Rybawiryna (opis profesjonalny)

Działanie - Rybawiryna

Mechanizm działania
Syntetyczny analog nukleozydów wykazujący w warunkach in vitro aktywność przeciwko RNA i DNA niektórych wirusów. Dokładny mechanizm działania nie jest znany. Lek nie hamuje swoistych enzymów wirusa WZW C ani jego replikacji. Monoterapia nie prowadzi do eliminacji wirusa WZW C z surowicy ani poprawy wyników badania histologicznego wątroby. Natomiast leczenie skojarzone z interferonem alfa lub peginterferonem alfa jest skuteczniejsze niż terapia samym interferonem i prowadzi do trwałej eliminacji wirusa z surowicy, zmniejszenia nasilenia stanu zapalnego wątroby oraz normalizacji aktywności ALT.

Farmakokinetyka
Po podaniu p.o. wchłania się szybko, tmax wynosi ok. 1,5 h, pokarm nasila wchłanianie leku. Ulega metabolizmowi podczas „pierwszego przejścia”, dostępność biologiczna wynosi 45–65%; nie wiąże się z białkami osocza. Rybawiryna metabolizowana jest w mechanizmie odwracalnej fosforylacji lub poprzez odłączenie rybozy i hydrolizę amidową, w wyniku czego powstaje metabolit – triazolowy kwas karboksylowy. Stan równowagi osiągany jest po ok. 4 tyg. podawania dawki 600 mg 2 ×/d. Rybawiryna i jej metabolity wydalane są z moczem; t1/2 po przerwaniu leczenia wynosi 298 h. Wielokrotne podawanie leku prowadzi do jego kumulacji w organizmie. U osób z zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min lub stężenie kreatyniny >2 mg/dl) wydalanie leku jest istotnie zmniejszone. U wszystkich zwierząt, u których przeprowadzono badania z rybawiryną w dawkach mniejszych niż zalecane u ludzi, obserwowano działanie embriotoksyczne i teratogenne.

Wskazania do stosowania - Rybawiryna

Przewlekłe WZW typu C.
Leczenie skojarzone przewlekłego WZW typu C u dorosłych.
Leczenie skojarzone przewlekłego WZW typu C u młodzieży i dzieci w wieku ≥3 lat, nieleczonych wcześniej i bez cech dekompensacji czynności wątroby.

Przeciwwskazania stosowania - Rybawiryna

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, ciąża (nie wolno rozpoczynać leczenia do czasu uzyskania negatywnego wyniku testu ciążowego), okres karmienia piersią, ciężka choroba serca w wywiadzie, włącznie z niestabilną lub źle kontrolowaną chorobą serca w ciągu ostatnich 6 mies., hemoglobinopatie (np. talasemia, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa). Należy uwzględnić również przeciwwskazania leków stosowanych w skojarzeniu z rybawiryną.Nie stosować w monoterapii.

Dzieci i młodzież
Podejmując decyzję o nieodraczaniu leczenia skojarzonego z interferonem alfa-2b lub peginterferonem alfa-2b do chwili osiągnięcia wieku dorosłego, należy wziąć pod uwagę, że leczenie skojarzone może prowadzić do zahamowania wzrostu, które u niektórych osób może być nieodwracalne.

Hemoliza
W badaniach klinicznych do 14% dorosłych oraz 7% dzieci i młodzieży leczonych rybawiryną w skojarzeniu z interferonem alfa-2b lub peginterferonem alfa-2b miało zmniejszone stężenie hemoglobiny <10 g/dl. Chociaż rybawiryna nie wywiera bezpośredniego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, niedokrwistość związana z jej podawaniem może być przyczyną niewydolności serca lub zaostrzenia objawów choroby wieńcowej; należy zachować szczególną ostrożność, stosując lek u pacjentów z chorobą serca w wywiadzie; należy oceniać stan wydolności serca przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie, a w przypadku pogorszenia leczenie przerwać.

Układ sercowo-naczyniowy
Dorosłych pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, zawałem i/lub zaburzeniami rytmu serca obecnie lub w wywiadzie należy dokładnie monitorować; u pacjentów z zaburzeniami czynności serca w wywiadzie zaleca się wykonywanie badań elektrokardiograficznych przed leczeniem i w jego trakcie; brak danych dotyczących dzieci i młodzieży z chorobami serca w wywiadzie.

Reakcje nadwrażliwości
W przypadku ostrych reakcji nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny) należy natychmiast zaprzestać stosowania rybawiryny i wdrożyć odpowiednie leczenie; przemijająca wysypka nie jest wskazaniem do odstawienia leku.

Zaburzenia czynności wątroby
Chorych, u których wystąpią zaburzenia czynności wątroby, należy ściśle monitorować. Należy zapoznać się z ChPL leków stosowanych w skojarzeniu z rybawiryną w celu uzyskania zaleceń dotyczących przerwania leczenia lub modyfikacji dawkowania.

Zaburzenia czynności nerek
U wszystkich pacjentów przed rozpoczęciem leczenia należy ocenić czynność nerek. Ze względu na istotne zwiększenie stężenia leku w osoczu u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek zaleca się dostosowanie dawki w przypadku klirensu kreatyniny <50 ml/min. Nie są dostępne dane dotyczące modyfikacji dawkowania u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek. Podczas leczenia należy monitorować stężenie hemoglobiny i w razie potrzeby podejmować działania korygujące.

Mielotoksyczność
Po podaniu rybawiryny w skojarzeniu z peginterferonem i azatiopryną w ciągu 3–7 tyg. występowały pancytopenia i zahamowanie czynności szpiku kostnego. Objawy te ustępowały po 4–6 tyg. od zaprzestania leczenia.

Toksyczność mitochondrialna i kwasica mleczanowa
U pacjentów ze współistniejącym zakażeniem HCV i HIV, otrzymujących leki z grupy nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy (NRTI) w skojarzeniu z interferonem alfa i rybawiryną należy zachować ostrożność i monitorować wskaźniki świadczące o wystąpieniu toksyczności mitochondrialnej i kwasicy mlecznowej.

Dekompensacja czynności wątroby u pacjentów ze współistniejącym zakażeniem HCV i HIV z zaawansowaną marskością wątroby
U chorych ze współistniejącym zakażeniem HCV i HIV poddawanych skojarzonej terapii przeciwretrowirusowej może występować zwiększone ryzyko dekompensacji czynności wątroby i zgonu. Do innych czynników zwiększających to ryzyko należy leczenie didanozyną oraz zwiększone stężenie bilirubiny w surowicy krwi. Należy monitorować czynność wątroby u chorych zakażonych jednocześnie HCV i HIV, otrzymujących leczenie przeciwretrowirusowe oraz przeciw WZW. Należy zapoznać się z ChPL leków stosowanych w skojarzeniu z rybawiryną w celu uzyskania zaleceń dotyczących przerwania leczenia lub modyfikacji dawkowania. U chorych, u których wystąpi zwiększenie dekompensacji wątroby należy przerwać leczenie przeciw WZW i ponownie rozpocząć leczenie przeciwretrowirusowe.

Zaburzenia hematologiczne u pacjentów ze współistniejącym zakażeniem HCV i HIV
U chorych otrzymujących peginterferon alfa-2b, rybawirynę i skojarzoną terapię przeciwretrowirusową może istnieć zwiększone ryzyko zaburzeń hematologicznych, takich jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość w porównaniu z grupą chorych zakażonych wyłącznie HCV. Należy monitorować parametry hematologiczne i w razie potrzeby modyfikować dawkę. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania rybawiryny i zydowudyny ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia niedokrwistości.

Chorzy z małą liczbą limfocytów CD4+
Istnieją ograniczone dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u chorych ze współistniejącym zakażeniem HCV i HIV z liczbą limfocytów CD4+ <200 komórek/µl; należy zachować ostrożność podczas leczenia.

Badania laboratoryjne
Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać morfologię krwi z obrazem odsetkowym i standardowe badania biochemiczne; nie należy rozpoczynać leczenia u osób ze stężeniem hemoglobiny <12 g/dl (kobiety), 13 g/dl (mężczyźni), a u dzieci i młodzieży <11 g/dl (dziewczęta) i <12 g/dl (chłopcy). Badania te należy wykonać w 2. i 4. tyg. terapii i powtarzać okresowo podczas leczenia. Należy również okresowo oznaczać wiremię HCV-RNA.

Dna moczanowa
Z powodu hemolizy w czasie leczenia może się zwiększać stężenie kwasu moczowego. Pacjentów predysponowanych należy dokładnie monitorować ze względu na możliwość wystąpienia dny moczanowej.

Substancje pomocnicze
Preparatów zawierających laktozę nie stosować u osób z dziedziczną nietolerancją galaktozy, pierwotnym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Interakcje - Rybawiryna

Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u osób dorosłych.

Cytochrom P-450
Metabolizm rybawiryny nie zależy od cytochromu P-450, ponadto rybawiryna nie hamuje układu enzymatycznego tego cytochromu, dlatego ryzyko wystąpienia interakcji związanych z cytochromem P-450 jest znikome.

Azatiopryna
Rybawiryna, hamując aktywność dehydrogenazy monofosforanu inozyny, może wpływać na metabolizm azatiopryny, prawdopodobnie prowadząc do nagromadzenia monofosforanu 6-metylotioinozyny, co wiąże się z wystąpieniem mielotoksyczności u pacjentów leczonych azatiopryną; należy unikać stosowania pegylowanych interferonów alfa i rybawiryny jednocześnie z azatiopryną. W indywidualnych przypadkach, w których korzyści z podawania rybawiryny jednocześnie z azatiopryną uzasadniają potencjalne ryzyko, zaleca się ścisłą kontrolę hematologiczną podczas leczenia, aby rozpoznać objawy mielotoksyczności i w razie ich wystąpienia zakończyć leczenie tymi lekami.

Interferon alfa-2b i peginterferon alfa-2b
Po wielokrotnym podaniu nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych z interferonem alfa-2b ani peginterferonem alfa-2b.

Leki zobojętniające sok żołądkowy
Dostępność biologiczna rybawiryny w dawce 600 mg/d zmniejsza się o 14% po jednoczesnym stosowaniu leków zobojętniających sok żołądkowy zawierających magnez, glin i simetykon. Interakcji tej nie uważa się za istotną klinicznie.

Analogi nukleozydowe
In vitro rybawiryna zwiększa stężenie fosforylowanych metabolitów nukleozydów purynowych, co może zwiększyć ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej wywołanej stosowaniem analogów nukleozydów purynowych (np. didanozyny czy abakawiru). Nie zaleca się równoległego stosowania rybawiryny i didanozyny. Istnieją doniesienia o przypadkach toksyczności mitochondrialnej, w szczególności kwasicy mleczanowej i zapalenia trzustki, które mogą prowadzić do zgonu. Podczas równoległego stosowania rybawiryny i zydowudyny (jako składnik schematu leczenia HIV) obserwowano nasilenie niedokrwistości; nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków. Należy rozważyć zastąpienie zydowudyny innym lekiem, szczególnie u pacjentów, u których stwierdzono w wywiadzie niedokrwistość wywołaną stosowaniem zydowudyny. Ponieważ rybawiryna ma długi t1/2 możliwość wystąpienia interakcji utrzymuje się do 2 mies. po zakończeniu leczenia.

Nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy, inhibitory proteaz
Nie ma dowodów, że rybawiryna wchodzi w interakcje z nienukleozydowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy oraz inhibitorami proteaz.

Abakawir
Niektóre dane z piśmiennictwa wskazują, że u pacjentów ze współistniejącym zakażeniem HCV i HIV, przyjmujących abakawir może występować mniejsza odpowiedź na leczenie peginterferonem i rybawiryną. Należy zachować ostrożność podczas równoległego stosowania tych leków.

Działania niepożądane - Rybawiryna

Działania niepożądane rybawiryny oceniano wyłącznie podczas stosowania leczenia skojarzonego z interferonem alfa-2b lub peginterferonem alfa-2b. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są: niedokrwistość, nudności, wymioty, astenia, zmęczenie, bezsenność, kaszel, duszność, świąd i wysypka. Z wyjątkiem niedokrwistości większość tych działań niepożądanych nie miała ciężkiego nasilenia i ustępowała bez konieczności przerywania leczenia.

Dorośli
Bardzo często: zakażenia wirusowe, zapalenie gardła, niedokrwistość, neutropenia, jadłowstręt, depresja, bezsenność, labilność emocjonalna, lęk, suchość błony śluzowej jamy ustnej, ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia koncentracji, kaszel, duszność, nudności, biegunka, ból brzucha, wymioty, wypadanie włosów, świąd, suchość skóry, wysypka, ból mięśni, stawów, ból kostno-mięśniowy, zmęczenie, gorączka, dreszcze, objawy grypopodobne, astenia, drażliwość, zmniejszenie masy ciała.

Często: zakażenia bakteryjne (w tym posocznica), zakażenia grzybicze, grypa, zakażenia dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, opryszczka, zapalenie zatok, zapalenie ucha środkowego, zapalenie błony śluzowej nosa, zakażenia dróg moczowych, nieokreślone nowotwory, niedokrwistość hemolityczna, leukopenia, limfopenia, limfadenopatia, małopłytkowość, niedoczynność lub nadczynność tarczycy, hiperglikemia, hiperurykemia, hipokalcemia, odwodnienie, zwiększenie łaknienia, pobudzenie, gniew, zmienność nastroju, niewłaściwe zachowanie, nerwowość, zachowania agresywne, apatia, niezwykłe sny, psychoza, zaburzenia snu, myśli samobójcze, zmniejszenie libido, splątanie, płaczliwość, amnezja, osłabienie pamięci, omdlenia, migrena, ataksja, parestezje, dysfonia, utrata smaku, osłabienie wrażliwości na bodźce, nadwrażliwość na bodźce, senność, wzmożone napięcie, zaburzenia uwagi, drżenia, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie, zapalenie spojówek, podrażnienie oka, nieprawidłowe widzenie, ból gałek ocznych, zaburzenia czynności gruczołów łzowych, suchość oka, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, upośledzenie lub utrata słuchu, szumy uszne, ból ucha, tachykardia, kołatanie serca, niedociśnienie, nadciśnienie, uderzenia gorąca, krwawienie z nosa, suchy kaszel, przekrwienie błony śluzowej nosa, zaburzenia oddychania, wodnista wydzielina z nosa, przekrwienie dróg oddechowych, przekrwienie zatok, zwiększenie wydzieliny z górnych dróg oddechowych, ból gardła i krtani, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, owrzodzenie jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, ból w prawym górnym podżebrzu, niestrawność, refluks żołądkowo-przełykowy, zapalenie języka, zapalenie warg, rozdęcie brzuszne, krwawienia dziąseł, zapalenie dziąseł, luźne stolce, zaburzenia dotyczące zębów, zaparcia, wzdęcia, powiększenie wątroby, żółtaczka, hiperbilirubinemia, łuszczyca, zaostrzenie łuszczycy, wyprysk, nadwrażliwość na światło, wysypka grudkowo-plamista, wysypka rumieniowata, poty nocne, nadmierna potliwość, zapalenie skóry, trądzik, czyrak, rumień, pokrzywka, zaburzenia dotyczące skóry, wybroczyny, zaburzenia struktury włosów, zaburzenia dotyczące paznokci, zapalenie stawów, ból pleców, skurcze mięśni, ból kończyn, częste oddawanie moczu, wielomocz, zmiany w moczu, krwotoki miesiączkowe, zaburzenia miesiączkowania, brak miesiączki, bolesne miesiączkowanie, bóle piersi, zaburzenia dotyczące jajników, zaburzenia dotyczące pochwy, u mężczyzn impotencja i zapalenie gruczołu krokowego, zaburzenia erekcji, zaburzenia czynności seksualnych, ból w klatce piersiowej, uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, obrzęki obwodowe, złe samopoczucie, nieprawidłowe odczuwanie, pragnienie, szmer sercowy.

Niezbyt często: zakażenie dolnych dróg oddechowych, nadwrażliwość na leki, cukrzyca, hipertriglicerydemia, próby samobójcze, napady paniki, omamy, neuropatia, neuropatia obwodowa, zawał serca, zapalenie trzustki, ból w jamie ustnej, ból kości, osłabienie mięśni, obrzęk twarzy.

Rzadko: zapalenie płuc, sarkoidoza, RZS (nowo rozpoznane lub zaostrzenie objawów), zaburzenia afektywne dwubiegunowe, drgawki, krwotoki siatkówkowe, retinopatie, zamknięcie światła tętnicy siatkówki, zamknięcie światła żyły siatkówki, zapalenie nerwu wzrokowego, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, utrata ostrości widzenia lub pola widzenia, wysiękowe zapalenie siatkówki, kardiomiopatia, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, sarkoidoza skórna, rabdomioliza, zapalenie mięśni, uszkodzenie nerek, niewydolność nerek.

Bardzo rzadko: niedokrwistość aplastyczna, samobójstwo, krwawienie mózgowe, niedokrwienie naczyniomózgowe, encefalopatia, polineuropatia, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie obwodowe, nacieki w płucach, zapalenie płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, hepatotoksyczność (w tym zakończona zgonem), zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka, rumień wielopostaciowy, zespół nerczycowy.

Z nieznaną częstością: aplazja czerwonokrwinkowa, idiopatyczna plamica małopłytkowa, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zespół Vogta, Koyanagiego i Harady, toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie naczyń, ostre reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, anafilaksja), mania, zmiana stanu psychicznego, wyobrażenia zachowań zagrażających życiu ludzi, porażenie nerwu twarzowego, mononeuropatie, wysięk osierdziowy, zapalenie osierdzia, zaburzenia okołozębowe, zaburzenia dotyczące zębów, przebarwienia języka.

Pacjenci zakażeni jednocześnie HCV i HIV
U chorych zakażonych HCV i HIV występowały często także: kandydoza jamy ustnej, nabyta lipodystrofia, zmniejszenie liczby limfocytów CD4+, zmniejszenie łaknienia, zwiększenie aktywności GGTP, ból pleców, zwiększenie aktywności amylazy w surowicy, zwiększenie stężenia kwasu mlekowego w surowicy, cytolityczne zapalenie wątroby, zwiększenie aktywności lipazy, bóle kończyn, kwasica mleczanowa, toksyczność mitochondrialna.

Hemoliza
Niedokrwistość hemolityczna związane ze stosowaniem rybawiryny może wystąpić w ciągu pierwszych tygodni leczenia, może ona prowadzić do pogorszenia czynności serca i/lub nasilenia występującej wcześniej choroby serca. U niektórych pacjentów obserwowano również związane z hemolizą zwiększenie stężenia kwasu moczowego oraz bilirubiny niezwiązanej, jednak wartości te powracały do wyjściowych w ciągu 4 tyg. od zakończenia leczenia.

Dzieci i młodzież
Bardzo często: zakażenia wirusowe, zapalenie gardła, niedokrwistość, neutropenia, niedoczynność tarczycy, jadłowstręt, zwiększenie lub zmniejszenie łaknienia, depresja, bezsenność, labilność emocjonalna, bóle i zawroty głowy, ból brzucha, ból w nadbrzuszu, wymioty, biegunka, nudności, wypadanie włosów, wysypka, ból stawów, mięsni, bóle kostno-stawowe, zmęczenie, dreszcze, gorączka, choroba grypopodobna, osłabienie, złe samopoczucie, drażliwość, zmniejszenie wzrostu i/lub masy ciała w stosunku do wieku.

Często: zakażenia grzybicze, zakażenia bakteryjne, zakażenia płuc, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, paciorkowcowe zapalenie gardła, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, ropień okołozębowy, grypa, opryszczka, zakażenia dróg moczowych, zapalenie pochwy, zapalenie żołądka i jelit, nieokreślone nowotwory, małopłytkowość, limfadenopatia, nadczynność tarczycy, wirylizm, hipertriglicerydemia, hiperurykemia, myśli samobójcze, agresja, splątanie, labilność emocjonalna, zaburzenia zachowania, pobudzenie, somnambulizm, lęk, zmiany nastroju, niepokój, nerwowość, zaburznenie snu, niezwykłe sny, apatia, hiperkineza, drżenia, dysfonia, parestezje, osłabienie wrażliwości na bodźce, zaburzenia koncentracji, senność, zaburzenia uwagi, obniżenie jakości snu, zapalenie spojówek, ból gałek ocznych, nieprawidłowe widzenie, zaburzenia czynności gruczołów łzowych, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, tachykardia, kołatanie serca, bladość, zaczerwienienie, duszność, przyspieszenie oddechu, krwawienia z nosa, kaszel, przekrwienie błony śluzowej nosa, podrażnienie błony śluzowej nosa, wodnisty wyciek z nosa, kichanie, ból gardła i krtani, owrzodzenie ust, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, aftowe zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, niestrawność, zapalenie kącików ust, zapalenie języka, refluks żołądkowo-przełykowy, zaburzenia dotyczące żołądka, jelit i odbytnicy, zaparcia, luźne stolce, ból zębów, zaburzenia dotyczące zębów, dyskomfort w żołądku, bóle jamy ustnej, zaburzenia czynności wątroby, świąd, nadwrażliwość na światło, wysypka grudkowo-plamista, wyprysk, nadmierna potliwość, trądzik, zaburzenia dotyczące skóry i paznokci, odbarwienia skóry, suchość skóry, rumień, siniaki, bóle kończyn, bóle pleców, skurcze mięśni, mimowolne oddawanie moczu, zaburzenia dotyczące oddawania moczu, nietrzymanie moczu, białkomocz, brak miesiączki, krwotok miesiączkowy, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia dotyczące pochwy, ból jąder, ból w klatce piersiowej, obrzęk, dolegliwości bólowe, uczucie zimna, zwiększenie stężenia tyreotropiny, zwiększenie stężenia tyreoglobuliny, uszkodzenia skóry.

Niezbyt często: zapalenie płuc, glistnica, owsica, półpasiec, zapalenie tkanki podskórnej, nietypowe zachowania, obniżenie nastroju, zaburzenia emocjonalne, uczucie strachu, koszmary senne, nerwoból, letarg, pobudzenie psychoruchowe, krotoki spojówkowe, świąd oka, zapalenie rogówki, nieostre widzenie, światłowstręt, niedociśnienie tętnicze, świsty, dyskomfort w nosie, zapalenie dziąseł, powiększenie wątroby, zaburzenia pigmentacji, AZS, złuszczanie skóry, bolesne miesiączkowanie, dyskomfort w klatce piersiowej, bóle twarzy, dodatni wynik badania na obecność przeciwciał przeciwko tarczycy, stłuczenia.

Leczenie skojarzone z interferonem alfa i peginterferonem alfa
Stosowanie rybawiryny w skojarzeniu z interferonem alfa i peginterferonem alfa wiąże się z występowaniem ciężkich działań niepożądanych takich jak: ciężkie zaburzenia psychiczne, zaburzenia ze strony OUN (np. depresja, myśli samobójcze, próby samobójcze, agresywne zachowanie), zahamowanie wzrostu u dzieci i młodzieży, które może być nieodwracalne, zwiększenie stężenia TSH u dzieci i młodzieży, ciężkie zaburzenia widzenia, zaburzenia dotyczące zębów i przyzębia.

Przedawkowanie
W opisanym przypadku przedawkowania nie stwierdzono zdarzeń niepożądanych w związku z przedawkowaniem leku.

Ciąża i laktacja - Rybawiryna

Lek wykazuje u zwierząt właściwości teratogenne. Nie stosować w okresie ciąży.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas leczenia oraz przez 9 mies. po jego zakończeniu. W tym czasie należy co miesiąc wykonywać standardowy test ciążowy.
Nie wiadomo czy lek zawarty w nasieniu może oddziaływać teratogennie lub genotoksycznie na ludzki zarodek i płód. Wyniki obserwacji ok. 300 ciąż z występującym ze strony ojca narażeniem na rybawirynę nie wykazały zwiększonego ryzyka wad rozwojowych w porównaniu z populacją ogólną. Mężczyźni leczeni rybawiryną oraz ich partnerki w wieku rozrodczym powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia oraz przez 6 mies. po jego zakończeniu. Partnerzy kobiet będących w ciąży leczeni rybawiryną powinni używać prezerwatyw w celu zapobieżenia przedostawania się leku z nasieniem do pochwy.

Nie wiadomo czy lek przenika do pokarmu ludzkiego. Ze względu na ryzyko działań niepożądanych u niemowląt należy przerwać karmienie piersią przed rozpoczęciem stosowania rybawiryny.

Dawkowanie - Rybawiryna

P.o. z posiłkiem; dawkę dobową podawać w 2 daw. podz. (rano i wieczorem). Leku nie wolno stosować w monoterapii.

Dorośli
Zalecana dawka i czas stosowania zależą od masy ciała pacjenta i leku stosowanego w skojarzeniu. W przypadku braku szczegółowych zaleceń stosuje się dawki: chorzy <75 kg mc. – 1000 mg/d, >75 kg mc. – 1200 mg/d.

Młodzież i dzieci w wieku ≥3 lat
Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta i leku stosowanego w skojarzeniu. W leczeniu skojarzonym z interferonem alfa-2b lub peginterferonem alfa-2b w zależności od masy ciała: 47–49 kg mc. 600 mg/d, 50–65 kg mc. 800 mg/d, >65 kg mc. – dawkowanie jak u osób dorosłych. U chorych o mc. <47 kg lub niemogących połknąć tabletek zaleca się preparat w postaci roztworu doustnego.

Zaburzenia czynności nerek
U wszystkich chorych przed rozpoczęciem leczenia należy ocenić czynność nerek. U dorosłych pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 30–50 ml/min) należy stosować naprzemiennie dawki dobowe wynoszące 200 mg i 400 mg; w przypadku ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) lub schyłkowej niewydolności nerek oraz u osób poddawanych hemodializie – 200 mg/d. Chorych z zaburzeniami czynności nerek należy monitorować ze względu na możliwość wystąpienia niedokrwistości. Brak danych dotyczących modyfikacji dawkowania u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek.

Uwagi dla Rybawiryna

Lek nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych, jednakże zdolność tę mogą zaburzać inne leki, stosowane w skojarzeniu z rybawiryną. Należy ostrzec pacjentów, u których w czasie leczenia wystąpi uczucie zmęczenia, senność lub splątanie, że nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać urządzeń mechanicznych w ruchu.

Przeczytaj też artykuły

Preparaty na rynku polskim zawierające rybawiryna

Rebetol (kapsułki twarde)
Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?
+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 12 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.
Zbiórka dla szpitali w Ukrainie!
Poradnik świadomego pacjenta