Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Tocilizumab (opis profesjonalny)

Działanie

Rekombinowane, humanizowane przeciwciało monoklonalne IgG1 wytwarzane z zastosowaniem rekombinacji DNA w komórkach jajnika chomika chińskiego. Wiąże się swoiście z receptorami IL-6 (sIL-6R i mIL-6R), zarówno rozpuszczalnymi, jak i związanymi z błonami komórkowymi, przez co hamuje przekazywanie sygnału szlakiem, w którym te receptory pośredniczą; dochodzi do osłabienia działania IL-6, będącej plejotropową cytokiną prozapalną. U osób z RZS zmniejsza stężenie białka C-reaktywnego (CRP) w 2. tyg. leczenia; zmniejszone stężenie CRP utrzymuje się na tym samym poziomie do końca leczenia. U pacjentów z RZS dochodzi także do zmniejszenia szybkości opadania krwinek czerwonych i stężenia osoczowego amyloidu A. U osób z RZS stan równowagi jest osiągany dla cmax po pierwszym podaniu leku, natomiast dla AUC i cmin odpowiednio po 8 i 20 tyg.; AUC, cmax i cmin zwiększają się wraz ze zwiększaniem się masy ciała. t1/2 jest zależny od stężenia leku; w stanie równowagi w przypadku dawki 8 mg/kg mc. podawanej co 4 tyg. efektywny t1/2 ulega zmniejszeniu wraz z malejącymi stężeniami podczas przerwy pomiędzy kolejnymi podaniami leku i wynosi 8–14 dni. U osób z czynnym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem stawów o uogólnionym początku parametry średniej przewidywanej ekspozycji na lek są podobne u pacjentów >=30 kg mc. i u osób <30 kg mc.; t1/2 wynosi 23 dni w 12. tyg. leczenia. U osób z czynnym wielostawowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem stawów t1/2 wynosi do 16 dni w stanie równowagi podczas przerwy w dawkowaniu.

Wskazania

Leczenie skojarzone z metotreksatem czynnego RZS o umiarkowanym i ciężkim nasileniu u dorosłych pacjentów, u których stwierdzono niedostateczną odpowiedź lub nietolerancję dotychczasowego leczenia jednym lub kilkoma lekami przeciwreumatycznymi modyfikującymi przebieg choroby lub inhibitorami czynnika martwicy nowotworu (TNF); lek można stosować w monoterapii, w przypadku gdy metotreksat jest źle tolerowany lub dalsze leczenie metotreksatem jest niewskazane. Leczenie czynnego młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów o uogólnionym początku (uMIZS) u pacjentów w wieku co najmniej 2 lat, u których stwierdzono niewystarczającą odpowiedź na leczenie NLPZ i kortykosteroidami działającymi ogólnoustrojowo; lek można stosować w leczeniu skojarzonym z metotreksatem lub w monoterapii, gdy metotreksat jest źle tolerowany lub dalsze leczenie metotreksatem jest niewskazane. Leczenie skojarzone z metotreksatem czynnego wielostawowego młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów (wMIZS) (czynnik reumatoidalny pozytywny lub negatywny oraz postać nielicznostawowa, rozszerzająca) u pacjentów w wieku co najmniej 2 lat, u których stwierdzono niewystarczającą odpowiedź na dotychczasowe leczenie metotreksatem; lek można stosować w monoterapii, w przypadkach gdy metotreksat jest źle tolerowany lub dalsze leczenie metotreksatem jest niewskazane.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, czynne, ciężkie zakażenia. Jeśli w trakcie leczenia u pacjenta rozwinie się ciężkie zakażenie, podawanie tocilizumabu należy przerwać do czasu opanowania zakażenia. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności przy podejmowaniu decyzji o zastosowaniu leku u pacjentów z nawracającymi zakażeniami w wywiadzie lub przewlekłymi zakażeniami albo z chorobami współistniejącymi (np. zapalenie uchyłków jelita, cukrzyca, śródmiąższowa choroba płuc), które mogą predysponować do wystąpienia zakażeń. Odpowiednio wczesne wykrycie ciężkiego zakażenia u osób z RZS, uMIZS i wMIZS otrzymujących leki biologiczne wymaga szczególnej czujności, gdyż objawy ostrego zapalenia mogą być słabiej wyrażone. Oceniając pacjenta pod względem możliwości wystąpienia zakażenia należy wziąć pod uwagę wpływ tocilizumabu na białko C-reaktywne, granulocyty obojętnochłonne oraz na objawy infekcji. Pacjentów i/lub ich opiekunów należy poinstruować, aby w razie wystąpienia jakichkolwiek objawów wskazujących na zakażenie, niezwłocznie zgłosili się do lekarza w celu szybkiej oceny stanu klinicznego i zastosowania właściwego leczenia. Przed rozpoczęciem leczenia powinno się przeprowadzić badania pod kątem występowania utajonej gruźlicy; w razie jej występowania należy zastosować standardowe leczenie przeciwprątkowe. Należy pouczyć pacjentów, aby zgłaszali wystąpienie objawów wskazujących na wystąpienie gruźlicy (np. uporczywy kaszel, wyniszczenie/zmniejszenie masy ciała, niewielka gorączka), zarówno w trakcie leczenia tocilizumabem jak i po jego zakończeniu. W trakcie leczenia biologicznego pacjentów z RZS zgłaszano przypadki reaktywacji zakażenia wirusowego (np. HBV); do badań klinicznych nie włączono pacjentów, którzy w badaniach przesiewowych mieli dodatni wynik testu w kierunku wirusowego zapalenia wątroby. Należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów z owrzodzeniem jelita lub zapaleniem uchyłków w wywiadzie. Pacjentów zgłaszających się z objawami klinicznymi wskazującymi na powikłane zapalenie uchyłków, takimi jak: ból brzucha, krwotok i/lub niewyjaśniona zmiana w rytmie wypróżnień z towarzyszącą gorączką, powinno się poddać natychmiastowej ocenie klinicznej pod kątem wczesnego wykrycia zapalenia uchyłków, które może prowadzić do perforacji przewodu pokarmowego. Podczas podawania wlewu tocilizumabu, powinno być dostępne odpowiednie leczenie do natychmiastowego użycia na wypadek wystąpienia reakcji anafilaktycznej; w przypadku jej wystąpienia lub pojawienia się innej ciężkiej reakcji nadwrażliwości/ciężkiej reakcji związanej z wlewem, podawanie leku natychmiast i na stałe przerwać. Należy zachować szczególną ostrożność rozważając leczenie u osób z czynną chorobą wątroby lub zaburzeniem jej czynności. Podczas leczenia, zwłaszcza w skojarzeniu z lekami potencjalnie hepatotoksycznymi (np. metotreksat) zgłaszano zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych; jeżeli istnieją wskazania kliniczne, należy rozważyć wykonanie innych testów czynnościowych wątroby, w tym oznaczanie stężenia bilirubiny. Należy zachować szczególną ostrożność rozważając rozpoczęcie leczenia u osób ze zwiększoną aktywnością ALT lub AST – >1,5-krotne przekroczenie górnej granicy normy. Nie zaleca się stosowania leku, gdy aktywność ALT lub AST przekracza >5-krotnie górną granicę normy. U pacjentów z RZS aktywność ALT i AST należy kontrolować co 4–8 tyg. przez pierwszych 6 mies. leczenia, a następnie co 12 tyg. U pacjentów z uMIZS i wMIZS aktywność ALT i AST należy kontrolować na etapie drugiego wlewu, a następnie zgodnie z zasadami dobrej praktyki klinicznej. Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia neutropenii u pacjentów uprzednio leczonych inhibitorem TNF. Nie zaleca się rozpoczynania leczenia u pacjentów nieleczonych wcześniej tocilizumabem z bezwzględną liczbą granulocytów obojętnochłonnych (ANC) <2 × 109/l. Należy zachować szczególną ostrożność rozważając rozpoczęcie leczenia u pacjentów z małą liczbą płytek krwi (np. <100 × 103/μl). Nie zaleca się kontynuowania leczenia u pacjentów z ANC <0,5 × 109/l lub liczbą płytek krwi <50 × 103/μl. Ciężka neutropenia może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia ciężkich zakażeń, chociaż dotychczas nie stwierdzono jasnego związku pomiędzy zmniejszeniem liczby granulocytów obojętnochłonnych a występowaniem ciężkich zakażeń. U chorych na RZS liczbę granulocytów obojętnochłonnych i płytek krwi należy kontrolować od 4. do 8. tyg. po rozpoczęciu leczenia, a następnie zgodnie z zasadami praktyki klinicznej. U chorych na uMIZS i wMIZS liczbę granulocytów obojętnochłonnych i płytek krwi należy kontrolować na etapie drugiego wlewu, a następnie zgodnie z zasadami dobrej praktyki klinicznej – patrz punkt dawkowanie. U pacjentów leczonych tocilizumabem obserwowano zwiększone stężenie cholesterolu całkowitego, frakcji lipoprotein o niskiej gęstości (LDL), frakcji lipoprotein o wysokiej gęstości (HDL) oraz triglicerydów; u większości pacjentów nie stwierdzono zwiększenia wskaźników aterogennych, a zwiększone stężenia cholesterolu całkowitego odpowiadały na leczenie lekami obniżającymi stężenie lipidów. U chorych na uMIZS, wMIZS i RZS parametry gospodarki lipidowej powinny być sprawdzane od 4. do 8 tyg. po rozpoczęciu leczenia. Należy zwrócić szczególną uwagę na objawy mogące wskazywać na świeżo powstałe ośrodkowe zaburzenia demielinizacyjne; obecnie nie wiadomo, czy tocilizumab może spowodować wystąpienie ośrodkowej demielinizacji. U chorych na RZS istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia nowotworów złośliwych; leki immunomodulujące mogą to ryzyko dodatkowo zwiększać. Z uwagi na brak danych dotyczących bezpieczeństwa, nie należy podawać szczepionek żywych i żywych atenuowanych osobom leczonym tocilizumabem. Zaleca się, aby przed rozpoczęciem leczenia u wszystkich pacjentów, a w szczególności u chorych na uMIZS i wMIZS, uzupełnić wszystkie ewentualne braki w realizacji Programu Szczepień zgodnie z aktualnymi wytycznymi. Przerwa między podaniem żywych szczepionek a rozpoczęciem leczenia tocilizumabem powinna być zgodna z aktualnymi wytycznymi. U osób z RZS istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych; u tych pacjentów czynniki ryzyka (np. nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia) należy opanować w ramach standardowej opieki medycznej. Ze względu na brak doświadczenia dotyczącego stosowania leku w skojarzeniu z inhibitorami TNF lub innymi lekami biologicznymi, nie zaleca się podawania takich połączeń leków. U dzieci i młodzieży z uMIZS może wystąpić zespół aktywacji makrofagów; w badaniach nie oceniano stosowania tocilizumabu podczas epizodu czynnego zespołu aktywacji makrofagów. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leczenia czynnego młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów o uogólnionym początku oraz czynnego wielostawowego młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów u dzieci do 2. rż. Brak badań dotyczących zmniejszania dawki tocilizumabu w związku z nieprawidłowymi wynikami badań laboratoryjnych u osób z uMIZS oraz u osób z wMIZS. Dostępne dane sugerują, że poprawę stanu klinicznego obserwuje się w ciągu 6 i 12 tyg. od rozpoczęcia leczenia tocilizumabem, u pacjentów odpowiednio z uMIZS i wMIZS; w przypadku pacjentów niewykazujących w tym okresie żadnej poprawy należy jeszcze raz dokładnie rozważyć kontynuację leczenia. Brak badań dotyczących stosowania u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, należy ściśle kontrolować czynność nerek w tej grupie chorych. Nie prowadzono badań dotyczących stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

Interakcje

Badania interakcji z innymi lekami prowadzono wyłącznie u dorosłych. Równoczesne podanie pojedynczej dawki 10 mg/kg mc. tocilizumabu z metotreksatem w dawce 10–25 mg 1 ×/tydz. nie ma klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję na metotreksat. Stosowanie z metotreksatem, NLPZ lub glikokortykosteroidami nie wpływa na klirens tocilizumabu. Cytokiny, takie jak IL-6, hamują ekspresję wątrobowych enzymów CYP450, dlatego leczenie silnym inhibitorem cytokin może prowadzić do zwiększenia aktywności CYP450. Badania in vitro wskazują, że IL-6 zmniejsza ekspresję CYP1A2, 2C9, 2C19 i 3A4; tocilizumab normalizuje ekspresję tych enzymów. U osób z RZS przyjmujących simwastatynę, po 1 tyg. od podania pojedynczej dawki tocilizumabu stężenie simwastatyny jest mniejsze o 57% i porównywalne lub nieznacznie większe od jej stężenia u osób zdrowych. Podczas rozpoczynania lub zakończenia leczenia tocilizumabem u chorych przyjmujących leki, które są metabolizowane przez enzymy CYP3A4, 1A2 lub 2C9 (np. atorwastatyna, leki z grupy antagonistów wapnia, teofilina, warfaryna, fenytoina, cyklosporyna lub pochodne benzodiazepiny) może być konieczne zwiększenie dawek poszczególnych leków w celu utrzymania właściwego działania leczniczego. Ze względu na długi t1/2 wpływ tocilizumabu na aktywność enzymów CYP450 może utrzymywać się przez kilka tygodni po zaprzestaniu podawania leku.

Działania niepożądane

RZS (monoterapia lub leczenie skojarzone). Bardzo często: zakażenie górnych dróg oddechowych, hipercholesterolemia; często: zapalenie podskórnej tkanki łącznej, zapalenie płuc, opryszczka wargowa, półpasiec, ból brzucha, owrzodzenie jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, wysypka, świąd, pokrzywka, ból głowy, zawroty głowy, zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych i stężenia bilirubiny całkowitej, zwiększenie masy ciała, nadciśnienie tętnicze, leukopenia, neutropenia, obrzęk obwodowy, reakcje nadwrażliwości, zapalenie spojówek, kaszel, duszność; niezbyt często: zapalenie uchyłków jelita, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wrzód żołądka, hipertriglicerydemia, kamica nerkowa, niedoczynność tarczycy. Brak wystarczających danych do oceny potencjalnej częstości występowania nowotworów złośliwych w następstwie ekspozycji na tocilizumab. Czynne młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów o uogólnionym początku (leczenie skojarzone lub monoterapia). Bardzo często: zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie nosa i gardła, neutropenia; często: biegunka, ból głowy, reakcje związane z wlewem (m.in. wysypka, pokrzywka, biegunka, dyskomfort w jamie brzusznej, ból stawów, ból głowy), zmniejszenie liczby płytek krwi, zwiększenie stężenia cholesterolu. Czynne wielostawowe młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów (leczenie skojarzone lub monoterapia). Bardzo często: zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie nosa i gardła, ból głowy; często: nudności, biegunka, reakcje związane z wlewem (m.in. ból głowy, nudności, niedociśnienie), zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, neutropenia; niezbyt często: zmniejszenie liczby płytek krwi, zwiększenie stężenia cholesterolu. Dane dotyczące przedawkowania tocilizumabu są ograniczone.

Ciąża i laktacja

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania u kobiet w ciąży. Nie należy stosować leku u kobiet w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia oraz przez 3 mies. po jego zakończeniu. Nie wiadomo, czy lek przenika do pokarmu kobiecego. Decyzję o kontynuacji lub przerwaniu karmienia piersią bądź kontynuacji lub przerwaniu podawania leku należy podejmować mając na uwadze korzyści dla dziecka karmionego piersią oraz korzyści z leczenia dla matki.

Dawkowanie

I.v. po rozcieńczeniu, we wlewie trwającym 1 h. Czynne RZS (leczenie skojarzone lub monoterapia). Dorośli. 8 mg/kg mc. 1 ×/4 tyg. U pacjentów >100 kg mc. nie zaleca się dawki jednorazowej >800 mg. Czynne młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów o uogólnionym początku (leczenie skojarzone lub monoterapia). Dzieci >2. rż. i <30 kg mc. 12 mg/kg mc. 1 ×/2 tyg.; dzieci >2. rż. i >=30 kg mc. 8 mg/kg mc. 1 ×/2 tyg. Czynne wielostawowe młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów (leczenie skojarzone lub monoterapia). Dzieci >2. rż. i <30 kg mc. 10 mg/kg mc. 1 ×/4 tyg.; dzieci >2. rż. >=30 kg mc. 8 mg/kg mc. 1 ×/4 tyg. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u osób po 65. rż. lub z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Jeśli w trakcie leczenia wystąpią nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych, należy zmodyfikować dawkowanie lub przerwać leczenie; szczegółowe informacje – patrz: zarejestrowane materiały producenta.

Uwagi

Zawartość sodu w roztworze do infuzji należy wziąć pod uwagę w przypadku stosowania u pacjentów będących na diecie ograniczającej spożycie soli. W razie wystąpienia zawrotów głowy nie zaleca się prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu, aż do ich ustąpienia. Przechowywać w temp. 2–8°C; chronić przed światłem.

Preparaty na rynku polskim zawierające tocilizumab

RoActemra (roztwór do wstrzykiwań)
RoActemra (koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.