Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Glikokortykosteroidy wziewne

Glikokortykosteroidy wziewne

Glikokortykosteroidy (steroidy) to hormony naturalnie produkowane w korze nadnerczy człowieka. Są niezbędne do życia - wpływają na liczne procesy metaboliczne, układ odpornościowy oraz wydzielanie innych hormonów.

Na wzór naturalnych hormonów stworzono grupę leków, będących pochodnymi hormonu - kortyzolu. Mają one bardzo silne działanie przeciwzapalne. Niestety, podawane ogólnoustrojowo (np. doustnie lub dożylnie) powodują bardzo liczne i poważne skutki uboczne. Z tego powodu opracowano glikokortykosteroidy wziewne – podawane bezpośrednio do oskrzeli w dawkach tysiące razy mniejszych niż doustne. Dzięki temu glikokortykosteroidy działają skutecznie w miejscu podania (hamując proces zapalny oskrzeli), a pozbawione są praktycznie ogólnoustrojowych działań niepożądanych.

Zastosowanie glikokortykosteroidów w POChP jest jednak znacznie bardziej ograniczone niż np. w astmie, gdzie stanowią podstawową grupę leków. Powinni je przyjmować chorzy na ciężką POChP (z FEV1 <50% wartości należnej), z częstymi zaostrzeniami choroby (u tych pacjentów steroidy wziewne zmniejszają częstość zaostrzeń POChP).

Dostępnych jest wiele różnych glikokortykosteroidów wziewnych, różnią się one siłą działania1.

Dostępne w Polsce leki

Działania niepożądane

Wziewne glikokortykosteroidy są lekami bezpiecznymi, a działania niepożądane typowo stosowanych dawek mają charakter miejscowy. Najczęstsze to powierzchniowe zakażenie grzybicze jamy ustnej i gardła (kandydoza, tzw. pleśniawki). Płukanie ust i gardła po inhalacji znacząco zmniejsza ryzyko jego wystąpienia. Cyklezonid, który nie jest aktywny w jamie ustnej, nie powoduje miejscowych działań niepożądanych. Niekiedy może wystąpić chrypka. Inne skutki uboczne występują bardzo rzadko.


1Nie podajemy tutaj tabel pozwalających na przeliczenie dawek równoważnych, gdyż dla pacjenta ma to małe znaczenie praktyczne (silniejszy nie znaczy lepszy). Różnice skuteczności terapeutycznej pomiędzy poszczególnymi preparatami nie są istotne.

13.06.2012
Zobacz także

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?