Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Mięsak prążkowanokomórkowy oczodołu

prof. dr hab. med. Bronisława Koraszewska-Matuszewska
Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny Nr 5
Śląski Uniwersytet Medyczny, Katowice
Mięsak prążkowanokomórkowy oczodołu
Fot. pixabay.com

Co to jest i jak jest przyczyna?

Mięsak prążkowanokomórkowy to pierwotny, złośliwy guz oczodołu u dzieci, który cechuje się szybkim wzrostem i zdolnością do przerzutów.

Jak często występuje?

Mięsaka prążkowanokomórkowego stwierdza się w 5% wszystkich biopsji oczodołu wykonywanych u dzieci i młodzieży, niektóre źródła podają, że występuje u 6 osobników na 1 000 000 populacji dzieci i młodzieży rocznie.

Jak się objawia?

Mięsak prążkowanokomórkowy występuje jednostronnie, tzn. w jednym oku. Obserwuje się wytrzeszcz gałki ocznej, opadnięcie powieki górnej i jej obrzęk, czemu towarzyszy zez oraz osłabienie wzroku po stronie, gdzie występuje guz (zob. Opadnięcie powieki [ptoza] oraz Zez). Większość przypadków manifestuje się powyżej 5. roku życia, guzów tych nie spotyka się po 16. roku życia.

Jak lekarz stawia diagnozę?

Lekarz bada rozmiary, konsystencję i umiejscowienie guza. Wykonuje egzoftalmometrię, oznaczając wielkość wytrzeszczu gałki ocznej. Mierzy kąt zeza i ruchomość gałki ocznej (zob. Zez oraz Zaburzenia ruchomości gałek ocznych). Opisuje stan powiek i szerokość szpary powiekowej. Wykonuje również pełne badanie okulistyczne obu oczu: bada ostrość wzroku do dali i bliży oraz mierzy ciśnienie wewnątrzgałkowe. W biomikroskopie ocenia stan rogówek, komory przedniej, tęczówek oraz bada odruchy źrenic na światło. Poraziwszy akomodację (po zakropleniu do oczu 0,5–1% tropikamidu), oznacza refrakcję, ocenia soczewki, ciało szkliste i dno oczu.

Diagnostykę uzupełnia tomografia komputerowa (TK), rezonans magnetyczny (MR) oczodołów i głowy oraz badanie pediatry i, w razie konieczności biopsji guza, onkologa dziecięcego (zob. Tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny w okulistyce).

UWAGA!

Badanie okulistyczne dziecka jest nieinwazyjne i niebolesne. Odbywa się w pozycji siedzącej i leżącej niemowlęcia lub dziecka, dlatego bezpośrednio przed badaniem nie należy ich karmić, poić i podawać słodyczy, aby uniknąć zachłyśnięcia. Przed badaniami wskazane jest okazanie okuliście książeczki zdrowia dziecka oraz kart informacyjnych z ewentualnego leczenia szpitalnego.

Jakie są sposoby leczenia?

Leczenie leży zwykle w gestii onkologa dziecięcego, a polega ono na radioterapii i chemioterapii.

Czy możliwe jest całkowite wyleczenie?

Badania wieloośrodkowe wykazały, że wyleczenie udaje się uzyskać u 90% pacjentów. Najlepsze rokowanie w leczeniu ma postać embrionalna, która najczęściej występuje w oczodole, najgorsze postać pęcherzowa, postacie groniasta i wielopostaciowa rzadko pojawiają się w oczodole.

Co trzeba robić po zakończeniu leczenia?

Konieczna jest kontrola okresowa, której częstość jest określają przez lekarzy leczących.

25.09.2015

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?