Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Kwas walproinowy

Kwas walproinowy oraz jego sole (np. sodowa, wapniowa, magnezowa) to leki przeciwpadaczkowe. Mechanizm działania tego leku nie został całkowicie poznany. Kwas walproinowy wybiórczo zwiększa aktywność enzymu biorącego udział w syntezie kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) oraz hamuje enzymy rozkładające GABA. Stabilizuje błony komórkowe poprzez wpływ na kanały sodowe zależne od napięcia. Wpływa również na prący wapniowe typu T.
Kwas walproinowy stosowany jest jako lek z wyboru (czyli metoda leczenia zalecana jako najpewniejsza, najbardziej wiarygodna) w leczeniu padaczki uogólnionej idiopatycznej, a ponadto w monoterapii lub leczeniu skojarzonym różnych postaci padaczki: napadach pierwotnie i wtórnie uogólnionych toniczno-klonicznych, tonicznych, klonicznych, miokloniczno-astatycznych, mioklonicznych, atonicznych, nieświadomości, w zespole Lennoxa i Gastauta, Westa, w napadach w przebiegu nowotworów mózgu, chorób metabolicznych, po przebytych urazach czaszkowo-mózgowych, zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu, ponadto w napadach częściowych prostych i złożonych. Wskazaniami do stosowania tego leku jest również zaburzenie afektywne dwubiegunowe (zapobieganie nawrotom w przypadkach niepowodzenia terapii związkami litu lub gdy istnieją przeciwwskazania do ich stosowania); leczenie zaburzeń zachowania towarzyszących padaczce; leczenie chorób układu pozapiramidowego (np. kurczu torsyjnego, tików, ruchów mimowolnych); leczenie drgawek gorączkowych u dzieci; leczenie czkawki opornej na inne leki. W postaci do stosowania pozajelitowego (we wstrzyknięciach) stosowany jest w stanach padaczkowych, w których pochodne benzodiazepiny podawane dożylnie są nieskuteczne, napadach gromadnych, leczeniu uogólnionych lub częściowych napadów drgawkowych, kiedy leczenie doustnych jest okresowo niemożliwe, ze względu na stan świadomości lub niemożność połykania, zwłaszcza jeżeli chory był uprzednio skutecznie leczony doustnie kwasem walproinowym. Profilaktycznie stosowany jest w związku z zabiegami neurochirurgicznymi głowy, gdy istnieje ryzyko wystąpienia napadu padaczkowego.
Po podaniu doustnym kwas walproinowy szybko i prawie całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego. Wchłanianie jest nieco wolniejsze w przypadku równoczesnego spożycia posiłku. Czas, po upływie którego stężenie leku w surowicy krwi jest największe, zależy również od postaci leku, w przypadku roztworu doustnego wynosi 0,5–2 h, tabletek – 1–4 h, a w przypadku tabletek dojelitowych – 2–8 h. Lek jest w 90–95% wiązany z białkami osocza, głównie z albuminami. Odsetek leku związanego z białkami osocza zmniejsza się u chorych w podeszłym wieku, w przypadku niewydolności nerek i/lub wątroby. Biologiczny okres półtrwania wynosi u dorosłych 5–20 h (średnio 10 h), u noworodków 20 h, w przypadku równoległego stosowania innych leków przeciwdrgawkowych indukujących enzymy wątrobowe – 6–8 h. Większość leku (95%) metabolizowana jest w wątrobie. Wydalanie metabolitów odbywa się w 70% przez nerki. Lek przenika przez barierę krew–mózg (stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym jest podobne do stężenia wolnej frakcji leku we krwi), łożysko i do pokarmu kobiecego.
Kwas walproinowy może hamować metabolizm innych leków, w tym leków przeciwpadaczkowych, dlatego w przypadku leczenia skojarzonego konieczne może być zmodyfikowanie dawkowania.

Preparaty na rynku polskim zawierające kwas walproinowy

Convulex (kapsułki miękkie)


Zobacz substancje złożone zawierające kwas walproinowy

Zobacz też

Stowarzyszenie Młodzieży i Osób z Problemami Psychicznymi, Ich Rodzin i Przyjaciół "Pomost"
Społeczność Pięknego Umysłu

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.