramiennego. Miejsca wstrzyknięcia powinny być zmieniane tak, aby nie podawać leku w to samo miejsce częściej niż około 1 raz w miesiącu. Początek działania preparatu następuje szybciej niż w przypadku rozpuszczalnej insuliny ludzkiej. Początek i czas działania preparatu może różnić się w zależności od wielu czynników (miejsce wstrzyknięcia, dawka, temperatura, przepływ krwi, aktywność fizyczna). Należy zwrócić uwagę aby nie wprowadzić igły do naczynia krwionośnego. Miejsca wstrzyknięcia nie należy rozmasowywać.
Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Lekarz zaleci dawkowanie indywidualnie; zaleconą dawkę insuliny należy podać podskórnie krótko przed posiłkiem lub, w razie potrzeby, wkrótce po nim.
Lekarz może zalecić podawanie preparatu w ciągłej infuzji podskórnej (za pomocą pompy infuzyjnej). Przed zastosowaniem pompy infuzyjnej należy zapoznać się z instrukcją producenta i sprawdzić czy dana pompa może być stosowana z tym preparatem. Jeżeli preparat jest podawany za pomocą pompy nie należy mieszać go z innymi preparatami insuliny.

Czy można stosować Humalog w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania preparatu przez kobiety w ciąży. Insulina nie przenika przez barierę łożyskową. Zarówno hipoglikemia jak i hiperglikemia występujące w przebiegu nieprawidłowo leczonej cukrzycy mogą stanowić zagrożenie dla płodu. Dlatego w okresie ciąży a także w okresie jej planowania zalecana jest regularna kontrola stężenia glukozy we krwi i odpowiednie dostosowanie dawkowania – ściśle wg zaleceń lekarza. W I trymestrze ciąży zapotrzebowanie na insulinę zwykle zmniejsza się i następnie stopniowo zwiększa się podczas II i III trymestru ciąży. Po porodzie zapotrzebowanie na insulinę gwałtownie maleje (wzrasta ryzyko wystąpienia hipoglikemii).
W okresie karmienia piersią konieczne może być dostosowanie dawki insuliny i/lub stosowanej diety.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W okresie stosowania preparatu przyjmowanie jakichkolwiek innych leków może mieć miejsce tylko za zgodą lekarza lub na jego zalecenie.
Inne leki mogą zwiększać lub zmniejszać zapotrzebowanie na insulinę i może być konieczne dostosowanie jej dawkowania przez lekarza. Zmniejszenie zapotrzebowania na insulinę może zwiększać ryzyko wystąpienia hipoglikemii. Zapotrzebowanie na insulinę może zmniejszyć się pod wpływem leków takich jak np.: doustne leki przeciwcukrzycowe, inhibitory monoaminooksydazy (inhibitory MAO), selektywne inhibitory wtórnego wychwytu serotoniny (np. fluoksetyna), pentoksyfilina, propoksyfen, inhibitory konwertazy angiotensyny (np. kaptopryl, enalapryl), antagoniści receptora angiotensyny II, leki z grupy beta blokerów, oktreotyd, dizopiramid, fibraty, salicylany (np. kwas acetylosalicylowy) i sulfonamidy.
Zapotrzebowanie na insulinę może zwiększyć się pod wpływem leków takich jak np.: kortykosteroidy, danazol, diazoksyd, leki moczopędne, glukagon, izoniazyd, estrogeny i progestageny (np. w doustnych środkach antykoncepcyjnych), pochodne fenotiazyny, somatotropina (hormon wzrostu), sympatykomimetyki (np. adrenalina, salbutamol, terbutalina, ritodryna), hormony tarczycy, inhibitory proteazy i atypowe leki przeciwpsychotyczne (np. olanzapina i klozapina).
Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, klonidyna, sole litu mogą zarówno nasilać jak i osłabiać działanie insuliny. Pentamidyna może powodować hipoglikemię, po której może wystąpić hiperglikemia.
Sympatykolityki, takie jak np. beta-blokery, klonidyna, guanetydyna lub rezerpina mogą powodować całkowite zniesienie lub zmniejszenie reakcji wyrównawczych związanych z pobudzeniem receptorów adrenergicznych. Objawy hipoglikemii mogą nie być wyraźne i mogą pozostać niezauważone.
Alkohol może nasilać i przedłużać lub też osłabiać hipoglikemizujące działanie insuliny.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Humalog może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Najczęściej występującym działaniem niepożądanym jest hipoglikemia, występująca gdy dawka insuliny jest zbyt duża w stosunku do zapotrzebowania. Objawy hipoglikemii mogą obejmować: zimne poty, chłodną bladą skórę, zmęczenie, drżenie, niepokój, nietypowe znużenie, trudności z koncentracją, zawroty głowy, głód, zaburzenia widzenia, ból głowy, nudności i kołatanie serca. Ciężka hipoglikemia może prowadzić do utraty przytomności, drgawek, upośledzenia czynności mózgu a nawet do śmierci. Często: obrzęki, reakcje w miejscu wstrzyknięcia (zaczerwienienie, obrzęk, świąd, ból), miejscowe reakcje alergiczne. Niezbyt często lipodystrofia (zanik tkanki tłuszczowej w miejscu wstrzykiwania insuliny). Ponadto, mogą wystąpić uogólnione reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne: wysypka, pokrzywka, obfite pocenie się, nudności, wymioty, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, zwiększenie częstotliwości rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, utrata przytomności; ciężkie reakcje anafilaktyczne mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia.

Inne preparaty na rynku polskim zawierające insulina lizpro

Insulin Lispro Sanofi (roztwór do wstrzykiwań)
Liprolog (roztwór do wstrzykiwań)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.