Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Gentamycyna

Gentamycyna – jest półsyntetycznym antybiotykiem aminoglikozydowym. Antybiotyki te przenikają do wnętrza komórki bakteryjnej i tam, łącząc się z podjednostką 30S rybosomu bakteryjnego, powodują powstanie nieprawidłowych białek bakteryjnych, których wbudowanie w błonę komórkową skutkuje zwiększeniem jej przepuszczalności i obumarciem komórki. Z tego powodu aminoglikozydy są zaliczane do antybiotyków bakteriobójczych. Spektrum działania tych leków nie jest bardzo szerokie i obejmuje głównie tlenowe bakterie Gram-ujemne.
Aby antybiotyk zadziałał skutecznie, musi osiągnąć w miejscu zakażenia stężenie niezbędne do zahamowania wzrostu lub zabicia drobnoustroju chorobotwórczego, a równocześnie stężenie to musi pozostawać bezpieczne dla ludzkich komórek. Jeśli oba te warunki zostają spełnione, mówimy, że dany mikroorganizm jest wrażliwy na antybiotyk, jeśli nie – mamy do czynienia z opornością na antybiotyk. Oporność na antybiotyk może być wrodzona lub nabyta w wyniku mutacji genetycznej bakterii i selekcji szczepów opornych czy poprzez przekazywanie genów oporności między komórkami bakteryjnymi (jest to tzw. transfer horyzontalny). W przypadku antybiotyków aminoglikozydowych najczęstszą przyczyną oporności jest nabycie genów kodujących enzymy rozkładające antybiotyk.
Działanie bakteriobójcze antybiotyków aminoglikozydowych nie zależy od czasu, w którym stężenie leku w miejscu zakażenia będzie utrzymywało się na odpowiednio wysokim poziomie, ale od osiąganego stężenia maksymalnego.
Antybiotyki z grupy aminoglikozydów wykazują podobne działania niepożądane – głównie nefrotoksyczność (działanie uszkadzające nerki) i ototoksyczność (działanie uszkadzające narząd słuchu). Ototoksyczność jest w większości przypadków nieodwracalna, niemniej jednak objawy początkowe mogą ulec cofnięciu, dlatego ważne jest monitorowanie czynności narządu słuchu i zwrócenie uwagi na ewentualne objawy toksyczności. Pierwszym objawem toksyczności jest często przenikliwy szum w uszach i utrata odbierania wysokich dźwięków. Mogą też pojawić się bóle głowy, a następnie nudności, wymioty oraz zaburzenia równowagi – objawy te mogą świadczyć o działaniu toksycznym na narząd równowagi w uchu wewnętrznym. U części pacjentów stosujących aminoglikozydy dłużej niż przez kilka dni dochodzi do powstania łagodnej niewydolności nerek, zwykle odwracalnej. W wyniku działania nefrotoksycznego może dojść do upośledzenia wydalania antybiotyku i wystąpienia ototoksyczności. Aby zmniejszyć ryzyko gromadzenia się gentamycyny w nerkach należy dbać o odpowiednią ilość przyjmowanych płynów.
Gentamycynę podaje się domięśniowo lub dożylnie w ciężkich postaciach zakażeń spowodowanych przez bakterie Gram-ujemne, takich jak posocznica, zakażenia układu moczowego i dróg oddechowych, zapalenie wsierdzia, otrzewnej, zakażenia kości, skóry i tkanek miękkich, m.in. u chorych z oparzeniami, odleżynami i przeszczepami skóry, profilaktycznie w chirurgii w okresie okołooperacyjnym. W postaci kropli lub maści do oczu – w leczeniu zapalenia aparatu ochronnego oka i przedniego odcinka gałki ocznej oraz profilaktycznie przed zabiegami chirurgicznymi na gałce ocznej i po nich.
Antybiotyki aminoglikozydowe nie wchłaniają się z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Gentamycynę podaje się domięśniowo, dożylnie lub miejscowo. Biologiczny okres półtrwania wynosi ok. 2 h. Wydalana jest ok. 90% z moczem.

Preparaty na rynku polskim zawierające gentamycyna

Garamycin (gąbka)
Gentamicin B. Braun (roztwór do infuzji)
Gentamicin Krka (roztwór do wstrzykiwań i infuzji)
Gentamicin WZF 0,3% (krople do oczu, roztwór)


Zobacz substancje złożone zawierające gentamycyna

Zobacz też

Fundacja "Tak, mam łuszczycę"
Pomorskie Stowarzyszenie Chorych na Łuszczycę "Fala Nadziei"
Świętokrzyskie Stowarzyszenie Chorych na Łuszczycę
Zachodniopomorskie Stowarzyszenie Chorych na Łuszczycę PSORIASIS
Dolnośląskie Stowarzyszenie Pomocy Chorym na Łuszczycę i LZS
Stowarzyszenie Chorych na Łuszczycę w Lublinie

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.