Zachorowania

Reakcja i wstrząs anafilaktyczny

Oba stany chorobowe wywoływane są przez alergen (substancję uczulającą), która powoduje wystąpienie szeregu niepożądanych objawów.

Wstrząs anafilaktyczny w przeciwieństwie do reakcji uczuleniowej jest stanem bezpośredniego zagrożenia życia.

Najsilniejsze alergeny to:

  • orzechy
  • jady owadów i węży
  • leki
  • owoce cytrusowe
  • owoce morza
  • truskawki
  • lateks

Objawy

Reakcja anafilaktyczna

  1. Objawy łagodne: swędząca wysypka na skórze, tzw. pokrzywka, wodnisty katar, chrypka, nudności i wymioty, opuchlizna różnych części ciała, nadmierne pocenie się.
  2. Objawy poważne: uczucie braku powietrza, problemy z oddychaniem, obrzęk twarzy, języka, utrata przytomności.

Wstrząs anafilaktyczny

Postępowanie

  1. Upewnij się że miejsce jest bezpieczne.
  2. Jeżeli to możliwe, usuń alergen (np.: żądło), umyj skórę itd.
  3. Zapewnij komfortową pozycję.
  4. Na miejsce kontaktu z alergenem można zastosować zimne okłady.
  5. Jeżeli chory posiada leki odczulające (np. epipen), pomóż mu je przyjąć.
  6. Jeżeli występują poważne objawy, wezwij pogotowie ratunkowe.
  7. Jeżeli poszkodowany straci przytomność, zbadaj go i – jeśli nie oddycha – rozpocznij resuscytację.
  8. Pozostań przy poszkodowanym do czasu przyjazdu pogotowia ratunkowego.



Cukrzyca

Cukier to podstawowe paliwo niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu człowieka. Za przetwarzanie cukru w energię odpowiada insulina – hormon wydzielany w trzustce. Zmniejszenie stężenia cukru u chorych na cukrzycę następuje we krwi wskutek niedoboru insuliny lub nieprawidłowego jej działania.

W leczeniu stosuje się leki doustnie lub podaje podskórnie insulinę specjalną strzykawką.

Przedawkowanie insuliny (podanie zbyt dużej ilości leku), przyjęcie leku bez spożycia posiłku lub znaczny wysiłek fizyczny mogą znacznie zmniejszyć stężenie cukru w surowicy.

Objawy

  • łagodne: obfite pocenie się, znaczny głód, nudności, wymioty, osłabienie, niepokój, ból głowy, trudności z udzielaniem odpowiedzi na pytania, senność, zmiany w zachowaniu (splątanie, zdenerwowanie), drżenie rąk
  • ciężkie: utrata przytomności, drgawki, zatrzymanie oddechu, zatrzymanie krążenia.

Postępowanie

Upewnij się, czy miejsce jest bezpieczne.

  1. Jeśli poszkodowany jest przytomny i może połykać, podaj mu słodki napój lub pokarm zawierający dużo cukru (np. posłodzona mocno herbata, czekolada).
  2. Jeśli po upływie kilku minut od podania cukru stan poszkodowanego nie poprawi się, zadzwoń pod numer alarmowy (999).
  3. Jeżeli poszkodowany stracił przytomność, sprawdź, czy oddycha. Jeśli nie, rozpocznij resuscytację.
  4. Jeżeli u poszkodowanego wystąpiły drgawki – sprawdź, jak należy postępować w takich przypadkach.
  5. Jeżeli poszkodowany oddycha, nie podejrzewasz urazu głowy lub kręgosłupa i nie stwierdzasz drgawek, ułóż go w pozycji bezpiecznej.


  6. Nie podawaj poszkodowanemu jedzenia lub picia.
  7. Pozostań przy poszkodowanym do czasu przyjazdu pogotowia ratunkowego

Podsumowanie

Na cukrzycę cierpi choruje około 5% populacji. W większości przypadków cukrzyca nie wymaga przyjmowania insuliny, a ryzyko znacznego zmniejszenia stężenia cukru we krwi jest u tych chorych stosunkowo niewielkie.

Jeśli wystąpią objawy charakterystyczne dla małego stężenia cukru we krwi, szybka reakcja ratownika może zapobiec utracie przytomności przez poszkodowanego.

Gorączka

Jest to stan towarzyszący zwykle chorobom, w których dochodzi do wzrostu temperatury ciała człowieka powyżej 37,5°C. Temperaturę ciała człowieka mierzy się specjalnie do tego celu wykonanym termometrem, zwykle w uchu. Gorączka powyżej 41,5°C jest stanem zagrożenia życia.

Objawy

Objawy mogą różnić się znacznie w zależności od indywidualnych predyspozycji chorego:

  • ciepła, zwykle wilgotna skóra
  • uczucie rozbicia
  • ból głowy
  • przyspieszony oddech
  • przyspieszone bicie serca.

Postępowanie

  1. Upewnij się, że miejsce jest bezpieczne.
  2. Zapewnij choremu coś do picia (najlepiej wodę niegazowaną).
  3. Jeżeli są dostępne leki przeciwgorączkowe (paracetamol, ibuprofen), a osoba nie jest uczulona, można je podać. W przypadku dzieci leki można podawać po konsultacji z lekarzem.
  4. Schłodź chorego, stosując np. okłady z mokrych ręczników czy chłodną kąpiel.
  5. Jeżeli temperatura przekroczy 40°C, zadzwoń do lekarza.

Podsumowanie

Wysoka gorączka u dzieci może spowodować wystąpienie drgawek gorączkowych.

Omdlenie

Omdleniem nazywamy sytuację, w której przez krótki okres czasu, zwykle poniżej minuty, brak jest reakcji ze strony poszkodowanego. Omdlenie ma gwałtowny początek i zwykle ustępuje samoistnie i szybko.

Przyczyny mogą być różne, ale najczęściej do omdlenia dochodzi, gdy:

  • poszkodowany długo stoi w bezruchu, szczególnie jeśli jest gorąco lub pomieszczenie jest duszne
  • poszkodowany nagle wstaje z pozycji leżącej
  • poszkodowany otrzymał złą wiadomość.

Objawy

  • Bezpośrednio przed omdleniem mogą pojawić się zawroty głowy oraz uczucie osłabienia.
  • Upadek następuje w wyniku spadku napięcia mięśni.
  • Brak reakcji na potrząsanie i wołanie: Czy wszystko w porządku?
  • Po upadku osoba szybko odzyskuje przytomność.

Postępowanie

  1. Upewnij się, że miejsce jest bezpieczne.
  2. Ułóż poszkodowanego ostrożnie na ziemi.
  3. Sprawdź, czy jest nieprzytomny i czy oddycha.
  4. Możesz rozluźnić kołnierz i unieść nogi poszkodowanego do góry, aby poprawić dopływ krwi do mózgu.
  5. Jeżeli poszkodowany nie odzyskuje szybko świadomości, ułóż go w pozycji bezpiecznej i wezwij pogotowie ratunkowe.
  6. Jeśli poszkodowany odzyska przytomność, zatrzymaj go w pozycji leżącej jeszcze przez chwilę, a następnie pomóż powoli usiąść. Jeśli nie kręci mu się w głowie, może spróbować powoli wstać.

Podsumowanie

Przyczyny omdlenia mogą być różne. Kluczowy dla tego stanu jest krótki czas trwania stanu nieprzytomności.

Data utworzenia: 28.11.2012
ZachorowaniaOceń:
Wysłanie wiadomości oznacza akceptację regulaminu

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • O co walczą rodzice niepełnosprawnych?
    Trwający od kilku dni protest rodziców dorosłych niepełnosprawnych w Sejmie to kolejna w ostatnich latach odsłona dramatu wynikającego z braku systemowych rozwiązań dla tej grupy społecznej.
  • System czy atrapa
    90 proc. Polaków źle ocenia system ochrony zdrowia, ale ponad połowa nie chce słyszeć o podniesieniu składki zdrowotnej. Polacy są skłonni się zgodzić, że służba zdrowia potrzebuje większych pieniędzy, ale proponują, by szukać ich w budżecie państwa albo w kieszeniach pacjentów, którzy korzystają ze świadczeń.
  • Sztuczne wydłużanie hospitalizacji wiecznie żywe
    Choć powszechnie znaną praktyką jest sztuczne wrzucanie pacjentów do trybu szpitalnego na dłużej, nikt się do tego nie przyzna. Szpitale z umowami z NFZ z oczywistych powodów nie chcą rozmawiać na ten temat – mówi Dobrawa Biadun, ekspertka Konfederacji Lewiatan.
  • Życie bez opt-out
    Jeszcze kilka miesięcy temu Filip Płużański, rezydent z Łodzi potrafił, biorąc dyżur po dyżurze, przepracować ponad 300 godzin w miesiącu. Dzisiaj, bez klauzuli opt-out, pracuje maksymalnie 48 godzin w tygodniu. Efekty? Znajduje czas na zabawę z dziećmi, na naukę i przede wszystkim znacznie wyżej ocenia swoją pracę z pacjentami.

Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies