Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

RTG klatki piersiowej

RTG klatki piersiowej

Jest to podstawowe i najważniejsze badanie obrazowe w pulmonologii. Jest ono wykorzystywane również w kardiologii (dla oceny wielkości serca oraz obecności nasilenia zastoju krwi w płucach w przebiegu niewydolności lewej komory serca), jak również w celu wykrycia zmian spowodowanych urazami.

Jak należy się przygotować do badania?

Badanie nie wymaga specjalnego przygotowania.

Przebieg badania

Badany rozbiera się od pasa w górę, ściągając również ewentualną biżuterię z szyi (części odzieży widoczne na zdjęciu, utrudniałyby bowiem jego interpretację). Standardowo badanie jest wykonywane w projekcji tylno-przedniej, czyli p-a (źródło promieniowania znajduje się za pacjentem, a klisza przed), oraz bocznej. Jeżeli pacjent nie jest w stanie ustać, badanie można wykonać na łóżku w pozycji półsiedzącej lub leżącej (wówczas jest to zdjęcie w projekcji przednio-tylnej, bo lampa znajduje się przed, a klisza za plecami chorego). Niestety, takie zdjęcie ma dużo mniejszą wartość i trudniej je wiarygodnie ocenić. W niektórych sytuacjach wykonywane są zdjęcia w innych pozycjach (np. zdjęcie z tzw. „odrzuconymi obojczykami”, wykorzystywane w celu lepszego uwidocznienia szczytów płuc).


Aparat do wykonywania zdjęć rentgenowskich klatki piersiowej

W czasie zdjęcia badany stoi wyprostowany przed kasetą zawierającą kliszę, starając się, by przednia powierzchnia klatki piersiowej przylegała do kasety. Ważne jest, żeby stać równo, tzn. jedna strona klatki piersiowej nie powinna być bliżej kasety niż druga. Ręce opiera się na specjalnych uchwytach. Przed samym wykonaniem zdjęcia na polecenia technika badany wykonuje maksymalnie głęboki wdech i zatrzymuje powietrze na kilka sekund – w tym momencie wykonywane jest zdjęcie. Jeżeli zdjęcie nie zostało wykonane na maksymalnym wdechu, może to utrudnić jego interpretację. Następnie wykonywane jest zdjęcie w projekcji bocznej – badany stoi bokiem do kasety i cały zabieg jest powtarzany (również w czasie maksymalnego wdechu).

Wskazania do badania

  • diagnostyka w kierunku zmian nowotworowych
  • diagnostyka zapalenia płuc
  • diagnostyka zmian śródmiąższowych
  • diagnostyka gruźlicy
  • podejrzenie odmy
  • podejrzenie płynu w opłucnej
  • zgrubna ocena wielkości serca i wydolności lewej komory serca
  • ocena chorego przez znieczuleniem ogólnym do operacji.

Jak wynika z powyższej – niepełnej – listy, wskazania do wykonania zdjęcia radiologicznego płuc są bardzo liczne. Radiogram jest często wykorzystywany jako badanie kontrolne, co oznacza, że każdy chory na POChP, a zwłaszcza osoby, które w przeszłości paliły papierosy, będą miały to badanie powtarzane wielokrotnie, i nie oznacza to bynajmniej, że lekarz stwierdził u nich zapalenie płuc lub nowotwór.

Interpretacja zdjęcia

Właściwa interpretacja zdjęcia jest sztuką, która wymaga nie tylko wiedzy, ale i doświadczenia, dlatego jakakolwiek interpretacja radiogramu przez chorego nie jest możliwa. Oczywiście warto dowiedzieć się od lekarza, co widać na zdjęciu oraz wyjaśnić swoje ewentualne wątpliwości. Obejrzenie zdjęcia wspólne z lekarzem może ułatwić również zrozumienie istoty choroby, np. poprzez omówienie przez lekarza cech (często spotykanego w POChP) nadmiernego upowietrzenia płuc (które może, ale nie musi świadczyć o rozedmie płuc).

26.03.2012

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?