Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Cukrzyca u dzieci

, prof. dr hab. med. Przemysława Jarosz-Chobot*
* Katedra i Klinika Pediatrii, Endokrynologii i Diabetologii Dziecięcej, Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach
Cukrzyca u dzieci
Fot. Photl.com

Cukrzyca (diabetes mellitus) jest chorobą ogólnoustrojową, charakteryzującą się zaburzeniami metabolizmu węglowodanów oraz tłuszczów i białek.

Cechuje ją występowanie hiperglikemii (zwiększonego stężenia glukozy we krwi), hiperlipidemii (zwiększonego stężenia różnych rodzajów tłuszczów we krwi) i hiperaminoacydemii (zwiększonego stężenia różnych aminokwasów we krwi; ryc. 1).

Zaburzenia metaboliczne występujące w cukrzycy są wynikiem braku metabolicznego działania insuliny. Ten brak może być skutkiem zaburzeń wydzielania insuliny bądź też zmian jej aktywności.

Zaburzeniom tym towarzyszą często swoiste zmiany w układzie krążenia (mikro- i makroangiopatia, czyli uszkodzenie drobnych i dużych naczyń krwionośnych i wynikające z tego zaburzenia) oraz zaburzenia neurologiczne (neuropatia obwodowa i autonomiczna, czyli uszkodzenie komórek i włókien nerwowych w nerwach obwodowych i autonomicznym układzie nerwowym), a także predyspozycje do rozwijania nieswoistych zmian miażdżycowych.

Cukrzyca nie jest chorobą jednolitą. Należą tu jednostki chorobowe, które łączy brak biologicznego działania insuliny, a dzieli je etiologia, patogeneza, epidemiologia, obraz kliniczny, leczenie, a także perspektywy leczenia.


Ryc. 1. Metaboliczne skutki deficytu działania insuliny

Klasyfikacja cukrzycy

Początkowo klasyfikacja oparta była na różnicach w obrazie klinicznym. W miarę zwiększania się możliwości diagnostycznych opartych na badaniach genetycznych i immunologicznych klasyfikacja ta ulegała zmianom. Dotychczas wyróżniano 4 typy cukrzycy: cukrzycę typu 1; cukrzycę typu 2; cukrzycę ciężarnych oraz dużą grupę określaną jako inne postaci cukrzycy. Do tej ostatniej grupy zalicza się postaci cukrzycy monogenowej oraz cukrzycę wtórną.

Zobacz także: Cukrzyca typu 1, Cukrzyca typu 2, Cukrzyca ciążowa, Cukrzyca MODY, Cukrzyca PNDM, Cukrzyce wtórne.

Obecnie wiemy z całą pewnością, że występujące w populacji dzieci i młodzieży zaburzenia tolerancji glukozy mają bardzo zróżnicowane podłoże. Mogą tu występować praktycznie wszystkie, znane postaci cukrzycy. Oczywiście częstość ich występowania jest bardzo zróżnicowana. Najczęściej występującą postacią cukrzycy u młodocianych pacjentów jest cukrzyca typu 1. Dotyczy to jednak rasy białej. Wśród młodocianych osób o innym pochodzeniu etnicznym proporcje te są inne. Coraz więcej jest doniesień o występowaniu postaci cukrzycy niedających się zakwalifikować jednoznacznie, dlatego rozważa się weryfikację dotychczasowego podziału cukrzycy. Różnicowanie typów cukrzycy u młodocianych chorych w dużym stopniu opiera się na obrazie klinicznym, który w wielu przypadkach pozwala z dużym prawdopodobieństwem ustalić typ cukrzycy. Jest jednak pewna grupa chorych wymagających w celu ustalenia ostatecznego rozpoznania dłuższej obserwacji przebiegu choroby i efektów jej leczenia, a często również przeprowadzenia bardzo starannej diagnostyki, uwzględniającej badania immunologiczne i genetyczne.

Czytaj więcej na temat cukrzycy »

04.02.2015
Zobacz także

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Poradnik świadomego pacjenta

  • Specjaliści i skierowania
    Mój stan zdrowia się pogorszył, czy mogę się starać o przyjęcie przez specjalistę poza kolejnością? Czy można samodzielnie wybrać miejsce badań, na które skierowanie wydał lekarz specjalista?
  • Kiedy na SOR?
    W jakich przypadkach należy zgłosić się na SOR? Jak długo czeka się na SOR-ze?