Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Polhumin R (insulina ludzka, insulina neutralna) - roztwór do wstrzykiwań

Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji
Polhumin R roztwór do wstrzykiwań; 100 j.m./ml; 5 wkładów 3 ml Polfa Tarchomin 97.22 0.00
4.00

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2019 r.

Preparat zawiera substancję: insulina ludzka, insulina neutralna

Lek dostępny na receptę

Co to jest Polhumin R?

Lek przeciwcukrzycowy zmniejszający stężenie glukozy we krwi (lek hipoglikemizujący). Preparat zawiera insulinę ludzką krótko działającą.

Co zawiera i jak działa Polhumin R?

Substancją czynną preparatu jest insulina ludzka, wytwarzana metodą inżynierii genetycznej (gen ludzkiej insuliny wprowadza się do komórki bakterii E. coli z zastosowaniem metody rekombinacji DNA). Insulina jest identyczna pod względem składu chemicznego, właściwości fizycznych i działania biologicznego z endogenną insuliną ludzką. Insulina stosowana jest w celu zmniejszenia stężenia glukozy we krwi w przebiegu cukrzycy. Powoduje zmniejszenie stężenia glukozy we krwi, wywiera działanie anaboliczne i zmniejsza katabolizm. Insulina łączy się z odpowiednimi receptorami na powierzchni komórek wątroby, komórek tkanki mięśniowej oraz tkanki tłuszczowej i ułatwia wychwyt glukozy przez te komórki. Nasila syntezę glikogenu w tkance mięśniowej i w wątrobie. Hamuje także proces uwalniania glukozy przez wątrobę (zmniejsza glikogenolizę i glikoneogenezę). Zwiększa syntezę tłuszczów w tkance tłuszczowej i w wątrobie, zmniejsza lipolizę. Zwiększa wychwyt aminokwasów i syntezę białek. Wzmaga transport potasu do komórek. Endogenna insulina wydzielana jest przez komórki beta trzustki w sposób zależny od stężenia glukozy. Kiedy stężenie glukozy we krwi jest duże następuje stymulacja wydzielania insuliny a gdy stężenie glukozy zmniejsza się wydzielanie insuliny jest hamowane. W wyniku działania preparatu u chorych na cukrzycę poprawia się kontrola glikemii poprzez zmniejszenie stężenie glukozy we krwi na czczo oraz po posiłku.
Preparat zawiera insulinę charakteryzującą się szybkim początkiem oraz krótkim czasem działania. Po podaniu podskórnym początek działania występuje w ciągu 30 min, działanie maksymalne między 1–3 godziną a całkowity czas działania utrzymuje się około 8 godzin. Szybkość i czas działania preparatu insuliny są określone przez charakterystykę jej wchłaniania z tkanki podskórnej (okres półtrwania insuliny w osoczu wynosi kilka minut). Na wchłanianie ma wpływ wiele czynników, takich jak np.: dawka insuliny, droga i miejsce podania, grubość podskórnej tkanki tłuszczowej, typ cukrzycy.

Kiedy stosować Polhumin R?

Preparat jest wskazany w leczeniu chorych na cukrzycę, którzy wymagają stosowania insuliny.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.
Przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest hipoglikemia.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Polhumin R?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
W okresie leczenia należy monitorować stężenie glukozy we krwi i/lub w moczu. Kilka razy w roku należy oznaczać stężenie hemoglobiny glikowanej.
Zaburzenia czynności nerek lub wątroby mogą zmniejszyć zapotrzebowanie na insulinę; konieczne jest aby lekarz odpowiednio zmniejszył dawkę insuliny.
Współistniejąca niedoczynność przysadki mózgowej i nadnerczy zwiększa ryzyko wystąpienia hipoglikemii.
Przed podróżą do innej strefy czasowej należy skonsultować się z lekarzem, ponieważ pory wstrzyknięć insuliny w związku ze zmianą pory posiłków mogą ulec zmianie.
Zapotrzebowanie na insulinę może ulec znacznej zmianie w przypadku chorób tarczycy, nadnerczy, przysadki mózgowej oraz zaburzeń czynności nerek lub wątroby. Jeżeli wystąpi zakażenie lub stan podgorączkowy, inny stan chorobowy czy zaburzenia czynności przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, opóźnione opróżnianie żołądka, zaburzenia wchłaniania) lub zaburzenia emocjonalne zapotrzebowanie na insulinę może się zwiększyć. Także zmiana sposobu odżywiania lub zmiana aktywności fizycznej może wymagać dostosowania dawkowania.
Wszelka zmiana sposobu leczenia cukrzycy, w tym każda zmiana stosowanego preparatu insuliny na inny, wymaga ścisłego nadzoru lekarza. Zmiana taka może pociągać za sobą konieczność dostosowania dawki. Lekarz zaleci sposób postępowania i odpowiednio dostosuje dawkę; należy postępować ściśle wg zaleceń lekarza.
Gdy dawka insuliny jest zbyt duża w stosunku do zapotrzebowania może wystąpić hipoglikemia. Zastosowanie zbyt dużej dawki insuliny, pominięcie posiłku, zmniejszona zawartość węglowodanów w posiłku, zwiększenie szybkości wchłaniania insuliny (np. skutkiem podwyższonej temperatury skóry po opalaniu lub gorącej kąpieli) lub duży wysiłek fizyczny może prowadzić do wystąpienia hipoglikemii. Także po zmianie insuliny zwierzęcej na insulinę ludzką może wystąpić hipoglikemia, ponieważ insulina ludzka wchłania się szybciej. Wszelka zmiana sposobu leczenia cukrzycy, w tym każda zmiana stosowanego preparatu insuliny na inny, wymaga ścisłego nadzoru lekarza, który zaleci sposób postępowania i odpowiednio dostosuje dawkę. Objawy hipoglikemii mogą obejmować: obfite pocenie się, osłabienie, głód, zwiększenie częstotliwości rytmu serca, uczucie zimna, uczucie niepokoju, drżenia rąk, zaburzenia ostrości widzenia, bóle głowy. W ciężkiej hipoglikemii występują: zaburzenia orientacji, majaczenie, pobudzenie psychoruchowe (agresja). Ciężka hipoglikemia może prowadzić do utraty przytomności, drgawek, upośledzenia czynności mózgu, śpiączki a nawet do śmierci.
Stosowanie zbyt małych dawek insuliny, nieprzestrzeganie diety cukrzycowej, zmniejszenie aktywności fizycznej, zwiększone zapotrzebowanie na insulinę (np. podczas chorób zakaźnych, zabiegów chirurgicznych, urazów) czy przyjmowanie innych leków (zobacz akapit „Czy mogę stosować równolegle inne leki”) może prowadzić do wystąpienia hiperglikemii. Objawy hiperglikemii pojawiają się zwykle stopniowo i mogą obejmować: zwiększone pragnienie, częste oddawanie moczu, nudności, wymioty, senność, zmęczenie, suchość skóry, suchość w ustach, utratę apetytu. Długotrwała hiperglikemia może prowadzić do wystąpienia kwasicy ketonowej (zapach acetonu w wydychanym powietrzu, przyspieszenie i pogłębienie oddechu, obecność ciał ketonowych w moczu) lub śpiączki hiperglikemicznej, które mogą stanowić zagrożenie życia. Stwierdzenie powyższych objawów wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Zdolność do prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń/maszyn może być upośledzona w początkowym okresie leczenia insuliną, w okresie zmiany preparatu, w przypadku stresu a także, gdy wczesne objawy hipoglikemii są mało nasilone i nie są rozpoznawane przez chorego. Należy zapobiegać możliwości wystąpienia hipoglikemii. W przypadku wystąpienia hipoglikemii, sprawność psychofizyczna, w tym szybkość reakcji może być zaburzona, co stwarza zagrożenie. W czasie dłuższej podróży zalecana jest kontrola stężenia glukozy we krwi.

Dawkowanie preparatu Polhumin R

Preparat ma postać roztworu do wstrzykiwań we wkładach; przeznaczony jest do podawania podskórnego. W szczególnych okolicznościach preparat może także być podany domięśniowo lub dożylnie, wyłącznie przez kwalifikowany personel medyczny.
Przed każdym wstrzyknięciem należy sprawdzić wygląd roztworu. Preparat można stosować tylko wtedy, jeżeli jest przezroczysty, bezbarwny, nie zawiera zanieczyszczeń i wygląda jak woda. Preparat w postaci wkładów jest przeznaczony do stosowania z właściwym wstrzykiwaczem, zgodnie z instrukcją. Podanie podskórne należy wykonać w tkankę podskórną brzucha, okolicę pośladka, udo lub górną część ramienia. Skórę należy ująć pomiędzy dwoma palcami, a następnie wbić igłę w fałd skóry pod kątem około 45 stopni i wstrzyknąć insulinę. Wyciągnąć igłę i lekko ucisnąć miejsce wstrzyknięcia na kilka sekund, aby zapobiec wyciekaniu insuliny. Miejsca wstrzyknięcia powinny być zmieniane w celu uniknięcia lipodystrofii (zanik tkanki tłuszczowej w miejscu wstrzykiwania insuliny). Miejsca wstrzyknięcia powinny być zmieniane w obrębie jednego obszaru anatomicznego tak, aby nie podawać leku dokładnie w to samo miejsce częściej niż około 1 raz w miesiącu.
Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Lekarz zaleci dawkowanie, zgodnie z indywidualnym zapotrzebowaniem na insulinę.
Niewydolność nerek lub wątroby może zmniejszyć zapotrzebowanie na insulinę; konieczne jest aby lekarz odpowiednio dostosował dawkę.
U chorych w podeszłym wieku (po 70. roku życia) należy zachować ostrożność ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia hipoglikemii. Należy ściśle przestrzegać dawkowania zaleconego przez lekarza.
U osób otyłych konieczne może być dostosowanie dawkowania. Także zmiana sposobu odżywiania lub zmiana aktywności fizycznej może wymagać dostosowania dawkowania.

Czy można stosować Polhumin R w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Insulina nie przenika przez barierę łożyskową. Zarówno hipoglikemia jak i hiperglikemia występujące w przebiegu nieprawidłowo leczonej cukrzycy mogą stanowić zagrożenie dla płodu. Dlatego w okresie ciąży a także w okresie jej planowania zalecana jest regularna kontrola stężenia glukozy we krwi i odpowiednie dostosowanie dawkowania – ściśle wg zaleceń lekarza. W I trymestrze ciąży zapotrzebowanie na insulinę zwykle zmniejsza się i następnie stopniowo zwiększa się podczas II i III trymestru ciąży. Po porodzie zapotrzebowanie na insulinę gwałtownie maleje (wzrasta ryzyko hipoglikemii).
Preparat może być stosowany w okresie karmienia piersią. W tym okresie konieczne może być dostosowanie dawki insuliny.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W okresie stosowania preparatu przyjmowanie jakichkolwiek innych leków może mieć miejsce tylko za zgodą lekarza lub na jego zalecenie.
Inne leki mogą zwiększać lub zmniejszać zapotrzebowanie na insulinę i może być konieczne dostosowanie jej dawkowania przez lekarza. Zmniejszenie zapotrzebowania na insulinę może zwiększać ryzyko wystąpienia hipoglikemii.
Zapotrzebowanie na insulinę może zmniejszyć się pod wpływem leków takich jak np.: doustne leki przeciwcukrzycowe, leki blokujące receptory beta-adrenergiczne (np. propranolol), inhibitory monoaminooksydazy (inhibitory MAO), fluoksetyna, inhibitory konwertazy angiotensyny (np. kaptopryl, enalapryl), dizopiramid, salicylany (np. kwas acetylosalicylowy) i sulfonamidy.
Analogi somatostatyny (oktreotyd, lanreotyd) mogą zmniejszać lub zwiększać zapotrzebowanie na insulinę.
Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne mogą maskować objawy hipoglikemii.
Zapotrzebowanie na insulinę może zwiększyć się pod wpływem leków takich jak np.: glikokortykosteroidy, danazol, związki litu, leki moczopędne, glukagon, estrogeny i progestageny (np. w doustnych środkach antykoncepcyjnych, hormonalnej terapii zastępczej), somatotropina (hormon wzrostu), sympatykomimetyki (np. adrenalina, salbutamol, terbutalina), hormony tarczycy, kwas nikotynowy i fenytoina.
Alkohol może nasilać hipoglikemizujące działanie insuliny.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Polhumin R może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Najczęściej występującym działaniem niepożądanym jest hipoglikemia, występująca gdy dawka insuliny jest zbyt duża w stosunku do zapotrzebowania. Ciężka hipoglikemia może prowadzić do utraty przytomności, drgawek, upośledzenia czynności mózgu a nawet do śmierci. Możliwe reakcje w miejscu wstrzyknięcia (zaczerwienienie, obrzęk, świąd, ból, krwiak); objawy te są zwykle przemijające. Ponadto, może wystąpić: lipodystrofia (zanik tkanki tłuszczowej w miejscu wstrzykiwania insuliny) lub przerost tkanki podskórnej w miejscu wstrzyknięcia. Bardzo rzadko uogólnione reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne: wysypka, pokrzywka, obfite pocenie się, nudności, wymioty, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, zwiększenie częstotliwości rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, utrata przytomności; reakcje anafilaktyczne mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia.

Inne preparaty na rynku polskim zawierające insulina ludzka, insulina neutralna

Actrapid Penfill (roztwór do wstrzykiwań)
Gensulin R (roztwór do wstrzykiwań)
Humulin R (roztwór do wstrzykiwań)
Insuman Rapid (roztwór do wstrzykiwań)
Insuman Rapid SoloStar (roztwór do wstrzykiwań)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.