Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Tomografia płuc

Tomografia płuc

Tomografia komputerowa klatki piersiowej to badanie służące dokładnej ocenie morfologicznej płuc i innych struktur znajdujących się w klatce piersiowej.

Na czym polega badanie

Tomografia komputerowa wykorzystuje promieniowanie rentgenowskie. Podczas badania pacjent leży na specjalnym, ruchomym, powoli przesuwającym się stole. Stół i ciało pacjenta otoczone są pierścieniem, na którym znajduje się źródło promieniowania oraz układ detektorów. Lampa wraz z detektorami obraca się wokół pacjenta. Emitowane przez lampę promieniowanie jest w różnym stopniu pochłanianie przez struktury klatki piersiowej, po czym dociera do detektorów.

Uzyskane w ten sposób cząstkowe obrazy łączone są przez komputer, co pozwala na uzyskanie przekroju klatki piersiowej pacjenta podobnego do tego, który widać na rycinie 1. Następnie, stół wraz z pacjentem przesuwa się nieco i aparat wykonuje zdjęcie kolejnego przekroju klatki piersiowej. Takie „plasterki” są typowe dla badania określanego jako tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości, czyli TKWR (albo HRCT, od angielskiego high resolution computer tomography). Alternatywnie, w czasie badania stół z chorym może przesuwać się stale, podczas gdy źródło promieniowania i detektory się obracają, czyli przesuwają po spirali wokół ciała chorego – jest to spiralna tomografia komputerowa. Umożliwia ona trójwymiarową rekonstrukcję badanych struktur.


Ryc. Obraz TKWR
Źródło: Choroby wewnętrzne, prof. A. Szczeklik (red.), Medycyna Praktyczna, Kraków 2006

Rodzaje tomografii komputerowej i najważniejsze wskazania

  • HRCT – czyli tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości (high resolution computer tomography) jest badaniem służącym dokładnej ocenie miąższu płuc. Nie wymaga podawania środka cieniującego („kontrastu”). Wykorzystywana jest między innymi w diagnostyce chorób śródmiąższowych (np. zwłóknienia płuc, sarkoidozy, alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych), rozedmy i rozstrzeni oskrzeli.

    U chorych na POChP badanie jest wykonywane najczęściej w celu oceny nasilenia rozedmy płuc.

  • Tomografia komputerowa z podaniem środka cieniującego – wykorzystywana w ocenie zmian naciekowych, guzów, struktur kostnych klatki piersiowej oraz wykrywania powiększonych węzłów chłonnych (co jest istotne np. w ocenie zaawansowania nowotworów). Środek cieniujący to podawana dożylnie substancja, która silnie pochłania promieniowanie rentgenowskie. Wraz z krwią dostaje się do płuc, zwiększając wysycenie unaczynionych struktur w klatce piersiowej, co pozwala na dokładniejsze odróżnienie i ocenę widocznych w badaniu zmian. Podanie środka cieniującego wiąże się z ryzykiem wystąpienia reakcji alergicznej oraz upośledzenia czynności nerek.

    Środki cieniujące dzielimy na jonowe i – znacznie bezpieczniejsze - niejonowe. Najczęstsze działania niepożądane to zmiany skórne o różnym stopniu nasilenia, znacznie rzadziej występuje uogólniona reakcja anafilaktyczna, potencjalnie zagrażająca życiu. Ciężkie reakcje występują zwykle do 1 godziny po podaniu środka.
    U chorych na POChP tomografia komputerowa z podaniem środka cieniującego jest wykorzystywana między innymi do diagnostyki zmian podejrzanych o charakter nowotworowy lub zapalenia płuc.

  • Tomografia komputerowa w algorytmie zatorowości płucnej – badanie wymaga podania środka cieniującego i jest wykorzystywane (jak wskazuje nazwa) w celu wykrywania zatorowości płucnej, niebezpiecznej choroby spowodowanej zatkaniem odgałęzień tętnicy płucnej przez skrzepy krwi, napływające najczęściej z żył kończyn dolnych u chorych z zakrzepicą żył głębokichkończyny.
  • Przygotowanie do badania

    HRCT nie wymaga przygotowania. Przed tomografią z podaniem środka cieniującego chory powinien być na czczo, a jeżeli w przeszłości występowały działania niepożądane po podaniu środka cieniującego albo schorzenia tarczycy (środki cieniujące zawierają jod) należy koniecznie zgłosić to lekarzowi.

    Ryzyko działań niepożądanych może zmniejszyć zapobiegawcze podanie glikokortykosteroidu (12 i 2 h przed badaniem) oraz leku przeciwhistaminowego.

    Ile czasu trzeba czekać na wynik badania

    Badanie wymaga opisania przez specjalistę radiologa. Zwykle na wynik oczekuje się 2—3 dni.

26.03.2012

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Akcja „Polska to chory kraj”
    Jeśli każdego roku nowotwory są przyczyną śmierci ok. 100 tys. Polaków, a dostęp do leczenia raka jest na jednym z najniższych poziomów w Unii Europejskiej, jeśli średni czas oczekiwania na wizytę u endokrynologa wynosi 24 miesiące, a u kardiologa dziecięcego 12 miesięcy, jeśli na 1000 mieszkańców Polski przypada 2,4 lekarza, jeśli polskie szpitale są zadłużone na 14 mld złotych, to diagnoza musi brzmieć – Polska to chory kraj. Ale lekarze opracowali terapię. I apelują, aby rozpocząć ją jak najszybciej.
  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.