Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Ranitydyna

Ranitydyna – lek blokujący połączenie się histaminy z receptorami histaminowymi H2, które znajdują się m.in. w żołądku. Aby poznać działanie leków z tej grupy konieczne jest zrozumienie działania histaminy. Histamina jest aminą występującą naturalnie w organizmie. Bierze udział w powstawaniu procesów zapalnych, należy do tak zwanych mediatorów procesu zapalnego. W organizmie człowieka wytwarzana jest m.in. w płucach, skórze, błonie śluzowej nosa i żołądka. Działa poprzez pobudzanie receptorów histaminowych H1, H2, H3 i H4. Na skutek pobudzenia receptorów H2 w błonie śluzowej żołądka dochodzi do zwiększenia wydzielania kwasu solnego przez komórki okładzinowe. Ranitydyna blokując te receptory zmniejsza podstawowe, ale też i poposiłkowe wydzielanie kwasu solnego. Zmniejszeniu ulega też wydzielanie w żołądku enzymu trawiącego białko – pepsyny. Ranitydynę stosuje się w leczeniu czynnej chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy (w tym owrzodzenia wywołanego przez przyjmowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych), zespołu Zollingera i Ellisona, refluksowego zapalenia przełyku, dolegliwości żołądkowych (zgaga, niestrawność) niezwiązanych z organiczną chorobą przewodu pokarmowego oraz w zapobieganiu nawrotom choroby wrzodowej, jak również w profilaktyce dostania się kwaśnej treści żołądkowej do dróg oddechowych podczas znieczulenia ogólnego. W niektórych krajach stosowana jest również w innych wskazaniach. Palenie tytoniu może zmniejszać skuteczność działania ranitydyny.
Szybko wchłania się z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Biologiczny okres półtrwania wynosi ok. 2,5 h. Wydalana jest głównie z moczem w postaci niezmienionej.
Więcej szczegółowych informacji znajduje się w opisach poszczególnych preparatów.

Preparaty na rynku polskim zawierające ranitydyna

Raniberl MAX (tabletki powlekane)
Ranic (roztwór do wstrzykiwań i infuzji)
Ranigast (tabletki powlekane)
Ranigast (roztwór do infuzji)
Ranigast Fast (tabletki musujące)
Ranigast Max (tabletki powlekane)
Ranigast Pro (tabletki powlekane)
Ranimax Teva (tabletki powlekane)
Riflux (tabletki musujące)
Solvertyl (roztwór do wstrzykiwań)


Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.