Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Tomografia płuc

Tomografia płuc

Tomografia komputerowa klatki piersiowej to badanie służące dokładnej ocenie morfologicznej płuc i innych struktur znajdujących się w klatce piersiowej.

Na czym polega badanie

Tomografia komputerowa wykorzystuje promieniowanie rentgenowskie. Podczas badania pacjent leży na specjalnym, ruchomym, powoli przesuwającym się stole. Stół i ciało pacjenta otoczone są pierścieniem, na którym znajduje się źródło promieniowania oraz układ detektorów. Lampa wraz z detektorami obraca się wokół pacjenta. Emitowane przez lampę promieniowanie jest w różnym stopniu pochłanianie przez struktury klatki piersiowej, po czym dociera do detektorów.

Uzyskane w ten sposób cząstkowe obrazy łączone są przez komputer, co pozwala na uzyskanie przekroju klatki piersiowej pacjenta podobnego do tego, który widać na rycinie 1. Następnie, stół wraz z pacjentem przesuwa się nieco i aparat wykonuje zdjęcie kolejnego przekroju klatki piersiowej. Takie „plasterki” są typowe dla badania określanego jako tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości, czyli TKWR (albo HRCT, od angielskiego high resolution computer tomography). Alternatywnie, w czasie badania stół z chorym może przesuwać się stale, podczas gdy źródło promieniowania i detektory się obracają, czyli przesuwają po spirali wokół ciała chorego – jest to spiralna tomografia komputerowa. Umożliwia ona trójwymiarową rekonstrukcję badanych struktur.


Ryc. Obraz TKWR
Źródło: Choroby wewnętrzne, prof. A. Szczeklik (red.), Medycyna Praktyczna, Kraków 2006

Rodzaje tomografii komputerowej i najważniejsze wskazania

  • HRCT – czyli tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości (high resolution computer tomography) jest badaniem służącym dokładnej ocenie miąższu płuc. Nie wymaga podawania środka cieniującego („kontrastu”). Wykorzystywana jest między innymi w diagnostyce chorób śródmiąższowych (np. zwłóknienia płuc, sarkoidozy, alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych), rozedmy i rozstrzeni oskrzeli.

    U chorych na POChP badanie jest wykonywane najczęściej w celu oceny nasilenia rozedmy płuc.

  • Tomografia komputerowa z podaniem środka cieniującego – wykorzystywana w ocenie zmian naciekowych, guzów, struktur kostnych klatki piersiowej oraz wykrywania powiększonych węzłów chłonnych (co jest istotne np. w ocenie zaawansowania nowotworów). Środek cieniujący to podawana dożylnie substancja, która silnie pochłania promieniowanie rentgenowskie. Wraz z krwią dostaje się do płuc, zwiększając wysycenie unaczynionych struktur w klatce piersiowej, co pozwala na dokładniejsze odróżnienie i ocenę widocznych w badaniu zmian. Podanie środka cieniującego wiąże się z ryzykiem wystąpienia reakcji alergicznej oraz upośledzenia czynności nerek.

    Środki cieniujące dzielimy na jonowe i – znacznie bezpieczniejsze - niejonowe. Najczęstsze działania niepożądane to zmiany skórne o różnym stopniu nasilenia, znacznie rzadziej występuje uogólniona reakcja anafilaktyczna, potencjalnie zagrażająca życiu. Ciężkie reakcje występują zwykle do 1 godziny po podaniu środka.
    U chorych na POChP tomografia komputerowa z podaniem środka cieniującego jest wykorzystywana między innymi do diagnostyki zmian podejrzanych o charakter nowotworowy lub zapalenia płuc.

  • Tomografia komputerowa w algorytmie zatorowości płucnej – badanie wymaga podania środka cieniującego i jest wykorzystywane (jak wskazuje nazwa) w celu wykrywania zatorowości płucnej, niebezpiecznej choroby spowodowanej zatkaniem odgałęzień tętnicy płucnej przez skrzepy krwi, napływające najczęściej z żył kończyn dolnych u chorych z zakrzepicą żył głębokichkończyny.
  • Przygotowanie do badania

    HRCT nie wymaga przygotowania. Przed tomografią z podaniem środka cieniującego chory powinien być na czczo, a jeżeli w przeszłości występowały działania niepożądane po podaniu środka cieniującego albo schorzenia tarczycy (środki cieniujące zawierają jod) należy koniecznie zgłosić to lekarzowi.

    Ryzyko działań niepożądanych może zmniejszyć zapobiegawcze podanie glikokortykosteroidu (12 i 2 h przed badaniem) oraz leku przeciwhistaminowego.

    Ile czasu trzeba czekać na wynik badania

    Badanie wymaga opisania przez specjalistę radiologa. Zwykle na wynik oczekuje się 2—3 dni.

Data utworzenia: 20.08.2010
Data aktualizacji: 26.03.2012
Tomografia płucOceń:
(2.20/5 z 5 ocen)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?