Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Werapamil (chlorowodorek werapamilu)

Werapamil należy do grupy leków zwanych antagonistami wapnia (lub blokerami kanału wapniowego), jest pochodną fenyloalkiloaminy. Werapamil został wprowadzony do leczenia na przełomie lat 70-tych i 80-tych (w USA w 1981 roku preparat Isoptin). Obecnie na rynku w Polsce dostępnych jest kilka preparatów zawierających werapamil w swoim składzie.
Działanie werapamilu, podobnie jak innych leków z grupy antagonistów wapnia, polega na blokowaniu kanałów wapniowych, struktur umożliwiających przepływ jonów wapnia przez błonę komórkową. Werapamil blokuje napływ jonów wapnia z przestrzeni zewnątrzkomórkowej do wnętrza komórek mięśnia sercowego oraz komórek mięśni gładkich w ścianach naczyń krwionośnych. Zwiększenie wewnątrzkomórkowego stężenia wapnia w tych komórkach jest niezbędne do ich skurczu oraz do przewodzenia impulsów elektrycznych. Działanie werapamilu jest silniejsze wobec kanałów wapniowych w sercu niż w naczyniach. Działając bezpośrednio na serce, werapamil wpływa zarówno na komórki mięśniowe jak i na układ przewodzący serca, odpowiedzialny za powstawanie i przewodzenie impulsów elektrycznych regulujących rytmiczną czynność serca. Silnie hamuje przewodzenie w sercu, wydłuża czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego, normalizuje częstotliwość skurczów komór. Dzięki swojemu działaniu znalazł zastosowanie w leczeniu niektórych zaburzeń rytmu serca. Skuteczny w nadkomorowych zaburzeniach rytmu serca (częstoskurcz nadkomorowy, migotanie i trzepotanie przedsionków z szybką czynnością komór). Podawany doustnie w zalecanych dawkach nie wpływa na prawidłową częstotliwość rytmu serca lub nieznacznie zmniejsza ją. Werapamil może zmniejszać siłę skurczu mięśnia sercowego (działanie inotropowe ujemne). Może nasilać istniejącą niewydolność serca.
Werapamil działa także na naczynia krwionośne, jednakże działanie to jest słabsze niż działanie antagonistów wapnia z grupy pochodnych dihydropirydyny. Działając na naczynia krwionośne werapamil powoduje zmniejszenie napięcia mięśni gładkich ścian naczyń i rozszerzenie tętnic (praktycznie nie działa na mięśniówkę układu żylnego). Bezpośrednim skutkiem takiego działania werapamilu jest zmniejszenie ciśnienia tętniczego, widoczne u osób z nadciśnieniem tętniczym, a praktycznie niezauważalne u osób z prawidłowym ciśnieniem tętniczym. Zmniejszeniu ulega opór naczyniowy, co odciąża serce (zmniejsza się zużycie energii przez mięsień sercowy i jego zapotrzebowanie na tlen). Działanie werapamilu dotyczy także tętnic wieńcowych. Rozszerzenie tętnic wieńcowych zwiększa przepływ wieńcowy i transport tlenu do mięśnia sercowego. Werapamil zapobiega skurczom tętnic wieńcowych. W rezultacie, u chorych z dławicą piersiową, zwiększa się tolerancja wysiłku fizycznego oraz zmniejsza się częstość występowania bólów dławicowych.
Werapamil nie wpływa niekorzystnie na metabolizm lipidów i węglowodanów.
Werapamil stosowany jest w celu łagodzenia objawów dławicy piersiowej, jako lek przeciwnadciśnieniowy oraz jako lek przeciwarytmiczny, w niektórych zaburzeniach rytmu serca. Dostępny jest w postaci tabletek powlekanych oraz tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Po podaniu doustnym tabletek powlekanych maksymalne stężenie we krwi uzyskiwane jest w ciągu 1–2 godzin. Tabletki powlekane stosuje się 3–4 razy na dobę a postaci o przedłużonym uwalnianiu 1–2 razy na dobę.

Preparaty na rynku polskim zawierające werapamil (chlorowodorek werapamilu)

Isoptin (tabletki powlekane)
Isoptin SR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu)
Isoptin SR-E 240 (tabletki o przedłużonym uwalnianiu)
Staveran (tabletki powlekane)


Zobacz substancje złożone zawierające werapamil (chlorowodorek werapamilu)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.