Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Szczepionka przeciw WZW A (inaktywowana) + szczepionka przeciw WZW B (rekombinowana) (opis profesjonalny)

Działanie

Inaktywowana, skojarzona szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A (WZW A) i wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (WZW B), zawierająca oczyszczone i unieczynnione wirusy WZW A (HAV) oraz oczyszczony, białkowy antygen powierzchniowy wirusa WZW B (HBV) – HBsAg. Składniki szczepionki są przed połączeniem adsorbowane na wodorotlenku glinu i fosforanie glinu. HAV uzyskuje się przez namnażanie w hodowli ludzkich komórek diploidalnych MRC5, a białko HBsAg otrzymuje z komórek drożdży poddanych genetycznej rekombinacji i hodowanych na wybiórczym podłożu. Działanie ochronne szczepionki występuje 2–4 tyg. po szczepieniu. U dorosłych miesiąc po podaniu pierwszej dawki szczepionki swoiste przeciwciała anty-HAV występują u ok. 94% szczepionych, miesiąc po podaniu 3. dawki – u 100%; swoiste przeciwciała anty-HBs występowały po pierwszej dawce szczepionki u 70%, a po 3. dawce u ok. 99% szczepionych. W przypadku szczepienia wg schematu 0–7–21 dzień i 4. dawka w 12. mies., wskaźnik seroprotekcji przeciw WZW B, miesiąc, 2 miesiące i 3 miesiące po podaniu 1. dawki, wynosił odpowiednio: 82%, 85% i 95,1%, natomiast wskaźnik seroprotekcji przeciw WZW A – 100%, 99,5% i 100%.; po miesiącu od podania 4. dawki wszyscy zaszczepieni mieli ochronne miano przeciwciał anty-HBs oraz posiadali przeciwciała anty-HAV. U dzieci i młodzieży ochronne miano przeciwciał anty-HAV i anty-HBs występuje u 100% szczepionych miesiąc po podaniu 3. dawki. Szczepienie istotnie zmniejsza częstość występowania pierwotnego raka wątroby (dzięki zmniejszeniu liczby osób zakażonych, z przewlekłym zapaleniem i marskością pozapalną).

Wskazania

Czynne uodpornianie nieuodpornianych wcześniej osób od 16. rż., narażonych na zakażenie WZW typu A i typu B. Szczepienie chroni także przed wirusowym zapaleniem wątroby typu D (WZW D) wywołanym przez HDV, ponieważ występuje ono wyłącznie w czasie zakażenia HBV. Patrz też: „Program szczepień ochronnych”.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu. Nie stosować u osób, u których wystąpiły objawy nadwrażliwości po uprzednim jej podaniu lub po podaniu jednoskładnikowych szczepionek przeciwko WZW A lub WZW B. W przypadku ostrej i ciężkiej choroby, przebiegającej z gorączką szczepienie należy przełożyć. Nie zaleca się podawania szczepionki w ramach profilaktyki poekspozycyjnej (np. po zakłuciu igłą). Nie wiadomo, czy podanie szczepionki osobie w fazie inkubacji WZW A lub WZW B może zapobiec rozwojowi choroby. Nie podawać i.v. Podanie szczepionki w mięsień pośladkowy lub s.c. może spowodować wytworzenie mniejszego miana przeciwciał anty-HBs. Szczepionki nie badano klinicznie u osób z upośledzoną odpornością. U osób poddanych hemodializie oraz z upośledzoną odpornością szczepionka może nie wywołać spodziewanej odpowiedzi immunologicznej; konieczne może być podanie dodatkowych dawek. U osób z BMI >=30 kg/m2 odpowiedź immunologiczna na szczepionki przeciwko WZW A może być słabsza. Czynniki takie jak: starszy wiek, płeć męska, otyłość, nikotynizm, droga podania szczepionki, jak również niektóre współistniejące przewlekłe schorzenia, mogą osłabiać odpowiedź immunologiczną na szczepienie przeciwko WZW B. Należy rozważyć wykonanie badań serologicznych u osób, które mogą nie uzyskać seroprotekcji po pełnym cyklu szczepienia, jak również podanie dodatkowych dawek osobom, które nie odpowiedziały na szczepienie lub uzyskały słabszą odpowiedź immunologiczną. Ze względu na rzadkie przypadki występowania reakcji anafilaktycznych, po podawaniu szczepionki, podobnie jak w przypadku wszystkich innych szczepionek w postaci iniekcji, należy zapewnić możliwość udzielenia natychmiastowej pomocy lekarskiej i podjęcia odpowiedniego leczenia. Osobom z małopłytkowością i zaburzeniami krzepnięcia krwi szczepionkę należy podawać s.c. z powodu ryzyka wywołania krwawienia po podaniu i.m. Szczepionka nie chroni przed zakażeniem powodowanym innymi wirusami hepatotropowymi lub innymi czynnikami chorobotwórczymi. Utrata przytomności (omdlenie) może wystąpić po podaniu lub nawet przed podaniem szczepionki, szczególnie u nastolatków, jako reakcja psychogenna na ukłucie igłą, mogą temu towarzyszyć objawy neurologiczne, takie jak przemijające zaburzenia widzenia, parestezje oraz toniczno-kloniczne ruchy kończyn podczas odzyskiwania przytomności; należy zachować odpowiednie procedury, aby uniknąć urazów podczas omdleń. Podobnie jak w przypadku innych szczepionek, nie wszyscy szczepieni mogą uzyskać ochronną odpowiedź immunologiczną.

Interakcje

Leki immunosupresyjne mogą zmniejszać skuteczność szczepienia. Prawdopodobnie nie zachodzą niekorzystne interakcje z innymi stosowanymi jednocześnie szczepionkami, jeżeli podaje się je w różne miejsca ciała. Szczepionki nie należy mieszać w tej samej strzykawce z innymi szczepionkami. Brak dostępnych danych na temat jednoczesnego podawania szczepionki skojarzonej przeciw WZW A i B i swoistych immunoglobulin przeciw WZW typu A lub B. W przypadku jednoczesnego podawania szczepionek monowalentnych i swoistych immunoglobulin nie obserwowano zaburzeń w zakresie otrzymywania serokonwersji, chociaż możliwe jest osiąganie mniejszych stężeń przeciwciał.

Działania niepożądane

Bardzo często: ból głowy, ból i zaczerwienienie w miejscu podania, zmęczenie. Często: objawy żółądkowo-jelitowe, biegunka, nudności, reakcje w miejscu podania (np. obrzęk, krwiak, świąd), złe samopoczucie. Niezbyt często: zakażenie górnych dróg oddechowych, zawroty głowy, wymioty, ból brzucha, ból mięśni, gorączka >=37,5o C. Rzadko: uogólnione powiększenie węzłów chłonnych, zmniejszenie apetytu, osłabienie czucia skórnego, parestezje, niedociśnienie, wysypka, świąd, ból stawów, choroba grypopodobna, dreszcze. Bardzo rzadko: pokrzywka. Po zastosowaniu szczepionki skojarzonej lub szczepionek monowalentnych przeciw WZW A i/lub B zgłaszano również takie działania niepożądane jak: zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, małopłytkowość, plamica małopłytkowa, anafilaksja, reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktoidalne oraz podobne do choroby posurowiczej, zapalenie mózgu, encefalopatie, zapalenie nerwu, neuropatie, porażenie, drgawki, zapalenie naczyń, obrzęk naczynioruchowy, liszaj płaski, rumień wielopostaciowy, zapalenie stawów, osłabienie mięśni, stwardnienie rozsiane, zapalenie rdzenia, porażenie nerwu twarzowego, zapalenie wielonerwowe takie jak zespół Guillaina i Barrégo (z wstępującym niedowładem), zapalenie nerwu wzrokowego, ból, kłucie i pieczenie w miejscu podania, nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby.

Ciąża i laktacja

Kategoria C. Nie ma badań obejmujących kobiety w ciąży. Prawdopodobnie nie ma ryzyka niekorzystnego działania na płód związanego z zastosowaniem szczepionki, jednak zaleca się odłożenie szczepienia do czasu po porodzie, o ile nie występuje pilna potrzeba uodpornienia matki przeciw zakażeniu HBV.. Ze względu na brak badań dotyczących wydzielania szczepionki do pokarmu kobiecego, należy wziąć pod uwagę korzyści wynikające ze szczepienia dla matki oraz korzyści z karmienia piersią dla dziecka.

Dawkowanie

I.m. w mięsień naramienny; wyjątkowo u osób ze zwiększonym ryzykiem krwawienia s.c. Dorośli i młodzież od 16. rż. standardowo 1 ml w schemacie 0–1–6 mies., w wyjątkowych przypadkach (np. przed podróżą) 3 dawki szczepionki w schemacie 0–7–21 dni, 4. dawka po 12 mies. od podania pierwszej.. Rozpoczęty cykl szczepienia podstawowego należy kontynuować za pomocą tego samego preparatu. Nie zostało jednoznacznie ustalone, czy osoby z prawidłową czynnością układu immunologicznego, które prawidłowo zareagowały na szczepienie przeciwko WZW A i WZW B wymagają podania dawek przypominających.

Uwagi

Przechowywać w temp. 2–8°C. Szczepionka nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych w ruchu lub ma nieistotny wpływ.

Preparaty na rynku polskim zawierające szczepionka przeciw WZW A (inaktywowana) + szczepionka przeciw WZW B (rekombinowana)

TWINRIX Adult (zawiesina do wstrzykiwań)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.