Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Polineuropatie aksonalne

Pytanie nadesłane do redakcji

Mam 37 lat. Około 6 lat temu zaczęły się moje problemy, głównie z nogami. Polegają one na narastającym drętwieniu nóg, głównie stóp. Obecnie mam duże problemy z poruszaniem się po schodach i bieganiem (tzw. miękkie kolana, trudno utrzymać je wyprostowane, żeby się nie uginały). Po trzecim pobycie w szpitalu stwierdzono przewlekłą zapalną polineuropatię aksonalną. Po 10 dniach spędzonych w szpitalu z nogami jest znacznie gorzej (znacznie schudły i są słabsze). Biorę Metypred 16 mg rano przez dwa miesiące. Minęły już 4 tygodnie i na razie bez zmian. Wykonano mi wiele badań, rezonansów, nakłuć lędźwiowych itp. Nie wiadomo jaka jest przyczyna polineuropatii. Może Państwo mogą mi przekazać więcej informacji o tej chorobie.
Pozdrawiam

Odpowiedziała

dr med. Grażyna Zwolińska
Specjalista neurolog

Nerw obwodowy zbudowany jest z komórki nerwowej (neuron) na którą składa się ciało komórki i wypustka zwana aksonem, który jest otoczone osłonką (mieliną). Pierwotne uszkodzenie komórki i aksonu wywołuje polineuropatię aksonalną, a uszkodzenie mieliny polineuropatię demielinizacyjną.

Ze względu na rozwój objawów polineuropatie aksonalne można podzielić na ostre, podostre i przewlekłe. Najczęściej szybkość rozwijania się objawów jest związana z przyczyną, która wywołuje takie objawy. Mogą to być zatrucia, cukrzyca, mocznica. Polineuropatia aksonalna występuje przy niedoborze witaminy B12, w chorobie nowotworowej, podczas chemioterapii, w alkoholizmie.

Wyjątkowo rzadko występują zmiany zapalne dotyczące aksonu. Zdarza się to w wariancie choroby ostrej zapalnej demielinizacyjnej poliradikulopatii, czyli w zespole Guillaina i Barrégo. Te warianty to ostra ruchowa neuropatia aksonalna (AMAN) i ostra ruchowo-czuciowa neuropatia aksonalna (AMSMAN). W zespole Guillaina i Barrégo najczęściej kilka tygodni wcześniej stwierdza się infekcję w drogach oddechowych lub przewodzie pokarmowym. Ustalono związek pomiędzy zakażeniem Campylobacter jejuni, wirusem cytomegalii, wirusem Epsteina i Barr. W postaci aksonalnej makrofagi naciekają przestrzeń pomiędzy komórkami Schwanna a aksonem, pozostawiając mielinę nieuszkodzoną. W tej postaci stwierdzono przeciwciała przeciwko gangliozydom anty-GD1a.

Jeszcze rzadziej, są pojedyncze publikacje w światowym piśmiennictwie, rozpoznaje się przewlekłą zapalną aksonalną polineuropatię. Rozpoznanie takie ustala się na podstawie badania elekrofizjologicznego i wyniku badania wycinka nerwu, gdzie są obecne nacieki zapalne w endometrium, co jest konieczne do ustalenia rozpoznania. Uważa się, że także w tej postaci, podobnie jak w ostrych, podłoże ma charakter immunologiczny. Ważnym pomocniczym kryterium rozpoznania jest poprawa w tej postaci polineuropatii podczas leczenia steroidami. Leczenie takie prowadzi się przez wiele miesięcy. Niestety, jeśli dojdzie do nieodwracalnego uszkodzenia aksonu, to nie ma wyraźnej poprawy, ale jest możliwe zahamowanie procesu chorobowego.

Piśmiennictwo:

Michałowska M.: Zespół Guillaina-Barre. Postępy Nauk Medycznych 11/2009, 889–893.

14.10.2016

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Poradnik świadomego pacjenta