Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Artroskopia kolana

lek. med. Marek Libura
specjalista ortopedii i traumatologii narządu ruchu
ZOZ MSWiA w Krakowie
Artroskopia kolana

Dysfunkcje stawu kolanowego są jednymi z najczęstszych skutków: urazów, niestabilności, przeciążeń u osób aktywnych fizycznie i czynnie uprawiających sport. Do dyscyplin, przy których uprawianiu najczęściej dochodzi do urazu stawu kolanowego zalicza się między innymi piłkę nożną, koszykówkę, siatkówkę, sporty walki i narciarstwo.

Większość dysfunkcji można leczyć zachowawczo, stosując okresowe unieruchomienie i odciążanie, miejscowo i ogólnie leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, fizjoterapię itp. Poprawę stabilizacji dynamicznej osiągnąć można dzięki ćwiczeniom wzmacniającym mięśnie uda. W części przypadków pozwala to na uniknięcie operacji i powrót do prowadzenia normalnego, jakkolwiek oszczędnego trybu życia. Niemniej jednak uszkodzenia łąkotki, więzadła krzyżowego czy chrząstki stawowej często wymagają leczenia operacyjnego. W tych przypadkach przeprowadza się artroskopię.

Przed podjęciem decyzji o zabiegu operacyjnym konieczna jest konsultacja ortopedyczna, a czasem dodatkowe badania obrazowe, takie jak np. rezonans magnetyczny lub badanie ultrasonograficzne.

Przygotowanie przedoperacyjne do artroskopii

Kwalifikacja pacjenta do zabiegu artroskopowego jest poprzedzona zapoznaniem się lekarza z całą dokumentacją medyczną, przeprowadzeniem dokładnej diagnostyki, obejmującej szczegółowy wywiad, ocenę zgłaszanych dolegliwości i skrupulatne badanie. Pomocne może być też wykonanie badania USG lub rezonansu magnetycznego stawu kolanowego.

Artroskopia jest małoinwazyjnym zabiegiem operacyjnym, trwającym od kilkunastu do kilkudziesięciu minut, przeprowadzanym w znieczuleniu podpajęczynówkowym, czasem w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym. Ostateczną decyzję o doborze metody znieczulenia podejmuje anestezjolog. Sama artroskopia kolana polega na wprowadzeniu poprzez wcześniej wykonane porty, czyli nacięcia skóry o długości około 7 mm, do kolana kamery oraz narzędzi. Artroskopia pozwala na ocenę struktur wewnątrzstawowych, ich stabilności i rodzaju uszkodzeń oraz leczenie, np. usunięcie uszkodzonych struktur lub ich rekonstrukcję często z użyciem sztucznych implantów lub innych elementów ścięgnistych pobranych od pacjenta w trakcie zbiegu.

Najczęściej wykonywane zabiegi artroskopowe w obrębie stawu kolanowego to zabiegi dotyczące łąkotki, błony maziowej, zabiegi naprawcze w obrębie chrząstki stawowej oraz rekonstrukcja więzadła krzyżowego przedniego.

Powikłania artroskopii

Zabieg artroskopowy, jak każdy zabieg chirurgiczny, obarczony jest ryzykiem wystąpienia powikłań (od kilku do kilkudziesięciu procent – w zależności od rodzaju operacji). Najczęściej występujące powikłania to infekcja pooperacyjna, krwiak śródstawowy, uszkodzenie chrząstki, zakrzepica głębokich naczyń żylnych, uszkodzenia struktur nerwowo-naczyniowych, jałowa maziówkowo-skórna przetoka stawu kolanowego. Dodatkowo mogą wystąpić powikłania związane ze znieczuleniem.

Pobyt w szpitalu i powrót do zdrowia

Pobyt w szpitalu z reguły trwa od jednego do trzech dni. Całe leczenie z reguły trwa od trzech do sześciu tygodni. W przypadku rekonstrukcji więzadeł krzyżowych, szycia lub implantacji łąkotek czy naprawy chrząstki, leczenie wydłuża się od trzech do sześciu miesięcy. Po zabiegu może być konieczne używanie stabilizatorów stawu kolanowego oraz – w razie potrzeby – chodzenie o kulach. Istotna jest także rehabilitacja, będąca integralną częścią procesu leczniczego, która zwiększa szansę przywrócenia funkcji operowanego stawu oraz kończyny.

Data utworzenia: 26.05.2017
Artroskopia kolanaOceń:
(4.50/5 z 4 ocen)
Zobacz także

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?